Luis Amado Blanco bio je kubanski intelektualac, književnik, pjesnik, političar, kritičar i novinar rođen 4. aprila 1903. godine u španskom gradu Praviji (današnja Asturija).
Biografija Porodica Blanco se preselila iz Luisovog rodnog grada u Aviles kada je on imao 2 mjeseca. U Avilesu je proveo djetinjstvo i mladost, završio osnovnu i srednju školu. Tamo je započeo svoj književni put u lokalnim publikacijama. Svoj novinarski poziv je takođe započeo u asturijskim novinama i časopisima poput La Voz de Avilés i El Progreso de Asturias.
U Madridu je započeo suradnju sa časopisima La Gaceta Literaria, Diario de Madrid i Revista de Occidente.
Oženio je Isabel Fernández 1930. godine s kojom 1936. dobija sina Raúla, te godinu kasnije drugog sina Germána. Stvorio je porodicu s intenzivnim i višestrukim kulturnim, društvenim i političkim interesima.
Godine 1934. je poslan na Kubu kao dopisnik El Heraldo de Madrid da izvještava o situaciji u državi nakon pada Machadove diktature.
Godine 1935. u Madridu je diplomirao stomatologiju. Sljedeće godine se zbog početka Španskog građanskog rata sa porodicom seli na Kubu gdje dobija kubansko državljanstvo.
Od svog dolaska je bio povezan sa španskim institucijama i odbranom Republike. Između ostalog, postao je predsjednik Sektora za kulturu španske republikanske ljevice Havane.
Godine 1938. odbranio je svoju titulu stomatologa na Univerzitetu u Havani.
S druge strane, aktivno se uključio u kulturni život na višestruk način. Na polju književnosti se isticao kao pripovjedač, pjesnik i esejist. U pozorištu je bio autor, režiser i kritičar. U novinarstvu je obrađivao hroniku i kritiku. Održao je brojne konferencije.
Godine 1950. je izabran za predsjednika Udruženja pozorišnih i kinematografskih urednika. Za svoj novinarski rad nagrađen je važnim nagradama tadašnje kubanske štampe.
Povezao se s kubanskim pozorištem. Svojim aktivnostima na Akademiji dramskih umjetnosti doprinio je njegovom razvoju.
Kao pisac objavio je mnoge pripovjetke i poeme.
Nakon kubanske revolucije bio je šef odjeljenja za pozorište, muziku i balet, Generalne direkcije za kulturu Ministarstva obrazovanja i paralelno je predavao kao profesor španskog jezika i španske i hispanoameričke literature na Profesionalnoj školi novinarstva Manuel Marquez Sterling.
Godine 1961. je kao ambasador proveo 6 mjeseci u Portugalu, a godinu kasnije je imenovan i za UNESCO-ovog ambasadora. Ubrzo nakon toga je radio i kao ambasador Kube u Vatikanu.
Umro je 9. marta 1975. u Rimu, a njegovi posmrtni ostaci su prebačeni na Kubu.
Objavljeni radovi d0 1975. Sjever (1928), zbirka pjesama Osam dana u Lenjingradu (1932), putopis Očajna pjesma (1937) Klaristička pjesma (1942) Narativna knjiga (1955) Buntovni grad (1967), njegov najpoznatiji roman.
Nagrade Nagrada Talia za režiju predstave "La dama de Alba" Nagrada Hernandez Cata Novinarska nagrada Juan Gualberto Gomez (2 puta)
Reference
Vanjski linkovi
Biografija - Librairie Compagnie (francuski) Digital Granma članak (španski)
Kategorija:Rođeni 1903. Kategorija:Umrli 1975. Kategorija:Kubanski pjesnici Kategorija:Kubanski političari Kategorija:Kubanski novinari Kategorija:Kubanski ambasadori