Bruckov sindrom okarakterisan je kao kombinacija arthrogryposis multiplex congenita i osteogenesis imperfecta. Obje bolesti su rijetke, a i njihova podudarnost je izuzetno rijetka, što Bruckov sindrom čini vrlo teškim za istraživanje. Smatra se da je Bruckov sindrom netipska varijanta osteogenesis imperfecta koja najviše liči na tip III, ako ne i na posebnu bolest. Kod Bruckova sindroma nisu uočene višestruke genske mutacije povezane sa osteogenesis imperfecta. Mnogi pogođeni pojedinci nalaze se u istoj porodici, a rodoslovni podaci potkrepljuju da se bolest stiče autosomno recesivnim nasljeđivanjem.
Bruckov sindrom ima osobine urođenih kontraktura, krhkosti kostiju, ponavljajućih fraktura kostiju, fleksionih zglobova i deformacija udova, pterigija, male tjelesne visine i progresivne kifoskolioze. Pogođeni se susreću sa ograničenom pokretljivošću i plućnom funkcijom. Također se mogu otkriti Smanjenje sadržaja minerala u kosti i veći kristali hidroksiapatita Zglobne kontrakture su prvenstveno bilateralne i simetrične, te su najotpornije na gležnjevima. Bruckov sindrom nema utjecaja na inteligenciju, vid ili sluh.
Genetika Genetika Bruckovog sindroma razlikuje se od nasljeđivabha osteogenesis imperfecta. Osteogenesis imperfecta uključuje autosomno dominantne mutacije na Col 1A2 ili Col 1A2, koji kodiraju prokolagen tipa 1. Bruckov sindrom povezan je s mutacijama dva gena, pa je stoga podijeljen u dva tipa. Bruckov sindrom tipa 1 uzrokovan je homozigotnom mutacijom u genu FKBP10, a tip2 homozigotnom mutacijom u genu PLOD2.
Mehanizam Tip 1 kodira FKBP65, peptidil-prolil cis / trans izomerazu povezanu s endoplazmatskim retikulumom (PPIaza) koja funkcionira kao pratilac u biosintezi kolagena. Osteoblasti kojima nedostaje FKBP65 imaju nakupinu agregata prokolagena u endoplazmatskom retikulumu, što smanjuje sposobnost formiranja kostir. Nadalje, pacijenti s Bruckovim sindromom tipa 1 imaju podhidroksilirane ostatke lizina u telopeptidu kolagena i kao rezultat pokazuju smanjene unakrsne veze hidroksilizilpiridinolina.
Tip 2 kodira enzim, lizil-hidroksilazu 2, koji katalizira hidroksilaciju ostataka lizina u umreženim vezama kolagena. PLOD2 je najizraženiji u aktivnim osteoblastima, jer je umrežavanje kolagena specifično za tkivo. Mutacija u PLOD2 mijenja strukturu telopeptid lizil-hidroksilaze i sprečava stvaranje fibrila kolagena tipa 1. Analiza kostiju pokazuje da su lizinski ostaci telopeptida u kolagenu tipa 1 nedovoljno hidroksilirani.
Dijagnoza Dijagnoza Bruckovog sindroma mora razlikovati povezanost kontraktura i krhkosti skeleta. Ultrazvuk se koristi za prenatalnu dijagnozu. Dijagnoza novorođenčeta ima sličnost sa urođenom artrogripozom multipleks, a kasnije u djetinjstvu s osteogenesis imperfecta.
Upravljanje Dok se ne izvrše molekulske i kliničke studije, neće biti načina za sprečavanje bolesti. Tretmani su usmjereni na ublažavanje simptoma. Za liječenje bolesti ključno je pravilno je dijagnosticirati. Ortopedska terapija i upravljanje prijelomima su neophodni, kako bi se smanjila težina simptoma. Lijekovi bisfosfonata također su učinkovit tretman.
Historija Prvi slučaj bio je 1897. kod muškarca za kojeg je Bruck opisao da ima krhkost kostiju i koštane kontrakture. Brucku je pripisan prvi opis i eponim bolesti.
Reference
Dopunska literatura
Kategorija:Nasljedne bolesti i poremećaji Kategorija:Bolesti kičmene moždine Kategorija:Rijetki sindromi Kategorija:Sindromi koji utječu na kosti Kategorija:Sindromi koji utječu na zglobove Kategorija:Sindromi koji utječu na stas Kategorija:Geni na hromosomu 17