miniatura|330x330px|Reinos de Britania a finais do século VII. Ceolred foi o rei de Mercia, reino situado no que hoxe constitúen as actuais Midlands inglesas, entre 709 e 716. Traxectoria Situación do reino de Mercia a finais do século VII A finais do século VII, Inglaterra atopábase dividida en reinos gobernados polos anglosaxóns, pobo que emigrara a Britania uns douscentos anos antes. O reino de Mercia ocupaba o que hoxe constitúen as actuais Midlands inglesas, e colindaba con Northumbria ao norte, Anglia Oriental ao leste, e Wessex, o reino dos saxóns occidentais, ao oesteYorke, "The Origins of Mercia" in Brown & Farr, Mercia, pp. 15–16.. O reino de Essex, o dos saxóns orientais, incluía a cidade de Londres e atopábase entre Anglia Oriental e o reino de KentYorke, Kings and Kingdoms..
A principal fonte da que procede a información sobre este período é o monxe Beda, autor de Historia ecclesiastica gentis Anglorum, obra que completou ao redor do ano 731. A pesar de que se enfoca na historia da Igrexa, a obra ofrece valiosa información sobre os reinos anglosaxóns temperáns. Beda contaba con informantes que lle achegaban os detalles da historia eclesiástica en Wessex e Kent, pero parece que non tivo ese tipo de contacto en MerciaYorke, Kings and Kingdoms, p. 100.. Doutra banda, tamén perviviron até os nosos días algunhas cartas de Ceolred, nas que se rexistraban os outorgamentos de terra a individuos e a ordes relixiosas, así como a Crónica anglosaxoa, compliada en Wessex a finais do século XII, pero que incorpora material máis antigoSimon Keynes, "Anglo-Saxon Chronicle", in Blackwell Encyclopedia, p. 35.. Liñaxe e reinado esquerda|miniatura|300x300px|Árbore xenealóxica de Ceolred. O pai de Ceolred, Aethelred, chegou ao trono de Mercia en 675, tras a morte do seu irmán Wulfhere. Aethelred abdicou en 704 e marchou a Roma, deixando o reino ao seu sobriño Coenred, fillo de Wulfhere.
O reducido prestixio que alcanzaron tanto Ceolred como o seu predecesor, Coenred, poida que servisen para que aparecese certo descontento contra a nobreza de Mercia. Aethelbald atopábase no exilio na época do reinado de Ceolred, e a existencia dunha facción hostil de Ceolred podería indicar unha insatisfacción máis xeral contra a liña gobernanteYorke, Kings and Kingdoms, p. 112..
En 709 Coenred abdicou en favor de CeolredKelly, "Coenred". Coenred acudiu a Roma e converteuse en monxe, sendo ordenado polo papa ConstantinoYorke, Kings and Kingdoms, p. 174.. En xeral os historiadores aceptaron a versión de Beda sobre a abdicación de Coenred, pero Barbara Yorke tamén suxeriu a posibilidade de que non renunciase ao trono de forma voluntaria. Existen casos de reis que foron desposuídos do trono á forza e logo obrigados a entrar a formar parte de ordes relixiosas, debido a que a condición de monxe os volvía incapaces para ser reis. Ese foi o caso, por exemplo, de Osred II de Northumbria, que foi obrigado a entrar nun mosteiro.
Ceolred era fillo de Aethelred, pero a súa nai non era Osthryth, a única esposa rexistrada que tivo Aethelred. e poida que aínda fose mozo no momento do seu acceso ao tronoD. P. Kirby, The Earliest English Kings (1991, 2000 paperback), páxinas 108–109.. Gran parte do que aparece rexistrado sobre Ceolred é negativo, acusándoo de cometer crimes e de inmoralidade, aínda que isto podía reflectir simplemente o dar un trato pobre ao estamento eclesiásticoFrank Stenton, Anglo-Saxon England (1943, 1971, 1998 paperback), páxina 203.. En 715 coñécese a existencia dunha batalla de Mercia, comandada por Ceolred, contra os Saxóns Occidentais, dirixidos por Ine de Wessex, nun lugar chamado "Woden's Barrow", pero descoñécese o resultado final desta batalla, que foi o resultado dunha invasión dirixida por Ceolred contra o territorio de WessexThe Anglo-Saxon Chronicle, manuscritos A e E, anos 715 e 716..
Ceolred estivo casado con Santa WerburghBritannia Biography of St. Werburga of Mercia .. Cartas de outorgamento Ceolred confirmou un outorgamento a Waldhere, bispo de Londres, o cal é unha evidencia de que Londres se atopaba firmemente controlada por Mercia durante o seu reinadoKirby, Earliest English Kings, pp. 123–124.. Posteriores reis de Mercia trataron a Londres como unha posesión directa, e non tanto como unha provincia gobernada por un rei vasalo, pero Ceolred non chegou tan lonxeStenton, Anglo-Saxon England, pp. 203–205.Wormald, "The Age of Bede and Æthelbald", p. 95.. Sobreviviron tres cartas posibelmente xenuínas de CeolredCartas S 54, S 65, y S 81; véxanse os listados baixo "Confirmation of land / privileges" e "Grant" na sección "Events" de . Morte e sucesión Ceolred morreu en 716. San Bonifacio describiu posteriormente a súa morte como o resultado dun frenesí de tolemia que tivo lugar durante un banquete, "falando cos demos e maldicindo aos sacerdotes de Deus". Sucedeuno no trono Aethelbald de Mercia, un membro doutra rama da familia real de Mercia que fora obrigado a exiliarse durante o goberno de Ceolred. Ceolred foi enterrado en Lichfield. Notas
Categoría:Nados en ano descoñecido Categoría:Finados en 716 Categoría:Reis de Mercia Categoría:Bretwaldas