Имидазол (ImH) — органско соединение од хетероцикличната класа, петчлен прстен со два азотни атоми и три јаглеродни атоми во прстенот, изомерен на пиразол, со хемиска формула C3N2H4.
Својства Незаменливиот имидазол покажува интересни хемиски својства. Поради таутомеријата, јаглеродните атоми на положбите 4 и 5 се еквивалентни. Тоа е ароматично соединение што лесно реагира со диазониеви соли. Во кисели услови, тој се подложува на нитрација и сулфонација на положба 4, додека во алкалните средини, халогените главно заменуваат на положба 2. Имидазолот лесно се алкилира и ацилира кај азотот во иминската група. Во присуство на силни киселини или пероксиди, прстенот може да се отвори. Дополнително, делува како катализатор за хидролиза на естри и амиди што се отпорни на сапонификација. Имидазолот служи како основа за широко разнообразие на јонски течности, истакнувајќи ја неговата разновидност во хемиските примени.
Методи на добивање Хајнрих Дебус прв го направил имидазолот во 1858 г. со комбинирање на глиоксал со амонијак и формалдехид.Heinrich Debus. Ueber die Einwirkung des Ammoniaks auf Glyoxal (неопр.) // Annalen der Chemie und Pharmacie[англ.]. — 1858. — Т. 107, № 2. — С. 199 — 208. — doi:10.1002/jlac.18581070209. Овој метод е корисен и за правење различни видови имидазоли:
врска=https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B0%D0%B9%D0%BB:Imidazole_from_diketone.svg|350x350пкс
Во лабораторија, имидазолот се синтетизира со декарбоксилирање на 4,5-имидазол дикарбоксилна киселина, која се добива преку оксидација на бензимидазол.
Биолошка улога Имидазолниот прстен е дел од основната аминокиселина хистидин.
Тој е структурен фрагмент на хистамин, пурински бази, голем број лекови (дибазол, метапрот, ксилометазолин, итн.).
Наводи
Надворешни врски
Imidazole | C3H4N2 | CID 795 __СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__ Категорија:Имидазоли