Rafael Rubio Núñez, nado en Madrid o 27 de setembro de 1973, é un xurista e profesor español de dereito constitucional na Universidade Complutense de Madrid (UCM). Está especializado no estudo da relación entre tecnoloxía, democracia, desinformación e procesos electorais. Dirixe o grupo de investigación sobre tecnoloxía e democracia (i+dem) da UCM e é coresponsable do Observatorio Complutense da Desinformación. Foi subdirector do Centro de Estudos Políticos e Constitucionais, membro suplente da Comisión de Venecia do Consello de Europa e presidente do Consello de Transparencia e Participación da Comunidade de Madrid.
Traxectoria Rubio doutorouse en dereito constitucional pola Universidade Complutense de Madrid, con premio extraordinario de doutoramento. A súa tese, lida en 2001, abordaba a regulación xurídica dos grupos de presión en España. Na mesma universidade desenvolveu a súa carreira como profesor de dereito constitucional, onde fundou e dirixe o grupo de investigación sobre tecnoloxía e democracia.
En 2011 dirixiu o equipo de comunicación da Xornada Mundial da Xuventude 2011, celebrada en Madrid. Posteriormente recolleu esa experiencia no libro Así fue la JMJ y así se la contamos, publicado en 2013.
Entre 2017 e 2018 foi subdirector do Centro de Estudos Políticos e Constitucionais. En 2018 publicou o artigo «Los efectos de la posverdad en la democracia» e foi nomeado membro suplente da Comisión de Venecia, cargo que ocupou ata 2024.
Tamén desenvolveu actividade como consultor político e de comunicación, e asesorou institucións públicas en procesos de dixitalización, como o ministerio de exteriores do Perú. Diversos medios sinalárono como asesor próximo de Pablo Casado durante a súa etapa como presidente do Partido Popular, e é tamén autor de artigos de opinión na prensa, como o diario ABC.
En 2020 foi designado membro do Consello de Transparencia e Participación da Comunidade de Madrid, organismo que chegou a presidir ata a súa renovación en 2024.
Nos últimos anos centrou parte da súa investigación na intelixencia artificial aplicada á política e ás campañas electorais. En 2024 publicou, xunto con Frederico Franco Alvim e Vítor de Andrade Monteiro, o libro Inteligencia artificial y campañas electorales algorítmicas. Nesta liña sostén que, polo de agora, a intelixencia artificial serve sobre todo para abaratar e acelerar prácticas xa existentes nas campañas, aínda que o seu potencial para alterar de maneira sintética a opinión pública é considerable, e estudou tamén a súa aplicación aos parlamentos abertos. Como investigador vinculado ao Observatorio Complutense da Desinformación, participou en proxectos de seguimento da desinformación electoral en México e Chile.
Obra
Los grupos de presión (Centro de Estudos Constitucionais, 2003) Parlamentos abiertos. Tecnología y redes para la democracia (Congreso dos Deputados, 2014) «Los efectos de la posverdad en la democracia», Revista de Derecho Político, núm. 103 (2018) «¿Existe el lobby ciudadano? Una experiencia de participación en el Congreso de los Diputados», Revista de las Cortes Generales, núm. 110 (2021) Inteligencia artificial y campañas electorales algorítmicas (con Frederico Franco Alvim e Vítor de Andrade Monteiro, 2024) «El uso de la inteligencia artificial en las campañas electorales y sus efectos democráticos», Revista de Derecho Político, núm. 122 (2025)
Notas
Categoría:Nados en 1973 Categoría:Nados en Madrid Categoría:Alumnos da Universidade Complutense de Madrid Categoría:Xuristas de España