Тэрмометр — прылада для вымярэння тэмпературы прынцып дзеяння тэрмометраў грунтуецца на фізічных з'явах, залежных ад уздзеяння тэмпературы.
Асноўныя віды тэрмометраў: газавыя манаметрычныя вадкасныя тэрмометры супраціўлення біметалічныя кварцавыя і інш.
Вынаходцам тэрмометра лічыцца Галілеа Галілей, а тэрмін «тэрмометр» з'явіўся у 1636 годзе.
Газавы тэрмометр У газавых тэрмометрах выкарыстоўваецца азот, вадарод, гелій. Дзеянне заснавана на законе Гей-Люсака. Вымяраюць тэмпературу ад 3 да 2300 К.
Вадкасны тэрмометр У вадкасных тэрмометрах выкарыстоўваюцца ртуць, спірт, пентан, талуол. Дзеянне заснавана на лінейнай залежнасці ў пэўных межах аб'ёму вадкасці ад тэмпературы. Вымяраюць тэмпературу ад 70 да 1500 К.
Манаметрычны тэрмометр Дзеянне заснавана на ўласцівасці вадкасці, газу, пары змяняць ціск ў замкнёным аб'ёме пры змяненні тэмпературы. Вымяраюць тэмпературу ад 200 да 8000 К.
Электрычны тэрмометр Тэмпература вызначаецца па змяненню ЭРС у тэрмаспаях (тэрмаэлементы) або электрычнага супраціўлення (тэрмістары, тэрмометры супраціўлення).
Гл. таксама Псіхрометр
Літаратура
Жидкостный термометр //
Спасылкі Шаревская Д. И. Термометр // Вялікая савецкая энцыклапедыя Астров Д. Н. Газовый термометр // Вялікая савецкая энцыклапедыя
Катэгорыя:Вымяральныя прыборы Катэгорыя:Тэмпература