Альберт ІІ Фрыдрых Гогенцолерн (Альбрэхт Фрыдэрык) (29 красавіка 1553, Нойхаўзен, цяпер Гур’еўск — 27 жніўня 1618, Фішхаўзен, , цяпер Прыморск) — сын герцага Альбрэхта і Ганны Марыі Брауншвейгскай; герцаг (князь) Прусіі ў 1568—1578 гг. потым пад апекай рэгентаў сваякоў і рэгенцкай рады. Апошні Гогенцолерн з прускай лініі.
Біяграфія Князь Альбрэхт Фрыдрых меў грунтоўную адукацыю, у тым ліку выдатна валодаў лацінай і польскай мовай. Як праўнук караля Казіміра IV Ягелончыка, ён быў рэальным кандыдатам на польскі трон, яког вылучылі польскія лютэране.
Васальная прысяга, якую Альберт Фрыдрых склаў Жыгімонту II Аўгусту 19 ліпеня 1569 года ў Любліне, была апісана Янам Каханоўскім у працы «Proporec albo Hold pruski» , Падчас выбараў 1573 года ён імкнуўся далучыцца да групы сенатараў, супраць якіх, сярод іншых, выступаў. пазнейшы вялікі гетман каронны Ян Замойскі, які імкнуўся паменшыць уплыў пратэстантаў і старых дамоў у Сенаце. Гэта і далейшая барацьба партый у Кароне, прывяла да аслаблення сувязяў, якія злучалі герцагства Прусію з Польшчай. Спачатку ён не прызнаў абрання Стэфана Баторыя, але змяніў сваё рашэнне перад Торуньскім сеймам у кастрычніку 1576 года.
У 1572 годзе ў яго пачаліся сімптомы псіхічнага захворвання. Законным апякуном Альберта Фрыдрыха і рэгентамгерцагства Прусія з 1578 года. быў яго стрыечны брат Георг Фрыдрых фон Ансбах, які ўжо падчас вайны паміж Рэччу Паспалітай і Гданьскам (1576—1577) выступаў ад імя свайго хворага сваяка падчас перамоваў з Янам Замойскім і польскім каралём (ад апошняга ён ужо атрымаў абяцанне кіраваць герцагскай Прусіяй). Пасля смерці Георга Фрэдэрыка апека над Альбрэхтам Фрэдэрыкам была перададзена ў 1605 годзе. Яўхіму Фрэдэрыку, а з 1608 г. — Яну Жыгімонту, курфюрстам Брандэнбургскім . Пасля смерці Альберта Фрыдрыха Ян Жыгімонт стаў кіраўніком Прусіі і аб’яднаў дзве краіны, стварыўшы Брандэнбург-Прусію .
Сям’я У 1573 годзе ён ажаніўся з Марыяй Элеанорай Клеўскай, дачкой Вільгельма Багатага, герцага Юліх-Клеўскага-Берга, і эрцгерцагіні Марыі Габсбург. Ад гэтага саюза нарадзілася сямёра дзяцей — два сыны памерлі ў дзяцінстве, а пяць дачок сталі жонкамі курфюрстаў і князёў з дынастый Гогенцолернаў і Вэтынаў:
Ганна Гогенцолернс (1576—1625), жонка Яна Жыгімонта, курфюрста Брандэнбургскага, была прабабуляй першага караля Прусіі Фрыдрыха I. Марыя Гогенцолерн (1579—1649), жонка Крысціяна, маркграфа Брандэнбург- Байройцкага , Альберт Фрыдрых Гогенцолерн (нарадзіўся і памёр у 1580 г.), Соф’я Гогенцолерн (1582—1610) (названая ў гонар сваёй прабабулі Соф’і Ягелонкі), жонка Вільгельма Кетлера, герцага Курляндскага . Элеанора Гогенцолерн (1583—1607), жонка Іаахіма Фрыдрыха, курфюрста Брандэнбургскага , Вільгельм Гогенцолерн (1585—1586), Магдалена Сібіла Гогенцолернская (1586—1659), жонка Яна Георга I, курфюрста Саксонскага .
Крыніцы
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Гогенцолерны Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі