Сямён Яўнутавіч (XIV — пачатак XV ст.) — удзельны князь з дынастыі Гедзімінавічаў. Сын Яўнута Гедзімінавіча. У гістарычных крыніцах згадваецца як князь свіслацкі (кіраваў прыблізна з 1390-х да 1411 года).
Звесткі пра яго жыццё фрагментарныя і захаваліся пераважна ў летапісах і дыпламатычных дакументах таго часу. Яго бацька — Яўнут (у хрышчэнні Іван) пэўны час займаў віленскі сталец, а пасля звяржэння атрымаў Заслаўскае княства. Брат Сямёна, Міхаіл Яўнутавіч, стаў родапачынальнікам князёў Заслаўскіх.
Падчас міжусобнай вайны ў ВКЛ паміж Вітаўтам і Ягайлам прыняў бок апошняга. Вітаўт у 1390 годзе захапіў Свіслач і ўзяў Сямёна Яўнутавіча ў палон. Каб заручыцца падтрымкай Тэўтонскага ордэна, Вітаўт аддаў Сямёна (разам з іншымі сваякамі і баярамі) крыжакам у якасці палітычнага заложніка. Пасля вызвалення Сямён вярнуўся на радзіму і прызнаў уладу Вітаўта. У 1411 годзе яго імя фігуруе сярод удзельных князёў, якія падпісалі Тарунскі мір паміж Вялікім Княствам Літоўскім, Польшчай і Тэўтонскім ордэнам пасля Грунвальдскай бітвы.
Сямён запісаны ў знакамітым Кіева-Пячэрскім памянніку. Цікава, што там ён згадваецца з тытулам «вялікі князь» — гісторыкі звязваюць гэта з сямейнай памяццю пра тое, што яго бацька калісьці быў вялікім князем літоўскім.Дакладная дата смерці і звесткі пра наяўнасць у яго нашчадкаў у гістарычных крыніцах адсутнічаюць, пасля 1411 года звесткі пра яго абрываюцца.
Крыніцы
Катэгорыя:Гедзімінавічы