Os xacementos arqueolóxicos de Bat, Al-Khutm e Al-Ayn (árabe ٱلْمَوَاقِع ٱلْأَثَرِيَّة فِيْ بَات وَٱلْخُطْم وَٱلْعَيْن romanizado Al-Mawāqiʿ al-Athariyyah fī Bāt wal-Khuṭm wal-ʿAyn) son un grupo de tumba circular ou necrópoles do período hafíta no terceiro milenio a.C., situadas preto dun arboredo de palmeiras en Omán. Foron declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1988, converténdose no segundo sitio omaní deste tipo despois de que o Forte de Bahla fose designado Patrimonio da Humanidade en 1987.

Historia ou prehistoria

Os estudos realizados durante os últimos 15 anos demostraron a existencia de numerosos asentamentos humanos que van desde o Golfo Pérsico ata o Golfo de Omán.

Bat O sitio de Bat está situado dentro dun palmeiral de palmeiras. Arredor do ano 3000 a.C., houbo un intenso comercio de cobre (extraído localmente) e pedra (probablemente diorita) cos sumerios. A necrópole consta de 100 tumbas e edificios circulares, cada un cun diámetro duns 20 m. Estes edificios non teñen aberturas exteriores, polo que, ademais da posibilidade da súa función ritual, é posible que se usasen como tanques ou silos. A súa función precisa aínda descoñécese. En 1972, as escavacións levadas a cabo por un equipo dinamarqués dirixido por Karen Frifelt demostraron que a zona levaba 4000 anos habitada continuamente.

Al-Khutm Crese que as ruínas de Al-Khutm derivan dun forte de pedra, cunha torre feita de rocha cun diámetro de 20 m. Están situadas 2 km ao oeste de Bat.

Al-Ayn Al-Ayn é unha pequena necrópole, aínda que é a que se atopa no mellor estado das tres. Está situado a 22 km sueste de Bat.

Conservación Os sitios non foron sometidos a restauración nin a outros tipos de conservación antes da protección proporcionada pola UNESCO, polo que o seu illamento foi a súa única protección. Un dos maiores perigos para a preservación dos sitios provén dos locais que levan materiais de construción dos sitios arqueolóxicos.

Desenvolvemento Unha estrada entre Omán e Arabia Saudita, que atravesa as aldeas, completouse en setembro de 2021. Cunha lonxitude total de entre 700 e 800 km, esténdese desde a cidade de Ibri en Omán ata o Al-Ahsa no leste de Arabia Saudita. O lado omaní da estrada mide aproximadamente 160 km, e o lado saudita 580 km.

Notas

Referencias

Véxase tamén

Ligazóns externas New Oman-Saudi desert road will breathe new life into sleepy villages

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Omán