José Menese Scott, nado en La Puebla de Cazalla (provincia de Sevilla) o 3 de decembro de 1942 e finado no mesmo lugar o 29 de xullo de 2016, foi un cantaor de flamenco andaluz.
Traxectoria Menese criouse na súa vila natal, onde o seu pai exercía o oficio de zapateiro. Comezou cantando na súa localidade natal como afeccionado, en locais como o Bar Central.
En 1959, Antonio Mairena presentouno no seu debut no Cine Carretería de Osuna. A principios da década de 1960 foi presentado no mundo cultural madrileño polo pintor Francisco Moreno Galván, tamén orixinario de La Puebla de Cazalla. Posteriormente pasou a formar parte do elenco de artistas do coñecido taboado flamenco Zambra.Triste y Azul - José Menese.
A relación de Menese con Moreno Galván foi moi prolongada, e foi este quen creou a maior parte das letras dos seus discos posteriores. O contido destas letras, cun profundo contido social e, nalgunhas ocasións, tamén político, lle significou a inimizade das autoridades do réxime franquista, aínda que estas nunca acharon escusa nas coidadas letras de Moreno Galván para exercer a censura sobre elas.La Dinamo - José Menese. De entre estas letras destacan, entre outras, «Que ben me soa o teu nome», onde se denuncia o mal uso da palabra guerrilleiro por parte dun grupo terrorista de ultradereita de finais do franquismo coñecido como Guerrilleros de Cristo Rei:
Considérase a José Menese como o herdeiro natural de Antonio Mairena, aínda que Menese conseguiu desprenderse de calquera influencia estilística para desenvolver o seu propio estilo no cante flamenco, o que unido a unha voz clara e desgarrada, convertéronlle nun dos cantaores flamencos de máis importancia do século XX.500 aniversario de la Universidad de Sevilla - Concierto de José Menese y Antonio Carrión.
A pesar de non pertencer á etnia xitana, José Menese fai gala dunha potente voz cuxos matices lembran aos grandes cantaores xitanos, especialmente a Antonio Mairena. Menese é un cantaor ortodoxo que sempre respectou os esquemas clásicos do flamenco, rexeitando no seu repertorio innovacións como as que outros artistas introduciron no cante de finais do século XX. A pesar diso, foi o primeiro artista flamenco en levar o cante a escenarios como o Teatro Olympia de París (1973 e 1974) ou mesmo ao Auditorio Nacional de Música de Madrid (1991).De Flamenco.com - José Menese
Premios e recoñecementos
A palo seco - José Menese. 1965 - Premio de Honra "Tomás el Nitri" do Concurso de Cante Flamenco de Córdoba 1966 - Siguiriyas de Marbella 1967 - Premio de Mairena de Alcor 1968 -Popular do Diario Pueblo -Premio Ondas da SER -La Saeta de Oro de RNE 1971 -La Saeta de Oro de Almería Trofeo Lucas López 1974 - Premio Nacional ao Cante da Cátedra de Xerez 1987 - Premio Cabal de Prata, por votación popular, de RNE 1992 - Compás del Cante 1996 - Mención especial dos Premios Ondas 1997 - Galardón Flamenco Calle de Alcalá y "Patriarca del Cante"
Discografía
1963 - José Menese 1964 - Saetas 1964 - José Menese 1965 - José Menese 1965 - Cantes de José Menese 1967 - José Menese 1967 - Cantes flamencos básicos 1968 - Menese 1969 - La Mariana 1970 - Saetas de oro 1970 - Renuevos cantes viejos 1971 - Cando llegará el momento 1971 - Romance de Juan García 1971 - Cantes para el hombre nuevo 1974 - Los que pisan la tierra 1975 - Theâtre de l'Olympia 1975 - Soleares del que nunca fue a Granada 1975 - Festival flamenco gitano, vol 2 1976 - La palabra 1978 - Andalucía 40 años 1981 - Mi cante a la esperanza 1982 - Ama todo cuanto vive 1985 - Cantes de ida y vuelta 1987 - Puerta Rolda 1993 - El vento solano 1994 - Arte flamenco 1995 - Recital Teatro Albéniz, 30 años de cante 1995 - En el Albéniz 1997 - El Flamenco Vive 1997 - A mi madre Remedios 2000 - A Francisco 2002 - La pureza del cante 2005 - A mis soledades voy, de mis soledades vengo
Notas
Categoría:Nados na provincia de Sevilla Categoría:Nados en 1942 Categoría:Finados en 2016 Categoría:Cantaores e cantaoras