Вирџинија Веци, понекогаш запишана како Вирџинија да Вецо (1600–1638), била италијанска сликарка и сопруга на францускиот сликар Симон Вуе.

Животот во Италија Вирџинија Веци била родена во Велетри на 24 јуни 1600 година во семејството на Плинија Фери, акушерка и Помпео Веци, сликар. Можеби имала контакт со сликарот Антонио Веци, можеби роднина на Помпео. Вирџинија првично тренирала со нејзиниот татко кој го препознал талентот додека била млада. Тој одлучил да го пресели семејството во Рим пред 1611 година, за да и дозволи на Вирџинија да учи кај локалните мајстори. Домот на семејството бил во близина на црквата Сан Никола во Арционе. Вирџинија веројатно студирала прво со Марко Тулио Монтања, уметник од Велетри, а потоа со Кавалиер д'Арпино, Гаспаре Селио и Ланфранко. Од 1622 до 1626 година, семејството на Вирџинија живеело во Виа Фератина, во близина на домот на францускиот сликар Симон Вуе. Симон бил 10 години постар од неа и ја учел цртање во неговиот дом од 1623 до 1627 година. Вирџинија на 23 години била успешен уметник. Таа ја посетила работилницата на Вуе за да ја подобри нејзината техника. Касијано дал Поцо ја опишал како ученичка на Вуе. Сликала историски слики и минијатури, а работела и со пастел.

Во 1624 година, Вирџинија била примена како член на престижната Академија ди Сан Лука, впечатливо достигнување за сликарка од нејзината возраст и пол. Нејзиното дело за влез веројатно била слика на старозаветната хероина, Јудит, единствениот сигурен автограм и слика со податоци од неа: Јудит со главата на Холоферн (Музеј на убави уметности, Нант), врежана од Клод Мелан во 1626 година. Друга верзија на сликата била продадена на аукција на Кристи во 2006 година за 64.480 евра.

Во 1624 година, Симон бил избран и за претседател на Академијата.

Во 1626 година, Вирџинија Веци и Симон Вуе се венчале во црквата Сан Лоренцо во Лусина, црквата поврзана со француските сликари во Рим. Во оваа црква, Вуе бил одговорен за украсувањето на капелата Алеони; Вирџинија веројатно му помогнала, особено во сликањето на ангелите. Во 1626 година, Марчело Џованети, пријател на парот, објавил книга со песни, вклучувајќи и сонет посветен на сликата на Данаја од Вирџинија.

Живот во Франција мини| Симон Вуе, Вирџинија да Вецо, сопругата на уметникот, како Магдалена (околу 1627). Вирџинија се омажила за Симон Вуе во Рим во 1626 година и следната година се преселила со него во родната Франција, каде што Симон, како сликар на дворот, добил сместување во Лувр во Париз. Вирџинија била „позната по својата убавина...и често служела како модел на Магдалените, Мадоните и митолошките хероини на нејзиниот сопруг“. Таа, исто така, „ги зголеми наставните активности на нејзиниот сопруг нудејќи им лекции за цртање на млади дами од добро семејство, со што започна обичај што традиционално се поврзува со Лувр“.

Во седумнаесеттиот век Исак Буларт ја опишал како:...римска дама со единствена убавина, и толку добро поучена во уметноста на сликарството што редовно ја имала честа да работи во присуство на кралот и да добие од неговите усни пофални зборови за делата на нејзината прекрасна рака, што Франција сè уште го гледа во љубопитни отпечатоци што излегоа на виделина.Се шпекулирало дека можеби имала улога во ателјето на нејзиниот сопруг, но освен Автопортретот или музата што ѝ ги припишува Лолобриџида, останува „недостаток на докази за нејзината активност како сликарка за време на нејзините години во Францускиот главен град.

Вирџинија и Симон имале пет деца. Таа умрела во Париз на 17 октомври 1638 година.

Други слики кои и се припишуваат на Веци Неколку други слики и се припишуваат на Веци. Сите освен една датираат од нејзините години во Рим.

Дејвид Мандрела предложил да и се припише на Веци друга Џудит, оваа во Старата пинакотека во Минхен (види Галерија), која моментално му се припишува на Симон Вуе, но аргументот на Мандрела „не го убедува“ долгогодишниот научник, Арно Брежон де Лаверње.

Консуело Лолобриџида и припишува две други слики на Веци, Автопортрет или Муза (1630-1632) во француска приватна колекција и Алегорија на сликарството (околу 1620 г.) во Италијанска приватна колекција, за која Лолобриџида верува дека е автопортрет на Веци во чинот на сликање на младиот Симон Вуе (види Галерија).

Во 1992 година, специјалистот за Вуе, Вилијам Р. Крели, сугерирал дека Веци можеби ја насликала Данаја во Музејот на уметност Блантон во Остин (види Галерија). Последователно, реставрацијата на сликата открила путо и слика на Јупитер што го поттикнало Блантон да и ја припише Данаја на Жак Бланшар (кој насликал друга Данаја). Но, дури во 2013 година, историчарот на уметност Гијом Казеруни ја оспорил атрибуцијата на Бланшар и ја повтори сугестијата дека Блантонската Данаја можеби е од Вирџинија Веци.

Друга слика, на жена во црвен фустан со сина наметка и крем шал (види Галерија), и се припишана на Веци од Казеруни и друга историчарка на уметност, Аделин Коланж, кои веруваат дека тоа е можеби автопортрет; сепак, Арно и Барбара Брежон де Лаверњи не веруваат дека сликата ја прикажува Вирџинија Веци.

Масло на бакар Распетие е наведено како „припишано на Вирџинија Веци“ од галеријата Матисен во Лондон.

Галерија

Наводи

Категорија:Починати во 1638 година Категорија:Родени во 1601 година Категорија:Италијански сликари Категорија:Жени во уметноста