Карал Штэкер (, ; , Косманасі — , Млада-Болеслаў) — адзін з вядучых чэшскіх музычных тэарэтыкаў пачатку XX стагоддзяJaroslav J. Zmrhal, Vojta Beneš. Bohemia: A brief evaluation of Bohemia's contribution to civilization. — Bohemian National Alliance, 1917. , кампазітар, арганіст, музычны педагог. Брат вандроўцы Антаніна Штэкера.
Біяграфія Вывучаў філасофію ў Карлавым універсітэце ў Отакара Госцінскага і адначасова арган і тэорыю музыкі ў Пражскай школе арганістаў у Францішака Скугерскага. У 1885—1892 гг. рэгент хору ў пражскай царкве Святой Уршулі.
Пераважна вядомы як шматгадовы (з 1889 г.) выкладчык кампазіцыі, кантрапункту і аргана ў Пражскай кансерваторыі, музыкант, вучнямі якога былі многія вядучыя майстры чэшскай музыкі першай паловы XX стагоддзя — Віцезслаў Новак, Іозеф Сук, Багуслаў Марціну, Отакар Ерэміяш, Отакар Зіх і іншыя — у некаторых выпадках маюць складанасці ў паразуменні з кансерватыўным настаўнікамMiloš Šafránek.Bohuslav Martinů, his life and works — A. Wingate, 1962. — P. 48. .
Як тэарэтык выступаў прыкметным апанентам Гуга Рымана. Апублікаваў двухтомную «Усеагульную гісторыю музыкі» (; 1892, некалькі перавыданняў). У 1907—1919 гг. разам з Каралам Гофмайстэрам рэдагаваў газету «Музычны агляд» ().
Штэкеру належыць шэраг арганных і харавых твораў, пераважна царкоўных.
Катэгорыя:Музыказнаўцы Чэхіі Катэгорыя:Музычныя педагогі Чэхіі