Энрыке Амарым (; ) — уругвайскі пісьменнік. Бияграфия Літаратурную дзейнасць пачаў у 1920 годзе (зборнік вершаў «Дваццаць год»). Большасць твораў пра жыццё сялянства (трылогія «Арба», 1933, «Пасяленец Агіляр», 1934, «Конь і яго цень», 1941). Вострыя сацыяльныя канфлікты ўзняты ў раманах «Дзевяць месяцаў над Неўкенам» (1946), «Перамога не прыходзіць сама» (1952); у рамане «Вусце» (1958) спроба прасачыць усю гісторыю Уругвая. Аўтар паэтычнага зборніка «Мая радзіма» (1960). Літаратура
Крыніцы
Катэгорыя:Пісьменнікі Уругвая