Карневалот во Масафра - Maгија на Јонското море е карневалски настан, еден од најважните во регионот Пуља, кој се одржува секоја година во градот Масафра, во провинцијата Таранто.
Се смета за еден од најпразничните и за разлика од другите карневали, поголемиот дел од патеката за парадата на количките не е заграден и граѓаните и странците можат директно да учествуваат во анимацијата и забавата.
Италијанската влада го признала како еден од историските карневали на Италија.
Историја
Потекло Според вековната традиција, карневалот Масафра започнува на 17 јануари, денот на кој се одржува празникот Свети Антониј Велики, од каде произлегува и народната поговорка:
На овој ден, селаните, земјоделците (одгледувачите) и домаќинките го носеле својот добиток на годишната церемонија за благословување на домашните и работните животни, која се изведувала на отворен простор пред древната карпеста црква Свети Антониј Велики, сопственост на Поглавјето, која пред изградбата на болницата Паљари, се наоѓала на отворен простор, надвор од градските порти.
Ден за славење почитуван од сите, постојано оживуван од популарните настани како палење оган на улиците, „пукање качокавало-сирење“ на источниот бедем на Гравина Свети Марко и играта Кокањ : потоа истата вечер, во куќата на победникот на кукања, луѓето се гоштевале и се „ носело шанге “, како што тогаш се подразбирало под огнени танци.
Од 17 јануари па наваму, прославите се повторувале со брзо темпо секоја карневалска недела и карневалски четврток, и секој од нив добил свое име и посебно значење. Тие биле вака: четврток на монасите, четврток на свештениците, четврток на изневерените (или на венчаните) и на крај четврток на лудите (или на младите). Потоа следел лошиот четврток (т.е. денот на Вдовицата), кој се совпаѓал со првиот четврток од Великиот пост.
Сè до втората половина на 20 век, вообичаено било монасите и свештениците да го слават својот „правилен“ четврток, разменувајќи си меѓусебе срдечна покана за ручек, додека во оној на изневерените тие славеле со раскошен ручек во семејна атмосфера, со печени колбаси (колбаси на скара) и многу вино.
На лудиот четврток забавата буквално експлодирала co сета своја убавина на плоштадите и уличките. Младите се враќале од работа неколку часа порано и се маскирале имитирајќи брачни парови, подгрбавени, „осакатени/куци“ и излегувајќи од дома, ги правеле обредните обиколки околу семејствата. Носителот на маската и другите маскирани пријатели се окружиле пеејќи:
Посебна била битката придружена со грав-канелини и гравот кои ги фрлале „Господата“ кон вагоните, на што „буржоазиjaта“ пеш им возвратилa со портокали и количини салата и сето тоа што го имале продавачите на зеленчук на тезгите.
Уште покарактеристична била поворката на „креаторите на дуксери“ кои со качулки, скандирајќи вулгарности, го носеле на раменици Сант'Ачионе, претставен од Џовани Франкино познат како Пичиуно, кој добивал подароци од кулинарски тип од тогашните месари.
Следбениците на Сант'Ачионе парадирале во недела, отстапувајќи ѝ го местото во вторник на парадата на картерите, предводена од Винченцо ил Тарантино, кои претставувале поворка на карневал пред умирање, собирајќи подароци и намирници од продавници, гостилници и кафулиња. Триумфалната поворка, опремена со шприцови и клизма, била започната од страна на една карактеристична група кои држеле садови за во соба полни со brasciole (ролни од месо) и polpette de cavadde (ќофтиња од коњско месо) кои впрочем се јаделе со раце, нудејќи им ги и многубројните странци кои ги преполниле улиците во селото и пееле во хор:
што во превод значи:
Карневалот Како што потврдуваат некои документи од XVIII век на Братството Масафра на Светата Тајна, вообичаено било да се слави Карневалот, кој се состоел од тридневен обред на обесштетување за да се побара прошка од Исус за навредите што му биле нанесени за време на карневалот .
Вклучени се и ноќните поворки кои служeле за покајание, создадени околу 1920-тите од страна на пензионираниот пасионист П. Винченцо Мартучи и младиот Лујџи Русо, за секој четврток од Великиот пост, како и оние во петок во месец март, кои се одржувале во клисурата на Мадона дела Скала, со посета на трите цркви на Распетијата.
Првиот четврток од Великиот пост бил резервиран, во однос на претходно кажаното, за вдовци и вдовици, кога месото било веќе намалено/во опаѓање, а месарниците биле затворени. Се раскажува за тоа како една вдовица отишла во месарница за да купи месо, сфаќајќи дека сè било распродадено: алузија на маките кои мора да го крунисаат остатокот од животот на една сиромашна жена сведена во состојба на вдовица.
Раѓањето на современиот карневал Во 1951 година, во пресрет на Великиот пост, некои момчиња организирале една игра: поставувале плакати со најава за борба со бикови за последната карневалска недела на тогашниот главен плоштад во градот и на денот на настанот имало загрижени граѓани бидејќи не биле свесни за шегата, по што се родила необична поворка, со бик од тврда хартија кој го држеле две момчиња, асистентите на матадорот, самиот тој, ветеринар во бел мантил и коњаници кои јавале играчки: метли со глава на коњ.
Следната година, на 24 и 26 февруари, се одржал првиот натпревар каде што биле наградувани маскираните групи: победници биле четириесетте елементи на драмското аматерско здружение „Голдони“ со Царот на Капри.
Потоа во 1953 година, општината Масафра го организирала првото издание на карневалот Масафра, со традиционалната парада на маскираните вагони.
Неодамнешни настани лево|мини|Количка Кокорито пак ти кажувам. . . Но, каде одиш ако бананата ја немаш од тимот Assi da Coppe e Denari (2014) Помеѓу деведесеттите и почетокот на новиот век, карневалот во Масафра видел сè поголемо нагласување на силата помеѓу возачите на маскираните вагони и општинската администрација поради отсуството на соодветни конструкции погодни за градба и засолниште на симболичните вагони. Многубројни биле изразувањата на незадоволство: конкретно, штрајкот на тврдата хартија. Разговори и Овошја во 2004 година, движењето Tivotose за да ги натера тогашните кандидати за градоначалници да го потпишат ветувањето за поставување на камен-темелникот во паркот Читадела во првите 100 дена владеење во 2006 година и на крај масовниот штрајк организиран од здружението на возачките групи во 2010 година.
По повод педесетгодишнината од настанот, изданието од 2003 година било поврзано со Италијанската лотарија.
Некои што учествувале во последниве години се „преселиле“ на карневалот во Виареџо, постигнувајќи добри резултати. Понатаму, настанот Масафра привлекувал сè поголемо внимание и интерес, исто така и на национално ниво, со признавањето на карневалот Масафра меѓу историските карневали во Италија, подобно да се финансира од страна на Мибакт во 2016 година.
Подготвувањето на вагоните мини|Изградба на маска од папие-маше (тврда хартија), од скицата до самата парада на карневалот во Масафра - Браќата Мастромарино и Елеонора Франсиони Процесот на поставување на вагоните е доста сложен и трае околу 4-5 месеци.
Првата фаза е онаа на создавање глинена форма: на формата треба да и се дадат сите најситни детали, без ништо да се занемари, со цел да биде покарактеристична.
Откако ќе се доврши формата, се прелива со масло и врз неа се истура малтер, врз кој откако ќе се излади и ќе се попрска со масло, ќе се залепи папие-маше.
Хартијата што се користи за папие-маше е онаа од весници, натопена во лепак, направена од вода и брашно: хартијата се дели на тенки ленти и се прави на тој начин да може да се прилепува на калапот. Штом ќе се исуши, папие-машето се одвојува од калапот и се составува со помош на картон и топол лепак.
По овој чекор, "куклата" е покриена со хартија+цемент, по што е подготвена за бојадисување и за полирање.
Структурите: проектот на Цитаделата на Карневалот До денес, Карневалот во Масафра не располагал со структури кои биле соодветно дизајнирани и употребливи за исполнување на карневалските дела, но имало различни интервенции и полемики кои се појавиле за решавање на тој проблем. Упорното барање за изградба на „Cittadella del Carnevale“ (Цитадела на Карневалот) инспирирало неколку алегориски вагони низ годините, како што се Од романот на Алесандро Манцони, еве ги ветените шупи во 1994 година и Илузијата ќе продолжи во 1995 година од браќата Бруно и Мимо Фумарола, Дајте ни простор од Феста и Д'Аниело во 1994 година, Бескрајната приказна за проектот за 3Д уметност во 1996 година.
Во 2004 година, производителите на папие-маше (хартија), припадници на здружението Разговори и Овошја свикале штрајк, создавајќи само една маскирана група, од картон и дрво, жалејќи се на задоцнетата исплата на наградите за победниците и на недостатокот на соодветни структури за изградба на алегориските вагони.
Следната година, тогашниот градоначалник Џузепе Кофано им ги позајмил на производителите на папие-маше (хартија) просториите на поранешната општинска кланица, која била напуштена со години. Овие структури, кои се користеле до 2016 година, биле отсекогаш недоволни во однос на безбедносните и хигиенските норми, што резултирало и со недоволни димензии за да се приспособат на конструкциите на вагоните, во најголем дел изградени на отворено, изложени на големи ризици поради промена на временските услови.
Во 2006 година, по повод општинските избори, изработувачите на папие-маше го лансирале предлогот „Јас ќе гласам за тебе, ако“, со кој се барало од кандидатите за градоначалници да ветат, во случај на победа, поставување на првиот камен на карневалската тврдина (Цитаделата на Карневалот) во Масафра во првите 100 дена од администрацијата. Сепак, ветувањето не било испочитувано. Во 2008 година било формирано здружение на претприемачи (конзорциум) помеѓу Администрацијата и папие-маше, на кое му било доверено управувањето со изданијата на Карневалот, кое имало и за цел да се подготват темелите за изградба на идната Цитадела.
Во есента 2009 година, возачите во пресрет на претстојното издание на Карневалот, се плашеле од можноста за колективен штрајк на папие-маше, доколку не биле сослушани во врска со одржувањето и обновувањето на заемот за користење на објектите на поранешната Општинска кланица, за проектот на идната Цитадела и за зголемувањето на наградите кои требало да се добијат. Општинската администрација, по првичниот привид на помирување и интервенција на Провинцијата, не постигнала договор и ги вклучила другите градски ентитети, првенствено училиштата, за остварување на карневалската парада: производителите на папие-маше не создале вагони, освен еден возач, чие дело, сепак, претрпело голема штета поради пожар предизвикан од непознати лица два дена пред парадата.
Кон крајот на 2010 година, неколку месеци пред административните избори, општина на Масафра учествувала на тендерот на регионот Пуља „Светот кој би го посакал“ за еколошко обновување на напуштените каменоломи во сопственост на јавноста, идентификувајќи неискористен туф каменолом, во зародишот кварт „Белведере“ и до јавен градски парк, да се користи како простор за изградба на шупите на карневалската Цитадела. Целта на тендерот, сепак, била многу поинаква и проектот бил исклучен од конечното рангирање и од страна на Регионот, непосредно пред гласањето, во април 2011 година, и од страна на TAR од Лече, поради жалбата на Општината против мерката, следниот декември.