Shackletonova ledena ploča je ledena ploča koja se proteže uz obalu Istočnog Antarktika od 95° istočne geografske širine do 105° istočne geografske širine. Prostire se duž obale u dužini od oko 384 km, a prema moru se proteže oko 145 km u zapadnom dijelu i 64 km na istoku. Zauzima površinu od 33.820 km2. Dio je Mawsonovog mora i odvaja Obalu kraljice Marije na zapadu od Obale Knox u Wilkes Landu na istoku. Unutar ploče nalazi se nekoliko ostrva, od kojih su najveća Mill i Masson.
Otkriće i imenovanje Postojanje ove ledene ploče prvi je otkrio USEE pod vodstvom Charlesa Wilkesa, koji je mapirao njegov dio od Vincennesa u februaru 1840. Istražila ga je Australska antarktička ekspedicija pod vodstvom Douglasa Mawsona (1911–14) koji ga je nazvao po Sir Ernestu Shackletonu.John Stewart: Antarctica – An Encyclopedia. Bd. 2, McFarland & Co., Jefferson und London 2011, ISBN 978-0-7864-3590-6, S. 1396 (englisch). Opseg ledene ploče detaljnije je mapiran 1955, korištenjem aerofotografija dobivenih američkom mornaricom tokom operacije Highjump, 1946-47. Daljnje mapiranje od sovjetske ekspedicije 1956. pokazalo je da je dio istočno od Scottovog glečera dio ove ledene ploče.
Važno područje za ptice Područje od 500 hektara (64°59′19″J 96°09′21″I) na ledenoj ploči proglašeno je važnim područjem za ptice (IBA) od BirdLife Internationala jer podržava koloniju za razmnožavanje od oko 6.500 carskih pingvina, na osnovu satelitskih snimaka iz 2009.
Također pogledajte Spisak ledenih ploča na Antarktiku
Reference
Vanjski linkovi
Shackletonova ledena ploča na geographic.org Shackletonova ledena ploča u Kompozitnom geografskom leksikonu Antarktika
Kategorija:Istočni Antarktik Kategorija:Ledene ploče Antarktika