Pero Mafaldo foi un trobador ou xograr do século XIII activo na corte de Afonso X.
Traxectoria António Resende de Oliveira sostén que era portugués, da liñaxe dos Mafaldo (familia nobre do norte de Portugal) e fillo de Mem Pais Mafaldo. Con todo, o catedrático Vicenç Beltrán identifícao cun xograr galego asentado en Cataluña e documentado en 1249, 1265 e 1269.
Frecuentou a corte de Afonso X e probablemente a corte aragonesa, ao servizo do infante Pedro, onde entraría en contacto co trobador Cerveri de Xirona.
En 1265 documéntase un Pero Mafaldo na corte do rei portugués Afonso III, ao servizo de Joao Peres de Aboim. Puido establecerse en Santarém, onde tería propiedades.
Obra Consérvanse nove obras. Un sirventés moral, catro cantigas de amor, dúas cantigas de amigo, dúas cantigas de escarnio e maldicir (a María Pérez A Balteira e a Pero d’Ambroa).
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Categoría:Trobadores en galego-portugués