Жолт афион или морски афион (науч.: Glaucium flavum) ― летно цветно растение од фамилијата Papaveraceae. Расте во Европа, Северна Африка, Макаронезија и умерените зони во Западна Азија. Растението расте на морскиот брег и никогаш не се наоѓа во внатрешноста на земјата. Сите делови на растението, вклучително и семињата, се токсични. Се класифицира како штетен плевел во некои области на Северна Америка, каде што е воведен вид. Се одгледува во градините како краткотрајно повеќегодишно, но обично се одгледува како двегодишно.
Опис Има дебели, кожести длабоко сегментирани, брановидни, синкаво-сиви лисја, кои се обложени со слој од восок што задржува вода. Сепалот, ливчињата и стомачето имаат слична структура и форма на булка (Papaver rhoeas), освен што сепалите не се влакнести. Расте до 30-90 сантиметри висок, на разгранети, сиви стебла. Цвета во лето, помеѓу јуни и октомври. Има светло жолти или портокалови цветови, кои се 7.5 сантиметри преку. Подоцна произведува многу долга, исправена, тенка, карактеристична капсула во облик на рог, која е 15-30 сантиметри долго. Таа е поделена на две комори, кои се расцепуваат за да се откријат семињата.
Таксономија За прв пат бил објавен и опишан од Хајнрих Јохан Непомук фон Кранц во 1763 година Епитетот на видот flavum е латински за жолто и ја означува неговата цветна боја.Archibald William Smith
Попознат е како морски афион,W. T. Fernie афион со рогови и жолт афион со рогови.
G. flavum бил потврден од Министерството за земјоделство на САД и Службата за земјоделско истражување на 25 мај 1995 година, потоа ажуриран на 9 мај 2011 година, и е прифатено име од Кралското хортикултурно друштво.
Распространетост и живеалиште Расте во умерените региони на Северна Африка, Европа и делови од Западна Азија.
Опсег мини|Расте во песок во Шпанија Се наоѓа во Северна Африка, во рамките на Макаронезија, Канарските Острови, Алжир, Либија, Тунис и Мароко. Во Западна Азија се наоѓа на Кавказ, Грузија, Кипар, Египет (на Синај), Либан, Сирија и Турција. Во источна Европа, се наоѓа во Украина. Во средна Европа, тоа е во Белгија, Германија, Холандија и Словачка. Во северна Европа, во Данска, Ирска, Норвешка, Шведска и Обединетото Кралство. Во југоисточна Европа, во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Грција, Италија, Црна Гора, Македонија, Романија и Словенија. Исто така во југозападна Европа, го има во Франција, Португалија и Шпанија.
Во Македонија расте по песокливи и каменливи места на засолени станишта. Во 1939 година го имало во Демир Капија, но денес овој податок не е потврден.
Живеалиште Расте во крајбрежните живеалишта на бреговите и плажите на ќерамиди, но може да се најде и на врвовите на карпите и во песочните дини.
Токсичност Произведува сок со непријатен мирис на портокал, ако се отвори. Сите делови на растението, вклучително и семињата, се токсични и можат да предизвикаат широк спектар на симптоми, вклучувајќи оштетување на мозокот (ако се јаде), и респираторна инсуфициенција, што резултира со смрт.Cooper, M. R. & A. W. Johnson. 1998. Poisonous plants and fungi in Britain: animal and human poisoning. (Cooper & Johnson ed.2)
Употреба Глауцинот е главната алкалоидна компонента во Glaucium flavum. Глауцинот има бронходилататорски и антиинфламаторни ефекти, делувајќи како PDE4 инхибитор и блокатор на калциумовите канали, и се користи медицински како антитусив во некои земји. Глауцинот може да предизвика несакани ефекти како што се седација, замор и халуциноген ефект кој се одликува со шарени визуелни слики, и како рекреативна дрога.
Во минатото, во Хемпшир, ОК било познато како „сквотмор“, а корените се користеле за лекување на модринки. Исто така, болки во градите, желудникот и цревата.
Наводи
Надворешни врски
Рачен третман со Jepson Фото галерија
Категорија:Флора на Европа Категорија:Флора на Македонија