mini|Kalotni model molekule citozina Citozin (kodni simbol C) jedna je od 5 glavnih nukleobaza koje se koriste za skladištenje i prijenos genetskih informacija u stanici unutar nukleinskih kiselina DNA i RNA.
Derivat je pirimidina, s heterocikličkim aromatskim prstenom i dva supstituenta (amino-skupina na poziciji 4 i keto-skupina na poziciji 2). Nukleozid citozina je citidin.
Kao citozin-trifosfat (CTP), može se ponašati kao enzimski kofaktor te može vršiti prijenos fosfata kako bi od adenozin-difosfata (ADP) načinio adenozin-trifosfat (ATP).
U DNA i RNA, citozin se sparuje s gvaninom. Nije stabilan kao druge baze - može se pretvoriti u uracil spontanom deaminacijom, što može dovesti do mutacije ako enzim uracil-DNA-glikozilaza (UDG) pravovremeno ne počne ispravak.
Citozin je otkriven 1894. godine. Struktura je predložena 1903., a sintetiziran je iste godine, čime mu je i potvrđena struktura.
Spoj je dobio primjenu u kvantnom računanju. 1. kolovoza 1998. na Sveučilištu u Oxfordu prvi je put neko kvantnomehaničko svojstvo iskorišteno za obradu informacija.
Izvori
Kategorija:Dušikove baze