En programación, unha macro (abreviatura de «macroinstrución»; do grego μακρο-, 'longo, grande') é unha «instrución que contén outras que se procesan secuencialmente, e cuxa execución produce como resultado a suma das individuais de cada unha delas». A aplicación dunha macro a unha entrada coñécese como expansión de macros.
A entrada e a saída poden ser unha secuencia de tokens ou caracteres léxicos, ou unha árbore de sintaxe. As macros de caracteres son compatibles con aplicacións de software para facilitar a invocación de secuencias de comandos comúns. Nalgunhas linguaxes de programación admiten as macros de token e árbore para permitir a reutilización do código ou estender a linguaxe, ás veces para linguaxes específicas de dominio.
As macros utilízanse para poñer a disposición do programador unha secuencia de instrucións de computación como unha única instrución do programa, facendo que a tarefa de programación sexa menos tediosa e menos propensa a erros. Así, chámanse «macros» porque un bloque «grande» de código pódese expandir a partir dunha secuencia «pequena» de caracteres. As macros adoitan permitir parámetros posicionais ou de palabras clave que ditan o que xera o programa ensamblador condicional e utilizáronse para crear programas completos ou conxuntos de programas segundo variables como o sistema operativo, a plataforma ou outros factores.
Notas
Véxase tamén Virus de macro
Ligazóns externas
Categoría:Programación Categoría:Software de automatización