A Copa do Mundo da FIFA 1994 (en inglés: World Cup USA '94) foi a edición número quince do Campionato Mundial de fútbol de seleccións, a competición máis importante deste deporte. O torneo, organizado polos Estados Unidos, sendo esta a primeira vez que se celebraba fóra de Europa e Suramérica. Celebrouse entre o 17 de xuño e o 17 de xullo en nove sedes distintas. O país norteamericano foi escollido como anfitrión pola FIFA o 4 de xullo de 1988. A pesar da relativa falta de popularidade deste deporte no país, rompéronse récords de asistencia nos estadios, cun total de 3.597.042 de espectadores cunha media de 69.174 por encontro. Este rexistro non foi superado até a edición de en Rusia, a pesar do incremento de 24 a 32 participantes en .

A vitoria no torneo foi para o após vencer na final a no Rose Bowl de Pasadena. Tras a finalización do encontro con empate 0−0, esta foi a primeira final do mundial decidida con lanzamentos de penalti. Coa vitoria neste torneo, o Brasil foi a primeira selección en acadar catro títulos de campioa do mundo. Por outra banda, os debutantes nesta edición foron as seleccións de , , e , a cal entreba por primeira vez no torneo despois da disolución da . Tamén, por vez primeira desde , a unificada formou parte da competición.

Elección da sede miniatura|190x190px|Reverso do dólar de prata conmemorativo do Mundial de Fútbol de 1994 (US Mint) Tres países presetaron a súa candidatura para organizar o torneo: o Brasil, os Estados Unidos e Marrocos. Varios factores fixeron que a candidatura norteamericana fose a favorita para ser nomeada organizadora do torneo. O primeiro foi a rápida preparación que amosou o país para organizar a edición de tras a renuncia de Colombia, aínda que finalmente se escollera como sede México. O segundo foi que a FIFA tiña a esperanza de que a elección aumentase a popularidade do fútbol no país. Finalmente, a inspección dos estadios do Brasil demostrou que estes eran deficientes para a celebración do torneo, mentres que a candidatura de Marrocos baseábase na construción de nove novos estadios. A votación para a elección da sede foi celebrada en Zürich o 4 de xullo de 1988. A votación tan só foi dunha rolda debido a que a candidatura dos Estados Unidos recibiu finalmente máis da metade dos votos. Chile tamén presentara candidatura, mais retirouse antes da celebración da votación.

Resultados da votaciónPaísVotos 10 7 2

Clasificación O Mundial de 1994 tivo récord, naquela altura, de equipos participantes con 144 inscritos, entre os cales destacaban o ingreso dos novos estados formados a partir da desintegración de países como Checoslovaquia, Iugoslavia, e a Unión Soviética. Esta edición foi a primeira vez desde na que non participou ningunha das asociacións do Reino Unido (, , e ). Cómpre destacar tamén que esta edición supuxo o regreso a un Mundial de Alemaña como selección única, após a disolución da República Democrática Alemá tras a caída do Muro de Berlín o 9 de novembro de 1989.

Lista de participantes As seguintes foron as vinte e catro seleccións clasificadas para a fase final da Copa do Mundo. Entre paréntese figura a clasificación mundial da FIFA de cada equipo antes da celebración do campionato.

AFC (2)  (34)  (37) CAF (3)  (24)  (28)  (11) CONCACAF (2)  (23) (anfitrioa)  (16) CONMEBOL (4)  (8)  (3)  (43)  (17)

UEFA (13)  (1)  (27)  (29)  (5)  (31)  (14)  (4)  (6)  (2)  (7)  (19)  (10)  (12) OFC (0) Ningún clasificado

thumb|upright=1.4|

Sedes Para o campionato estabelecéronse nove sedes ao longo do país, ocupando estadios utilizados principalmente para a práctica do fútbol americano. Isto foi debido á inexistencia de grandes estadios especializados en fútbol. A maioría destes estadios estaban situados nas proximidades das grandes cidades. Debido a que a nivel internacional estas áreas era pouco coñecidas, o Comité Organizador chamou ás co nome da área metropolitana que os contiña. Así, as sedes elixidas foron Boston, Chicago, Dallas, Detroit, Nova York, Orlando, Os Ánxeles, San Francisco e a capital Washington.

No proceso foron descartadas outras sedes en grandes cidades como Atlanta, Denver, Filadelfia, Kansas City, Las Vegas, Miami, Minneapolis, Nova Orleáns, Seattle e Tampa. Dentro das sedes escollidas, tamén se tiveron que descartar varios estadios modernos como o Joe Robbie Stadium de Miami e o Candlestick Park de San Francisco por conflitos de calendario coa Major League Baseball. O estadio máis utilizado foi o Rose Bowl de Pasadena (Os Ánxeles), o cal albergou oito encontros, incluída unha semifinal, o xogo polo terceiro lugar e a final. O Giants Stadium cerca de Nova York albergou sete, incluíndo a outra semifinal; Boston, San Francisco e Dallas seis; Chicago, Washington e Orlando cinco e, finalmente, Detroit catro. A sede de Detroit foi a única que non acolleu ningún encontro da fase de eliminatorias.

Os Ánxeles San Francisco Detroit Nova York Rose Bowl Stanford Stadium Pontiac Silverdome Giants Stadium Capacidade: 94.194 Capacidade: 84.147 Capacidade: 77.557 Capacidade: 76.322 200px 200px 200px 200px Dallas Cotton Bowl Capacidade: 64.000 200px Chicago Orlando Boston Washington, D.C. Soldier Field Citrus Bowl Foxboro Stadium Robert F. Kennedy Memorial Stadium Capacidade: 63.160 Capacidade: 62.387 Capacidade: 54.456 Capacidade: 53.121 200px 200px 200px 200px

Fase de grupos Grupo A Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif 63201550 4311154+1 43111330 3310245−1

Grupo B Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif 7321061+5 5312064+2 3310276+1 13012311−8

Grupo C Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif 7321053+2 5312064+2 2302145−1 1301214−3

Grupo D Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif 6320162+4 6320163+3 6320163+3 03003010−10

Grupo E Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif 43111330 43111220 43111220 43111110

Grupo F Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif 6320143+1 6320143+1 6320121+1 0300325−3

Eliminatorias

Oitavos de final

Cuartos de final

Semifinais

Terceiro posto

Final

Campión do Mundoborder|150px|Brasil Cuarto título

Premios e recoñecementos Goleadores Hristo Stoichkov e Oleg Salenko recibiron a Bota de Ouro ao anotar seis goles. En total, foron marcados 141 goles por 81 xogadores, sendo tan só un deles considerado en propia meta.

6 goles Hristo Stoichkov Oleg Salenko

5 goles Romário Roberto Baggio Jürgen Klinsmann Kennet Andersson

4 goles Gabriel Batistuta Florin Răducioiu Martin Dahlin

3 goles

Bebeto Dennis Bergkamp

Gheorghe Hagi José Luis Caminero

Tomas Brolin

2 goles

Claudio Caniggia Philippe Albert Yordan Letchkov Adolfo Valencia Rudi Völler

Dino Baggio Hong Myung-bo Luis García Wim Jonk Daniel Amokachi

Emmanuel Amunike Ilie Dumitrescu Fuad Anwar Jon Andoni Goikoetxea Adrian Knup

1 gol

Abel Balbo Diego Maradona Marc Degryse Georges Grün Erwin Sánchez Branco Márcio Santos Raí Daniel Borimirov Nasko Sirakov David Embé Roger Milla François Omam-Biyik Hernán Gaviria John Harold Lozano Lothar Matthäus Karl-Heinz Riedle

John Aldridge Ray Houghton Daniele Massaro Hwang Sun-hong Seo Jung-won Mohammed Chaouch Hassan Nader Marcelino Bernal Alberto García Aspe Bryan Roy Gaston Taument Aron Winter Finidi George Samson Siasia Rashidi Yekini Kjetil Rekdal Dan Petrescu

Dmitri Radchenko Fahad Al-Ghesheyan Sami Al-Jaber Saeed Al-Owairan Txiki Begiristain Pep Guardiola Fernando Hierro Luis Enrique Julio Salinas Henrik Larsson Roger Ljung Håkan Mild Georges Bregy Stéphane Chapuisat Alain Sutter Earnie Stewart Eric Wynalda

Autogol Andrés Escobar (contra )

Premios Bota de Ouro ao máximo goleador: Hristo Stoichkov e Oleg Salenko Balón de Ouro ao mellor xogador: Romário Premio Yashin ao mellor porteiro: Michel Preud'homme Mellor xogador novo: Marc Overmars Premio ao xogo limpo: Premio ao equipo máis entretido:

Equipo das estrelas A FIFA divulgou o equipo ideal do torneo, o cal foi escollido polos membros do Grupo de Estudos Técnicos da FIFA.

GardametaDefensasMediocampistasDianteiros M. Preud'homme Jorginho Márcio Santos Paolo Maldini Dunga Krasimir Balakov Gheorghe Hagi Tomas Brolin Romário Hristo Stoichkov Roberto Baggio

Clasificación retrospectiva Despois do torneo, a FIFA publicou unha clasificación de todos os equipos que competiron na fase final do mundial baseada no progreso da competición, os resultados golbais e a calidade do opoñente.

Selección 1 B 7 5 2 0 11 3 +8 17 2 E 7 4 2 1 8 5 +3 14 3 B 7 3 3 1 15 8 +7 12 4 D 7 3 1 3 10 11 −1 10 Eliminados en cuartos de final 5 C 5 3 1 1 9 7 +2 10 6 A 5 3 1 1 10 9 +1 10 7 F 5 3 0 2 8 6 +2 9 8 C 5 2 2 1 10 6 +4 8 Eliminados en oitavos de final 9 D 4 2 0 2 7 4 +3 6 10 D 4 2 0 2 8 6 +2 6 11 F 4 2 0 2 4 4 0 6 12 F 4 2 0 2 5 6 −1 6 13 E 4 1 2 1 4 4 0 5 14 A 4 1 1 2 3 4 −1 4 15 A 4 1 1 2 5 7 −2 4 16 E 4 1 1 2 2 4 −2 4 Eliminados na fase de grupos 17 E 3 1 1 1 1 1 0 4 18 B 3 1 0 2 7 6 +1 3 19 A 3 1 0 2 4 5 −1 3 20 C 3 0 2 1 4 5 −1 2 21 C 3 0 1 2 1 4 −3 1 22 B 3 0 1 2 3 11 −8 1 23 F 3 0 0 3 2 5 −3 0 24 D 3 0 0 3 0 10 −10 0

Notas

Véxase tamén Outros artigos Copa do Mundo de Fútbol Dólar de prata do Mundial de Fútbol de 1994

Ligazóns externas Páxina web sobre o mundial en da FIFA.com

*