Giancarlo Baghetti, nado en Milán o 25 de decembro de 1934, Italia e finado ibídem o 27 de novembro de 1995, foi un piloto de Fórmula 1 que competiu cos equipos Ferrari, ATS (a escudería italiana), BRM, Brabham e Lotus. Era o fillo dun rico industrial de Milán.Baghetti Of Italy Takes Auto Race, New York Times, July 3, 1961, Page 11.

Baghetti foi un dos tres únicos pilotos que gañaron a súa primeira carreira no Campionato do Mundo, os outros dous son Nino Farina, que gañou a primeira carreira do Campionato do Mundo (o Gran Premio do Reino Unido de 1950) e Johnnie Parsons , que gañou as 500 Millas de Indianápolis de 1950 (as 500 Millas de Indianápolis formaron parte do Campionato do Mundo de 1950 a 1960).

Andaina na Fórmula Un Baghetti comezou a competir en 1955 en coches de fábrica, pasando á Fórmula Júnior en 1958. En 1961 foi seleccionado pola Federazione Italiana Scuderie Automobilistiche (FISA), unha coalición de propietarios de equipos italianos independentes que chegaran a un acordo de préstamo con Ferrari dun 156 Dino.Non está claro si tratábase dun 156 de F2 utilizado en , ou o novo 156 de F1 de (Small (2000), p. 51, limítase a enumerar as 3 participacións de Baghetti en 1961 como "Ferrari 156 V6 1´5 "). A confusión débese aos múltiples modelos de Ferrari diferentes que comparten os mesmos números de modelo sobre todo nos primeiros anos. O coche de Fórmula 2 era para correr en Grandes Premios non de Campionato, para dar experiencia aos pilotos italianos máis prometedores. Malia non mostrar unha forma espectacular nas categorías inferiores, Baghetti foi elixido sobre Albino Buttichi e Lucien de Sanctis para o asento.

O equipo FISA adquiriu despois un novo Ferrari 156 para o Gran Premio de Francia de 1961 en Reims-Gueux, participando Baghetti nesta carreira do Campionato do Mundo. Unha vez que Wolfgang von Trips, Richie Ginther e Phil Hill se retiraron cos 156 de fábrica, Baghetti defendeu a honra de Ferrari. Venceu a Dan Gurney no Porsche 718. Gañando así os tres primeiros grandes premios nos que participou, os outros dous non eran puntuables para o campionato mundial. A vitoria significou que Baghetti converteuse no primeiro italiano desde en gañar unha proba do Campionato do Mundo de Fórmula Un. Tamén se converteu no primeiro e único piloto en gañar no seu debut nun Gran Premio do Campionato Mundial nunha pista que non estaba enteiramente composta por outros pilotos debutantes.

Participou noutras dúas carreiras do Campionato, retirándose do Gran Premio do Reino Unido de 1961 e Gran Premio de Italia de 1961, malia que marcou a volta rápida no segundo. Tamén gañou a pouca participativo Prima Coppa Italia carreira en Vallelunga nun Porsche 718.

Foi promovido ao equipo de fábrica de Ferrari en , pero puntuou en só dúas carreiras do campionato, cuarto no Gran Premio dos Países Baixos, e quinto no Gran Premio de Italia, Ferrari foi superado polos equipos británicos. Baghetti logrou o segundo lugar na carreira non de campionato Mediterráneo Grand Prix. Estivo involucrado no desastroso intento de ATSen 1963, uníndose a Phil Hill no equipo de Carlo Chiti, pero só finalizou unha das súas cinco participacións. En 1964 pasou á Scuderia Centro Sud cun vello BRM P57 acadando o maior logro co sétimo posto no Gran Premio de Austria. Nese intre a súa carreira nos Grades Premios practicamente terminou, aínda que participou tres veces máis todas no Gran Premio de Italia, nun Brabham de fábrica en , cun Ferrari do equipo Reg Parnell en , e un Lotus de fabrica en , cando estaba preto de puntuar, rompeulle o motor.

Logo da Fórmula Un Alcanzou un certo éxito no Campionato Europeo de Turismos con Alfa Romeo e FIAT Abarth, gañando o Campionato de Clase 1000cc en 1966 cun Abarth 1000. Logo de probar en Fórmula 3, retirouse logo de ver un grave accidente en 1967 no " Monza Lottery".

Máis tarde converteuse en xornalista e fotógrafo de automobilismo e de moda.

Morte e herdanza Baghetti morreu de cancro en 1995.

A vitoria de Baghetti na súa carreira de debut no Campionato aseguroulle un posto na historia da Fórmula Un, ao converterse no único piloto que gañou as súas tres primeiras carreiras de Fórmula Un, aínda que dous Grandes Premios non eran puntuables para o campionato do mundo.

Resultados Completos na Fórmula Un (Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Pos Puntos FISA Ferrari 156 Ferrari V6 MON NED BEL FRA1 9º 9 Scuderia Sant Ambroeus RURet ALE ITARet USA Scuderia Ferrari Ferrari 156 Ferrari V6 NED4 MON BELRet FRA RU ALE10 ITA5 USA RSA 11º 5 Automobili Turismo e Sport ATS 100 ATS V8 MON BELRet NEDRet FRA RU ALE ITA15 USARet MEXRet RSA NC 0 Scuderia Centro Sud BRM P57 BRM V8 MONDNA NED10 BEL8 FRA RU12 ALERet AUT7 ITA8 USA MEX NC 0 Brabham Racing Organisation Brabham BT7 Climax V8 RSA MON BEL FRA RU NED ALE ITARet USA MEX NC 0 Reg Parnell Racing Ltd Ferrari 246 Ferrari V6 MON BEL FRA RU NED ALE ITANC USA MEX NC 0 Team Lotus Lotus 49 Cosworth V8 RSA MON NED BEL FRA RU ALE CAN ITARet USA MEX NC 0

Carreiras non de campionato (key) (Races in italics indicate fastest lap) Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 1961 FISA Ferrari 156 Ferrari V6 LOM GLV PAU BRX VIE AIN SYR1 NAP1 LON SIL SOL KAN DAN MOD FLG OUL LEW Scuderia Sant Ambroeus Porsche 718 Porsche Flat-4 VAL1 RAN NAT RSA 1962 Scuderia Ferrari Ferrari 156 Ferrari V6 CAP BRX LOM LAV GLV PAU AIN4 INT NAP MAL CLP RMSDNA SOL KAN MED2 DAN OUL MEX RAN NAT 1963 Ecurie Filipinetti Lotus 21 Climax Straight-4 LOM GLV PAU IMODNQ SYR AIN INT ROM SOL KAN MED AUT OUL RAN 1964 Scuderia Centro Sud BRM P57 BRM V8 DMTDNS NWT9 SYRRet AIN9 INT8 SOL MED RAN 1965 Scuderia Centro Sud BRM P57 BRM V8 ROC SYR SMT INT MEDRet RAN 1966 Anglo-Suisse Racing Team Lotus 33 BRM RSA SYRRet INT OUL

Véxase tamén

Notas

Ligazóns externas

Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Italia Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ferrari Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Scuderia Centro Sud Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Reg Parnell Racing Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Lotus Categoría:Pilotos das 24 Horas de Le Mans