Дэвід Джуд Хейварт Лоу (; ) — брытанскі тэатра і кіно. Найбольшую вядомасць набыў пасля фільмаў «Таленавіты містэр Рыплі» (1999, прэмія BAFTA за найлепшую мужчынскую ролю другога плана), «Халодная гара» (2003, намінацыі на «Оскар» і «Залаты глобус»), «Блізкасць» (2004), а таксама «Шэрлак Холмс» (2009, намінацыя на прэмію «Сатурн»).
Біяграфія
Джуд Лоу нарадзіўся 29 снежня 1972 года на паўднёвым усходзе Лондана (Вялікабрытанія), у сям'і школьных настаўнікаў Пітэра і Мэгі Лоу. Яго бацька працаваў настаўнікам малодшых класаў, а маці выкладала англійскую мову дзецям бежанцаў. Джуд быў другім дзіцём у сям'і і да чатырнаццаці гадоў вучыўся ў звычайнай школе, але потым, з-за здзекаў аднакласнікаў, бацькі былі вымушаныя перавесці яго ў прыватную школу ў Далвічы. У цяперашні час бацькі Джуда валодаюць тэатральнай кампаніяй у Францыі, а старэйшая сястра Наташа працуе фатографам.
Першыя ролі
Бацькі Джуда любілі тэатр і заахвочвалі імкненне сына выступаць на сцэне, якое выявілася даволі рана. Так, ужо ва ўзросце шасці гадоў ён сыграў сваю першую ролю ў дзіцячым спектаклі, а ў дванаццаць стаў членам трупы Нацыянальнага музычнага юнацкага тэатра. У 1986 годзе Лоу дэбютаваў на тэлебачанні, калі з'явіўся ў адным з скетчаў перадачы для падлеткаў «Кішэнныя грошы». Ва ўзросце семнаццаці гадоў ён працягнуў сваю тэлевізійную кар'еру, сыграўшы конюха ў фільме «Глостэрскі кравец» па апавяданні-казцы пісьменніцы Беатрыкс Потэр. У тым жа годзе ён кінуў школу і прыступіў да здымак у тэлесерыяле «Сем'і», дзе сыграў ролю няшчаснага падлетка Нэйтана Томпсана. Далей на працягу двух гадоў Лоу быў у асноўным заняты на тэатральных падмостках — гастраляваў па Італіі са спектаклям «Пігмаліён», у 1991 годзе зняўся ў эпізадычнай ролі ў тэлесерыяле пра Шэрлака Холмса, затым дэбютаваў на лонданскай сцэне ў пастаноўцы «Самы хуткі гадзіннік у Сусвеце», найлепшай тэатральнай прэм'еры 1992 года па версіі часопіса «Time Out».
Пачатак кар’еры
У 1992 годзе Джуд прыняў удзел у кароткаметражным фільме «The Crane» у рамках праекта , а ў 1994 годзе ўпершыню атрымаў галоўную ролю ў кіно, калі зняўся ў маладзёжным крымінальным трылеры «Шопінг» — фільме аб маладых хуліганах, якія ў пагоні за вострымі адчуваннямі зганялі дарагія аўтамабілі і разбівалі іх аб вітрыны крам. Гэтая карціна правалілася ў пракаце, аднак на здымках Джуд пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай Сэдзі Фрост («Дракула Брэма Стокера»), якая іграла Джо, сяброўку яго героя Білі.
Затым Лоу вярнуўся ў тэатр, дзе з’явіўся ў пастаноўках «Снежная архідэя», «Жывуць як свінні» і «Смерць гандляра». У 1994 годзе ён узяў удзел у трагікамедыі «Жудасныя бацькі» па п’есе Жана Както — гэтая праца мела скандальнае адценне, так як усю першую сцэну другога акта, дзе яго персанаж прымаў ванну, Джуд іграў аголеным. «Жудасныя бацькі» прынеслі яму першыя прыкметныя сімпатыі гледачоў і намінацыю на прэмію Лоўрэнса Аліўе за найлепшы тэатральны дэбют.
В 1995 году пастаноўка пад новай назвай «Нясціпласць» адправілася за акіян, дзе партнёркай Джуда ў Брадвейскім тэатры стала знакамітая . «Нясціпласць» мела ў ЗША вялікі поспех — Лоу быў намінаваны на прэмію Тоні як найлепшы акцёр другога плана, а затым як найлепшы акцёр-пачатковец на прэмію Іэна Чарльстана (у тым ліку за удзел у спектаклі «Іёна» па п’есе старажытнагрэчаскага драматурга Еўрыпіда).
Пасля тэатральнага поспеху прыйшлі першыя ўдалыя ролі ў кіно, якія вызначылі яго акцёрскае амплуа. У 1996 годзе Лоу ўзяў удзел у здымках меладрамы «Кахаю цябе, не кахаю цябе», затым была другарадная роля ў драме «Схільнасць» пра пераслед гомасексуальных мужчын у Трэцім рэйху.
У 1997 годзе Джуд зняўся ў біяграфічнай драме «Уайльд». Знакамітага пісьменніка і паэта Віктарыянскай эпохі Оскара Уайльда сыграў вядомы брытанскі акцёр , а Лоу выканаў ролю арыстакрата Бозі, лорда , палюбоўніка і блізкага сябра пісьменніка. Гэтая роля прынесла Лоу ўзнагароду таблоіда Evening Standard за найлепшы дэбют«Jude Law, Most Promising Newcomer». Evening Standard British Film Awards. 1998..
Галівуд
Пасля поспеху ў Вялікабрытаніі Лоу за кароткі час зняўся ў некалькіх галівудскіх фільмах. У 1997 годзе ён сыграў ролю паралізаванага інваліда Джэрома Мораў у фантастычным трылеры «Гатака». Яго партнёрамі на былі Ума Турман і , а музыку да фільма напісаў брытанскі кампазітар Майкл Найман. Паводле сюжэта Джэром Мораў дапамог персанажу Хоўка здзейсніць сваю мрою — паляцець у космас. Нягледзячы на добрыя водгукі крытыкаў, фільм праваліўся ў пракаце, сабраўшы усяго 12 з паловай мільёнаў долараў, маючы бюджэт каля 36 мільёнаў. Далей былі фільмы «Поўнач у садзе Дабра і Зла» (1997) — крымінальная драма Клінта Іствуда па аднайменнаму раману Джона Бэрэнта, дзе Лоу іграў Білі Хэнсана, палюбоўніка персанажа Кевіна Спейсі — і рамантычная камедыя «Музыка з іншага пакою» (1998).
2 верасня 1997 года Лоу, якому было 25, ажаніўся з трыццацідвухгадовай актрысай Сэдзі Фрост, з якой пазнаёміўся за тры гады да гэтага на здымках «Шопінга». Вяселле адбылося ў Англіі, на баржы пасярод канала Гранд-Юніон, які з’ядноўвае рэкі Тэмзу і Трэнт. У тым жа 1997 годзе Джуд Лоу разам з жонкай і некалькімі брытанскімі акцёрамі — Юэнам Мак-Грэгарам, Шонам Пертві і іншымі — арганізаваў уласную кінакампанію Natural Nylon (от зліцця назвы гарадоў NY і London). Кампанія існавала да 2004 года і прадзюсіравала фільмы «Экзістенцыя», «Уласнасць Махоуоні», «Нябесны Капітан і свет будучыні». Пасля кароткіх творчых вакацый Лоу павярнуўся да працы і ў 1998 годзе разам з Сэдзі зняўся ў драме «Канчатковы мантаж».
Далей была больш удалая работа ў Вялікабрытаніі — трылер «Мудрасць кракадзілаў» (1998, у амерыканскім пракаце ішоў пад назвай «Immortality» (Немагчымасць)), у якім Лоу сыграў ролю вампіра, які спакушаў жанчын у пошуках ідэальнай каханай. У наступным годзе Лоу зняўся ў фантастычным трылеры Дэвіда Кроненберга «Экзістэнцыя» разам з такімі вядомымі акцёрамі, як , Іэн Холм і Уілем Дэфо. У тым жа годзе Лоу з’явіўся ў невялікай ролі сакратара ў касцюмнай драме «Прысутнасць духу» па навеле амерыканскага пісьменніка Генры Джэймса «Паварот вінта».
Падчас сваёй галівудскай кар’еры Джуд Лоу не адмаўляўся ад праектаў на сваёй бацькаўшчыне. У 1999 году ён стае рэжысёрам і здымае адзін з эпізодаў фільма «Гісторыі падземкі» для брытанскага тэлеканала Sky TV. У працы над гэтым фільмам, які складаецца з дзевяці навел, акрамя Лоу ўдзельнічалі Юэн Мак-Грэгар, Стывен Хопкінс, Боб Хоскінс і іншыя рэжысёры.
Першы вялікі поспех
Хоць мінулыя работы Лоу ў кіно былі адносна ўдалыя, першае сапраўднае прызнанне ён атрымаў, калі зняўся ў 1999 годзе ў фільме Энтані Мінгелы «Таленавіты містэр Рыплі», дзе яго партнёрамі былі такія жа маладыя акцёры Мэт Дэйман і Гвінет Пэлтрау. У гэтым псіхалагічным трылеры па аднайменнаму раману Патрыцыі Хайсміт Лоу сыграў ролю багатага Дыкі Грынліфа, аб’екта зайздрасці і жадання Тома Рыплі, героя Мэта Дэймана. У выніку Рыплі забівае Грынліфа і прысвойвае сабе яго імя, палажэнне і вобраз жыцця. Карціна мела грандыёзны поспех. Пры бюджэце ў 40 мільёнаў долараў яна сабрала ў пракаце 81 мільён, заваявала прызнанне гледачоў і высокую ацэнку крытыкаў, якія пісалі, што Лоу ўдалося перадаць вобраз высакамернага Дыкі — прыцягальнага і ў той жа час такога, што выклікае непрыязнасць. За ігру ў «Таленавітым містэры Рыплі» Джуд быў намінаваны на некалькі прэстыжных кінапрэмій (у тым ліку на «Оскар» і «Залаты глобус») і ў выніку атрымаў прэмію Брытанскай Акадэміі кіно і тэлебачання як найлепшы акцёр другога плана.
Працяг кар’еры
У 2000 годзе Лоу працаваў у Вялікабрытаніі, здымаўся разам з Сэдзі ў гангстэрскай камедыі «Каханне, Чэсць і Паслухмянасць» у ролі пляменніка аднаго з крымінальных босаў Паўночнага Лондана. Фільм прадзюсіравала кампанія «Natural Nylon». Фільм выйшаў на экраны 9 лютага 2001 года і праваліўся ў пракаце.
Лоу павярнуўся да Галівуду і ў 2001 годзе зняўся ў ваеннай драме «Вораг каля брамы». Падзеі фільма праходзяць у СССР у 1942 годзе. На фоне бітвы за Сталінград разгортваецца гісторыя пра драматычны паядынак двух снайпераў — Васіля Зайцава, ролю якога сыграў Лоу, і маёра Кёніга, найлепшага стрэлка вермахта (Эд Харыс). Нягледзячы на паспяховы пракат, фільм быў даволі стрымана прыняты крытыкамі, асабліва ў краінах былога СССР — з-за таго, што ў фільме прысутнічалі шмат гістарычных ляпаў і неадпаведнасцей, якія былі добра заметныя гледачу з постсавецкіх краін.
У тым жа 2001 годзе Лоу прыняў прапанову Стывена Спілберга ўзяць удзел у фантастычнай драме «Штучны розум». Гэта карціна, якую на працягу дваццаці пяці гадоў хацеў, але не паспеў зняць Стэнлі Кубрык. У гэтым фільме пра пакінутага прыёмнымі бацькамі хлопчыка-робата, які хацеў стаць сапраўдным чалавекам, Лоу сыграў ролю Жыгала Джо — робата-палюбоўніка, які быў запраграмаваны дастаўляць задаволенне жанчынам. Ігра Лоу была прызнана добрай крытыкамі і атрымала намінацыю на «Залаты глобус» і іншыя прэміі. Пры бюджэце ў 100 мільёнаў долараў зборы фільма ў сусветным пракаце перасягнулі 230 мільёнаў. Лоу таксама давялося выканаць балет у фільме.
Далей была работа ў крымінальнай драме «Пракляты шлях» (2002), дзе партнёрамі Лоу былі такія знакамітыя акцёры, як Том Хэнкс і Пол Ньюман.
Дзякуючы гэтаму фільму свет пазнаў іншага Лоу — роля неахайнага наёмнага забойцы Харлена Магуайра рэзка кантраставала з яго папярэднімі работамі ў кіно. Фільм, прэм’ера якога адбылася 12 ліпеня 2002 года, з поспехам прайшоў у кінатэатрах і быў намінаваны на атрыманне прэстыжных узнагарод.
2003 год выявіўся таксама вельмі ўдалым для акцёра, нягледзячы на тое, што ён зняўся ўсяго ў адным фільме — драме Энтані Мінгелы «Халодная гара» па аднайменнаму раману амерыканскага навеліста Чарльза Фрэйзера. Работа с Мінгелай ужо прынесла Джуду прызнанне аднойчы, і на гэты раз Лоу зноў чакаў поспех. Партнёркамі Лоу былі вядомыя актрысы Ніколь Кідман і Рэнэ Зелвегер. Сюжэт фільма адбываецца падчас Грамадзянскай вайны паміж паўночнымі і паўднёвымі штатамі Амерыкі. Герой Лоу салдат Інман, які ваяваў на баку КША, пасля цяжкага паранення дэзерціруе з фронту і адпраўляецца ў родныя краі, дзе яшчэ да вайны сустрэў Аду Манро (Ніколь Кідман) і пакахаў яе. Але іхняе каханне скончылася трагічна: пасля ночы з Адай Інман загінуў. Фільм меў вялікі поспех ва ўсім свеце і сабраў 173 мільёна долараў, але атрымаў невысокую ацэнку крытыкаў. Яны пісалі, што, нягледзячы на добры сюжэт, паміж героямі Лоу і Кідман не ўспыхнула іскры, якая зрабіла бы гісторыю іх кахання больш пераканаўчай. Тым не менш «Халодная гара» была высунутая на некалькі прэмій як найлепшы фільм года, а Лоу быў намінаваны на «Оскар» і «Залаты глобус» як найлепшы акцёр.
Развод з Сэдзі Фрост
У той час, як кар'ера Лоу развівалася (за ролю Інмана ён атрымаў 10 мільёнаў долараў), у прыватным жыцці акцёра пачынаўся крызіс. Яго шлюб з Сэдзі Фрост, якая нарадзіла Джуду дачку Айрыс і сына Раферці, быў на мяжы разводу ў асноўным праз тое, што Лоу не праводзіў с жонкай дастаткова часу. Калі ў 2002 годзе ў іх нарадзіўся сын Рубі, Джуд з-за шчыльнага графіка здымак здолеў прабыць з жонкай і нованароджаным усяго чатыры дні.
Напруга паміж Джудам і Сэдзі значна ўзрасла пасля спекуляцый у прэсе пра сувязь Лоу з Ніколь Кідман, якая была яго партнёркай па фільму «Халодная гара» і нядаўна рассталася з мужам Томам Крузам. Нягледзячы на тое, што абодва акцёра абвяргалі ўсе чуткі пра свой раман — Кідман нават падала на брытанскія таблоіды «The Sun» і «Daily Mail» у суд, выйграла і дамаглася публічных выбачэнняў, — у 2003 году Джуд і Сэдзі развяліся.