The Jesus Lizard é unha banda estadounidense de rock alternativo formada en 1987 en Austin, Texas polo vocalista David Yow, o guitarrista Duane Denison e o baixista David Wm. Sims. En 1989 trasladáronse a Chicago, Illinois, onde atoparon espíritos afíns no enxeñeiro de gravación Steve Albini e Touch and Go Records. Coa incorporación do batería Mac McNeilly comezaron a tocar en directo, atraendo finalmente a un público internacional cos seus poderosos concertos.
The Jesus Lizard foi "unha banda de noise rock líder no underground independente americano... [que] sacou unha serie de discos independentes cheos de ruído pseudoindustrial mordaz, destripador e impulsado polas guitarras". Os álbums Goat (1991) e Liar (1992) foron desde entón recoñecidos como dous dos álbums de noise rock máis significativos da súa década.
O batería Jim Kimball substituíu a McNeilly a finais de 1996, e foi á súa vez substituído por Brendan Murphy dous anos despois, regresando McNeilly para os concertos de reunións anos máis tarde. A pesar de lanzar un sinxelo compartido con Nirvana e de asinar con Capitol Records, a banda non logrou o éxito comercial no medio da explosión do rock alternativo da década de 1990 e disolveuse en 1999. A súa xira de reunión dez anos despois obtivo respostas positivas de público e crítica. A banda realizou outra xira de reunión en 2017 e 2019.
Historia
Formación e anos en Touch & Go A banda comezou en Austin, Texas, cando o guitarrista Duane Denison lle pediu a David Yow, anteriormente membro de Scratch Acid, que tocase o baixo nalgunhas cancións que quería gravar. Yow suxeriu que cantase e que o antigo baixista de Scratch Acid, David Wm. Sims, tocase o baixo no seu lugar. O grupo resultante tomou o seu nome dun alcume común para o basilisco, un tipo de lagarto que pode correr sobre a auga. O trío ensaiou varias veces en Austin cunha caixa de ritmos. Yow e Sims mudáronse a Chicago en 1988, e Denison seguiunos ao ano seguinte.
O seu primeiro EP, Pure, foi gravado por Steve Albini e oublicado por Touch & Go in 1989. É o único disco da banda que usa unha caixa de ritmos. O batería Mac McNeilly, anteriormente en Phantom 309, foi recrutado e o grupo tocou por primeira vez ao vivo o 1 de xullo de 1989. Albini gravaría os seguintes catro álbums da banda: Head (1990), Goat (1991), Liar (1992), e Down (1994). Durante esta época o grupo tamén lanzou un disco en directo, Show, e un sinxelo compartido con Nirvana, "Puss/Oh, the Guilt".
Anos en Capitol e separación The Jesus Lizard asinou con Capitol Records en 1995, gravando a canción "Panic in Cicero" para a banda sonora de Clerks e facendo aparicións en Lollapalooza pouco despois. Impresionada polo seu traballo no álbum Stoner Witch de The Melvins, a banda contratou ao produtor Garth Richardson para gravar o seu seguinte disco, Shot, no ano seguinte. Aínda que persistían os rumores de que Albini se negaba a traballar coa banda debido á súa participación nun selo importante, tanto Albini como o grupo afirmaron que isto era falso.
McNeilly deixou a banda a finais de 1996, alegando esgotamento polas xiras e o desexo de pasar máis tempo coa súa familia. Foi substituído por Jim Kimball, de Mule e do proxecto paralelo de Denison, The Denison/Kimball Trio.
Despois de máis xiras intensas ao ano seguinte, esta formación gravou o EP homónimo de 1998, o seu único disco cuxo título non é unha palabra de catro letras, a través de Jetset Records. O EP contou coa produción e a enxeñería de Andy Gill de Gang of Four, John Cale e Jim O'Rourke. Máis tarde ese mesmo ano, a banda lanzou o álbum Blue, tamén gravado por Gill. Un cambio de rumbo, o disco explorou os seus instintos experimentais previamente insinuados en cancións como "Happy Bunny Goes Fluff-Fluff Along" e "White Hole".
En agosto de 1998 Kimball deixou o grupo e foi substituído polo batería Brendan Murphy, residente en Chicago e anteriormente membro de Wesley Willis Fiasco. Embarcáronse en varios meses máis de intensa xira, tocando o último concerto da súa carreira inicial no festival Umeå Open en Umeå, Suecia, o 27 de marzo de 1999. Despois de ser despedidos de Capitol Records a metade do contrato, a banda anunciou a súa separación o xuño seguinte.
Tras a separación En 2000 Touch & Go lanzou Bang, a CD de temas publicados previamente en EPs e sinxelos, e algunhas cancións inéditas. Os membros permaneceron musicalmente activos: Denison comezou a actuar con Tomahawk, continuou tocando con Kimball en The Denison/Kimball Trio, e apoiou a Hank Williams III en xira. En 2006 tamén formou U.S.S.A. co baixista Paul Barker (ex-Ministry). McNeilly tocou a batería na gravación de P.W. Long para Reelfoot, "Push Me Again", e continuou a tocar coa súa muller na banda Mouse. Gravou con Steve Albini en febreiro de 2007 para o compañeiro de Denison no selo Fuzz, Greg Garing.
En 2006, Yow e Sims reformaron Scratch Acid, xunto cos membros orixinais Rey Washam (tamén de Rapeman e Ministry) e Brett Bradford (tamén de Sangre de Toro) para o festival polo 25 aniversario de Touch & Go en Chicago. Unha semana antes do festival de Touch & Go, os reunidos Scratch Acid tocaron ante un público que esgotou as entradas no Emo's da súa cidade natal de Austin. Sims mudouse á cidade de Nova York, comezou a traballar como contable e mantivo o seu proxecto en solitario Dangerpuss. Denison trasladouse a Nashville. Yow mudouse aos Ánxeles, traballando en deseño gráfico para unha axencia de publicidade e uníndose á banda Qui, antes de seguir unha carreira como actor e unirse brevemente a Flipper como vocalista.
Xira de reunión The Jesus Lizard reformouse en 2008 con McNeilly na batería e comezou a realizar concertos ao ano seguinte. Estes concertos incluíron aparicións no Pitchfork Music Festival de Chicago e nos festivais de música All Tomorrow's Parties de Inglaterra e Nova York. O 6 de outubro todos os álbums da banda en Touch & Go foron reeditados cun son mellor e cancións extra. Os álbums foron remasterizados por Albini e Bob Weston e incluíron novas presentacións. Despois da xira, os membros individuais volveron a outros proxectos e afirmaron que esta serie de actividades sería "probablemente a súa última".
Despois da reunión En agosto de 2011, MVD lanzou Club, un DVD do concerto e dobre LP da actuación da banda en Nashville no Exit/In da xira de 2009.
En 2013 Yow lanzou a través de Joyful Noise Recordings Tonight You Look Like a Spider, un álbum en solitario que levaba case 15 anos en produción. Yow afirmou que se inspirou para facer o álbum en Mike Patton e describiu o seu proceso compositivo afirmando: "Aluguei un saxofón durante 2 meses, pedín prestadas algunhas guitarras e algunhas baterías, rebusquei na cociña, apertei un gato gordo, toquei e toquei e acabei coa miña propia música".
En outubro de 2013 The Jesus Lizard ía tocar no evento Release the Bats de All Tomorrow's Parties en Melbourne, Australia. Finalmente cancelaron este concerto debido a "circunstancias imprevistas".
Segunda reforma En setembro de 2017 a banda anunciou a súa segunda reunión. A banda emprendeu a súa primeira xira en oito anos ese decembro. Fixeron unha xira en setembro de 2018 e tocarían no Riot Fest 2018 en Chicago ese mesmo mes. En xuño de 2024 The Jesus Lizard anunciou o seu primeiro álbum en 26 anos, revelando que o título sería Rack, lanzando simultaneamente o primeiro sinxelo, "Hide and Seek", nas plataformas de streaming. O álbum foi lanzado o 13 de setembro a través de Ipecac Recordings.
Discografía Álbums de estudio Álbum Ano Selo Head 1990 Touch and Go Records Goat 1991 Touch and Go Records Liar 1992 Touch and Go Records Down 1994 Touch and Go Records Shot 1996 Capitol Records Blue 1998 Capitol Records Rack 2024 Ipecac Recordings
EP Pure - 1989 (Touch and Go) Lash - 1993 (Touch and Go) The Jesus Lizard (EP) - 1998 (JetSet)
Notas
Categoría:Grupos musicais de rock alternativo Categoría:Grupos musicais de noise rock Categoría:Grupos musicais de post-hardcore Categoría:Grupos musicais de Austin, Texas Categoría:Grupos musicais formados en 1987