230px|десно|мини|Џузепе Молтени: Исповед, 1838 Исповед — една од христијанските тајни во која верникот му ги исповеда своите гревови на свештеник (исповедник) и добива прошка за гревовите направени по крштевањето, заради обновување на заедницата со Бога и помирување со литургиската заедница чиј член е.
Во христијанската традиција светите тајни на покајанието и исповедта се сметаат за неизбежни начела во животот на верникот.
Тајната на исповедта претпоставува четири елементи:
каење исповедање на гревовите молитва за прошка помирување со заедницата, што се манифестира со светата причест.
Покајанието има траен карактер и може да се врши независно од причеста.
Начин на исповед Исповедта се прави во храм или исповедалница, пред свештеник. Верникот тогаш исповеда сè што го мачи во душата и ја оптоварува неговата совест. Гревовите се исповедаат, дури и оние направени во мислите и желбите.
Чување тајна На современите исповедници им е забрането да ги откриваат гревовите на оние што се исповедале, иако во древно време исповедта била отворена и јавна (првите христијани се срамеле да хулат на Бога, а не на луѓето). До 1917 година биле дозволени два исклучоци од ова правило:
ако некој во признанието изјавил зла намера против суверениот и јавниот ред, без притоа да изрази негирање на таквата намера ако некој, иако тајно, намерно создал искушение меѓу луѓето (верска фикција, лажно чудо) и признал, но не изразил согласност со јавна објава, дека последиците од искушението ќе бидат уништени.
Денес, гревовите откриени во исповедта не се објавуваат под никакви услови, дури и кога се сведочи за време на истрага и на суд.Приручник свештеника. - Т. 8. Пасторална теологија. - М .: Издавачка кућа Моск. Патријархата, 1988.
При исповедањето, забрането е да се прави разлика меѓу луѓе кои се благородни и едноставни, да им се опростува на едните, а со другите да се постапува строго, исповедта се претвора во средство за принуда и нескромни барања. Забрането е да се врши исповед на неколкумина истовремено, не само на возрасни, туку и на деца. Во исповедта на глуви или на странски државјани кои не го зборуваат локалниот јазик, на исповедникот му е дозволено да се обрати и да се запознае со моралната состојба на исповедникот пред неговите роднини, а исто така да го покани писмено да се изјасни за своите гревови; овој запис мора да биде запален во негово присуство. Заедно со опоменувањето на покајникот и одредувањето на епитимијата, исповедникот е должен да ги разликува гревовите што се простени (направени од незнаење и слабост) од оние што се сметаат за смртни, во случај кога покајанието го лиши христијанинот од Божјата благодат.
Исповедта како тема во уметноста Исповед - расказ од Иво Андриќ
Поврзано Свети тајни Покајание Каење
Наводи
Литература
Edward L. Kimball (1998). "The History of LDS Temple Admission Standards". Journal of Mormon History 24 (1): 135–176.
The Sacrament of Forgiveness, by Gilbert Prower Symons, in series, The Advent Papers, Cincinnati, Ohio: Forward Movement Publications, [196-]. N.B.: Expresses an "Anglo-Catholic" viewpoint of Anglicanism.
Надворешни врски
Confession "Made Easy" Catholic celebration of the Sacrament of Penance (Rite of Penance) Confession – Catholic Sacrament of Reconciliation – Penance Anglicanism and Confession Lutheran view on Confession Sacraments of Repentance and Confession in the Coptic Orthodox Church Confession in the Russian Orthodox Church (photo) Confession Eastern Orthodox Church The Church Fathers on Confession
Категорија:Православие Категорија:Свети тајни