Вадародны паказчык, pH (лац. pondus HydrogeniiБеларуская энцыклапедыя: У 18 т., Т. 2: Б — Беларусы / Рэд кал.: Г. П. Пашкоў і інш. -Мінск: БелЭн, 1996 с. 434 — сіла вадароду, «пэ аш») — велічыня, якая характарызуе канцэнтрацыю (актыўнасць) іонаў вадароду ў растворах. Лікава роўны адмоўнаму дзесятковаму лагарыфму канцэнтрацыі (актыўнасці) вадародных іонаў H+ ,якая выражана ў молях на літр (моль/л):
У нейтральных растворах pH=7, у кіслых pH<7, а ў шчолачных pH>7. Пастаянства вадароднага паказчыка падтрымліваецца буфернымі растворамі. Вызначаюць pH з дапамогай кіслотна-асноўных індыкатараў, больш дакладна — патэнцыяметрычна.
Гл. таксама Канстанта дысацыяцыі Кіслотна-шчолачная раўнавага
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Кіслоты Катэгорыя:Фізічная хімія Катэгорыя:Аналітычная хімія Катэгорыя:Агульная хімія