Генрых I Фландрскі (; каля 1174 — ) — імператар Лацінскай імперыі з 1206 года. Трэці сын Бадуэна (Балдуіна) V, графа Эно, і Маргарыты I, графіні Фландрыі.
Біяграфія Удзельнічаў у Чацвёртым крыжовым паходзе і ў 1206 годзе атрымаў у спадчыну ад свайго брата Балдуіна I прастол Лацінскай імперыі. Вылучаўся розумам і адвагай.
Паспяхова ваяваў з балгарамі і з нікейскім імператарам Феадорам Ласкарысам пакуль не заключыў з апошнім мірны дагавор.
Ажаніўся з дачкой Баніфацыя Манферацкага. Як мяркуюць, памёр ад яду.
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы XIII стагоддзя Катэгорыя:Імператары лацінскія Катэгорыя:Фландрскі дом Катэгорыя:Удзельнікі Чацвёртага крыжовага паходу Катэгорыя:Памерлі ад атручвання