Трихидридобор, исто така познат како боран или борин, е нестабилна и високо реактивна молекула со хемиска формула . Подготовката на боран карбонил, BH3(CO), pодигра важна улога во истражувањето на хемијата на бораните, бидејќи укажа на веројатното постоење на молекулата на боранот. Сепак, молекуларниот вид BH3 е многу силна луисова киселина. Следствено, тој е многу реактивен и може директно да се набљудува само доколку е континуирано произведен како преоден производ во проточен систем или од реакцијата на ласерски аблираниот атомски бор со водород.

Структура и својства

BH3 е тригонална рамна молекула со D3h симетрија. Tодредената должина на B–H bond врската е 119 pm.

Во отсуство на други хемиски видови, тој реагира со себе за да формира диборан. Така, тој е посредник во подготовката на диборан според реакцијата: BX3 +BH4− → HBX3− + (BH3) (X=F, Cl, Br, I) 2 BH3 → B2H6 Стандардната енталпија на димеризација на BH3 се проценува на −170 kJ mol−1. Атомот на бор во BH3 има 6 валентни електрони. Следствено, таа е силна Луисова киселина и реагира со која било луисова база ('L' во равенката подолу) за да формира адукт: BH3 + L → L—BH3

Во кој базата го донира својот слободен електронски пар, формирајќи дативна ковалентна врска. Таквите соединенија се термодинамички стабилни, но можат лесно да се оксидираат во воздухот. Комерцијално достапни се раствори кои содржат боран диметилсулфид и боран-тетрахидрофуран; во тетрахидрофуранот се додава стабилизирачки агенс за да се спречи THF да го оксидира боранот.Hydrocarbon Chemistry, George A. Olah, Arpad Molner, 2d edition, 2003, Wiley-Blackwell Секвенца на стабилност за неколку вообичаени адукти на боран, проценета од спектроскопски и термохемиски податоци, е дадена подолу: PF3 < CO< Et2O< Me2O< C4H8O < C4H8S < Et2S< Me2S< Py < Me3N< H−

BH3 има некои слабо кисели одлики бидејќи сулфурните донори формираат постабилни комплекси отколку кислородните донори. Водните раствори на BH3 се исклучително нестабилни. + 3 → +

Реакции Се верува дека молекуларниот BH3 е реакционен интермедиер во пиролизата на диборан за производство на повисоки борани: B2H6 ⇌ 2BH3 BH3 +B2H6 → B3H7 +H2 (rate determining step) BH3 + B3H7 ⇌ B4H10 B2H6 + B3H7 → BH3 + B4H10 ⇌ B5H11 + H2 Понатамошните чекори доведуваат до последователно повисоки борани, со B10H14 како најстабилен краен производ контаминиран со полимерни материјали и малку B20H26.

Боран амониат, кој се произведува со реакција на замена на други адукти на боран, го елиминира елементарниот водород при загревање за да даде боразин (HBNH)3.

Адуктите на боран се широко користени во органската синтеза за хидроборација, каде што BH3 aсе додава на C=C врската на алкените за да даде триалкилборани: (THF)BH3 + 3 CH2=CHR → B(CH2CH2R)3 + THF Оваа реакција е региоселективна, а други деривати на боран може да се користат за да се даде уште поголема региоселективност. Производот триалкилборани може да се претвора во корисни органски деривати. Со гломазните алкени може да се подготват видови како што се [HBR2]2, кои се исто така се корисни реагенси во поспецијализирани употреби. Може да се користи и боран диметилсулфид кој е постабилен од боран-тетрахидрофуранот.

Хидроборацијата може да се спои со оксидација за да се добие реакција на хидроборација-оксидација. Во оваа реакција, борил групата во генерираниот органоборан е супституирана со хидроксилна група.

Како Луисова киселина Фосфин-борани, со формулата R3−nHnPBH3, се адукти на органофосфини и боран.

Боран(5) е диводороден комплекс на боран. Неговата молекулска формула е BH5 или можеби BH3(η2-H2). Стабилен е само на многу ниски температури и неговото постоење е потврдено при многу ниски температури. Боран (5) и метаниум (CH5+) се изоелектронски.A Life of Magic Chemistry: Autobiographical Reflections Including Post-Nobel Prize Years and the Methanol Economy, 159p Неговата конјугирана база е борхидридниот анјон.

Наводи