Aira Kaal (do 1938. Alma-Vilhelmine Kaal; od 1939. i Aira Hone; 7. novembar 1911, Uuemõisa, Saaremaa – 7. april 1988, Tartu) bila je estonska književnica, pjesnikinja i autorica kratke proze.
Školovala se na Saaremai, a od 1931. do 1940. studirala je na Univerzitetu u Tartuu, s glavnim predmetom iz filozofije, uz estonsku i opću književnost te engleski jezik. Još tokom studija objavljivala je prozu, poeziju, kritike i prijevode, pa je u estonsku književnost ušla prije završetka univerzitetskog obrazovanja.
U periodu 1938–1939. boravila je u Velikoj Britaniji, gdje je usavršavala engleski jezik i gdje je upoznala Arthura Roberta Hona, s kojim se vratila u Estoniju. Nakon Drugog svjetskog rata radila je i kao predavačica osnova marksizma-lenjinizma na Državnom univerzitetu u Tartuu od 1945. do 1950. godine.
Pisala je poeziju, prozu, putopisnu i kratku prozu. Njeno rano stvaralaštvo obuhvata i eseje o društvenim i ženskim pitanjima, dok su kasnija djela često ličnija i refleksivnija. Među njenim poznatijim knjigama nalaze se roman Teelahkmel, prozna trilogija Kodunurga laastud, zbirka poezije Hetked merega i zbirka kratke proze Seitse tõtt ja seitse valet.
Godine 1980. bila je među potpisnicima poznatog pisma četrdeset estonskih intelektualaca, javnog protesta protiv sovjetske politike rusifikacije u Estoniji.
Djela Mehe ja naise psühholoogiast, ehk, Naisküsimus ja meesküsimus (1936) Mamma ja mina (1939) Sajandite vangla (1950) Teelahkmel (1956) Kodunurga laastud I–III (1966, 1970, 1978) Hetked merega (1976) Seitse tõtt ja seitse valet (1986)
Reference
Kategorija:Rođeni 1911. Kategorija:Umrli 1988. Kategorija:Estonski pisci Kategorija:Biografije, Saaremaa