Fielato era o nome popular que recibían as casetas de cobro dos arbitrios e taxas municipais sobre o tráfico de mercancías, aínda que o seu nome oficial era o de estación sanitaria, xa que á parte da súa función recadatoria servían para exercer un certo control sanitario sobre os alimentos que entraban nas cidades.
Descrición
O termo fielato procede do fiel ou balanza que se usaba para a pesada.
O Diccionario de la Administración Española de Marcelo Martínez Alcubilla (1886), no apartado referente á contribución de consumos recolle unha serie de artigos para o correcto funcionamento dos fielatos:
Art. 37. Os fielatos serán abertos á saída do sol e pechados á posta do mesmo. Art. 41. Os fielatos centrais recoñecerán e gravarán as especies que concorran a eles ao tempo de entrar e saír dos mesmos. Art. 42: Onde non existan fielatos exteriores deberán establecerse un ou máis interiores segundo esíxano as conveniencias do servizo. Art. 45: Onde só existan fielatos interiores, a circulación de especies para dirixirse a eles, só poderá verificarse polas rúas designadas para o efecto con marcas ou rótulos visibles.
Actualmente os fielatos foron substituídos por outros mecanismos cos que o Estado pode controlar a fiscalidade e a sanidade dos alimentos.
Notas
Véxase tamén Bibliografía , Rafael (2008). "Los arbitrios municipales en la Cartagena de mediados del siglo XIX". Revista Murciana de Antropología 15, páxs. 533-539. , José de /1968). Diccionario de Hacienda. Madrid: Atlas. VV.AA. (1955). Índice alfabético de las mercancías sujetas al pago de los arbitrios municipales. Cartagena. , Marcelo (1886). Diccionario de la Administración Española. Tomo 1. Madrid.
Ligazóns externas Fielatos en la memoria
Categoría:Economía de España