Tatiana Salem Levy, nada en Lisboa o 24 de xaneiro de 1979, é unha escritora brasileira .
Traxectoria Descendente de turcos sefardís, Tatiana Salem Levy naceu durante a ditadura militar, cando a súa familia estaba exiliada en Portugal. Nove meses despois do seu nacemento, regresaron ao Brasil, beneficiándose da Lei de Amnistía brasileira.
Despois de rematar a súa licenciatura en Literatura na UFRJ en 1999, obtivo un mestrado en Estudos Literarios pola PUC-Río en 2002 cunha disertación titulada A Experiência de Fora: Blanchot, Foucault e Deleuze, publicada por Relume Dumará en 2003 e por Civilização Brasileira en 2010.
Viviu en Francia e nos Estados Unidos durante os seus estudos de doutoramento, que completou en 2007, tamén na PUC-Río. É tradutora de francés. .
Vive entre o Río de Xaneiro e Lisboa.
A súa obra Vista Chinesa, en tradución de Helena González Fernández (Edicións Xerais de Galicia) foi finalista dos Premio Follas Novas 2026 na modalidade de tradución.
Traxectoria literaria Escribiu contos incluídos nas antoloxías Paralelos (2004), 25 Mulheres que Estão Fazendo a Nova Literatura Brasileira (2005), Recontando Machado (2008), Dicionário Amoroso da Língua Portuguesa (2009), Primos, Se não houvesse amanhã, entre outros.
A chave da casa (2007) é a súa primeira novela, con elementos autobiográficos. A narradora, como a autora, é unha muller brasileira de ascendencia xudía turca que foi expulsada de Portugal pola Santa Inquisición. Recibe a chave dunha casa do seu avó e a misión de atopar a antiga casa da familia en Esmirna, Turquía, para que el poida reunirse cos seus parentes.
A novela foi publicada no Brasil por Editora Record e en Portugal por Livros Cotovia. A obra valeulle ao autor á autora o Premio São Paulo 2008 na categoría de Mellor Autor Debutante. Tamén foi finalista do Premio Jabuti e do Premio Zaffari&Bourbon. Tamén se publicou en Francia, Italia, España, Romanía, Turquía e Tamén se publicará no Reino Unido e Croacia.
En 2010, organizou a colección de relatos Primos, tamén publicada por Editora Record. O libro reúne relatos escritos por autores brasileiros de ascendencia árabe e xudía.
A súa segunda novela, Dois rios, a historia de dous irmáns que se namoran dunha muller francesa, foi publicada por Record en 2011. Tamén se publicou en Portugal, Italia e Francia.
En 2012, Tatiana foi seleccionada como unha das 20 mellores escritoras novas pola revista británica Granta, incluída a súa obra no seu conto "O Rio Sua". No Brasil, a revista Granta é publicada polo selo "Alfaguara", pertencente á editorial Objetiva . Participou en antoloxías de contos en varios países, como Suecia, Finlandia, México, Francia, Israel, Estados Unidos e Alemaña, entre outros.
Publicou dous libros infantís, Curupira Pirapora (Tinta da China, Premio FNLIJ ) e Tanto Mar*(Premio ABL). Unha das súas novelas máis recentes, Paraíso, foi publicada no Brasil a finais de 2014 pola editorial Foz. En 2022, foi finalista do Premio Oceanos e do Premio São Paulo de Literatura coa obra Vista Chinesa.
Desde maio de 2014, é columnista do xornal Valor Econômico .
En canto ao seu relato curto "Tempo perdido ", o escritor británico Ian McEwan afirmou: "I thought it was a wonderful story that wears its symbolism very lightly. I was very touched".
Obras
A Chave de Casa (2007). Cotovia. ISBN 978-9727951987. A experiência do fora: Blanchot, Foucault e Deleuze (2003). Editora José Olympio. ISBN 9788520010907 (2011) Dois rios (2011). Tinta da China. ISBN 9789896711306. Tanto Mar (2013). Galerinha. ISBN 978-8501100658. Infantil. Paraíso (2014). Tinta da China. ISBN 978-9896713058. O Mundo não vai acabar (2017). José Olympio. ISBN 9788503013185. Vista Chinesa (2021). Todavía. ISBN 978-6551140211. En castelán: Libros del Asteroide (2022). ISBN 978-8419089045. En galego: Xerais (2025), ISBN 978-84-1110-717-4, tradución de Helena González Fernández. Melhor não contar (2024). Todavia. ISBN 978-6556926025. Notas
Categoría:Tradutores do Brasil Categoría:Nados en Lisboa Categoría:Nados en 1979 Categoría:Escritores do Brasil