Нобелиум (102No) — вештачки елемент и затоа не може да се даде стандардна атомска тежина. Како и сите вештачки елементи, нема стабилни изотопи. Првиот изотоп кој бил синтетизиран (и правилно идентификуван) бил 254No во 1966 година. Познати се четиринаесет радиоизотопи, кои се 248No до 260No и 262No, и многу изомери. Најдолговечниот изотоп е 259No со полураспад од 58 минути. Најдолговечниот изомер е 251m1No со полураспад од 1,02 секунди.
Список на изотопи
|-id=Nobelium-248 | 248No | style="text-align:right" | 102 | style="text-align:right" | 146 | 248.08662(24)# | <2 μs
| 0+ |- | rowspan=2|249No | rowspan=2 style="text-align:right" | 102 | rowspan=2 style="text-align:right" | 147 | rowspan=2|249.0878(3)# | rowspan=2|38.3(28) ms | α | 245Fm | rowspan=2|5/2+ |- | СЦ (<0.23%) | (различен)
| rowspan=2|250No | rowspan=2 style="text-align:right" | 102 | rowspan=2 style="text-align:right" | 148 | rowspan=2|250.08756(22)# | rowspan=2|4.0(4) μs | СЦ | (различен) | rowspan=2|0+ |- | α (rare) | 246Fm |-id=Nobelium-250m1 | rowspan=2 style="text-indent:1em" | 250m1No | rowspan=2 colspan="3" style="text-indent:2em" |~1250 keV | rowspan=2|23(4) μs | IT | 250No | rowspan=2|(6+) |- | СЦ (<3.5%) | (различен) |-id=Nobelium-250m2 | style="text-indent:1em" | 250m2No | colspan="3" style="text-indent:2em" | | | ИП | 250m1No
| rowspan=3|251No | rowspan=3 style="text-align:right" | 102 | rowspan=3 style="text-align:right" | 149 | rowspan=3|251.088945(4) | rowspan=3|0.80(1) s | α (91%) | 247Fm | rowspan=3|(7/2+) |- | β+ (9%) | 251Md |- | СЦ (0.14%) | (различен) |-id=Nobelium-251m1 | rowspan=2 style="text-indent:1em" | 251m1No | rowspan=2 colspan="3" style="text-indent:2em" | 105(3) keV | rowspan=2|1.02(3) s | α | 247mFm | rowspan=2|(1/2+) |- | β+? | 251Md |-id=Nobelium-251m2 | style="text-indent:1em" | 251m2No | colspan="3" style="text-indent:2em" | >1700 keV | ~2 μs | ИП | 251No
| rowspan=3|252No | rowspan=3 style="text-align:right" | 102 | rowspan=3 style="text-align:right" | 150 | rowspan=3|252.088967(10) | rowspan=3|2.42(6) s | α (70.1%) | 248Fm | rowspan=3|0+ |- | СЦ (29.1%) | (различен) |- | β+ (0.8%) | 252Md |-id=Nobelium-252m1 | style="text-indent:1em" | 252m1No | colspan="3" style="text-indent:2em" | 1254 keV | 100(3) ms | ИП | 252No | (8−) |-id=Nobelium-252m2 | style="text-indent:1em" | 252m2No | colspan="3" style="text-indent:2em" | | 921(118) μs | ИП | 252No
| rowspan=3|253No | rowspan=3 style="text-align:right" | 102 | rowspan=3 style="text-align:right" | 151 | rowspan=3|253.090564(7) | rowspan=3|1.57(2) min | α (55%) | 249Fm | rowspan=3|(9/2−) |- | β+ (45%) | 253Md |- | СЦ (rare) | (различен) |-id=Nobelium-253m1 | style="text-indent:1em" | 253m1No | colspan="3" style="text-indent:2em" | 167.5(5) keV | 30.3(1.6) μs | ИП | 253No | (5/2+) |-id=Nobelium-253m2 | style="text-indent:1em" | 253m2No | colspan="3" style="text-indent:2em" | 1196(107) keV | 706(24) μs | ИП | 253No | 19/2+# |-id=Nobelium-253m3 | style="text-indent:1em" | 253m3No | colspan="3" style="text-indent:2em" | 1256(113) keV | 552(15) μs | ИП | 253No | 25/2+# |- | rowspan=3|254No | rowspan=3 style="text-align:right" | 102 | rowspan=3 style="text-align:right" | 152 | rowspan=3|254.090956(11) | rowspan=3|51.2(4) s | α (90%) | 250Fm | rowspan=3|0+ |- | β+ (10%) | 254Md |- | СЦ (0.17%) | (различен) |-id=Nobelium-254m1 | rowspan=3 style="text-indent:1em" | 254m1No | rowspan=3 colspan="3" style="text-indent:2em" | 1296.4(1.1) keV | rowspan=3|264.9(1.4) ms | ИП(98.0%) | 254No | rowspan=3|(8−) |- | СЦ (2.0%) | (различен) |- | α (<1%) | 250Fm |-id=Nobelium-254m2 | rowspan=2 style="text-indent:1em" | 254m2No | rowspan=2 colspan="3" style="text-indent:2em" | 3217(300)# keV | rowspan=2|184(3) μs | ИП | 254m1No | rowspan=2|16+# |- | СЦ (<1.2%) | (различен) |- | rowspan=2|255No | rowspan=2 style="text-align:right" | 102 | rowspan=2 style="text-align:right" | 153 | rowspan=2|255.093191(16) | rowspan=2|3.52(18) min | α (61.4%) | 251Fm | rowspan=2|1/2+ |- | β+ (38.6%) | 255Md |-id=Nobelium-255m1 | style="text-indent:1em" | 255m1No | colspan="3" style="text-indent:2em" | 240–300 keV | 109(9) μs | ИП | 255No | (11/2−) |-id=Nobelium-255m2 | style="text-indent:1em" | 255m2No | colspan="3" style="text-indent:2em" | 1400–1600 keV | 77(6) μs | ИП | 255m1No | (19/2,21/2,23/2) |-id=Nobelium-255m3 | style="text-indent:1em" | 255m3No | colspan="3" style="text-indent:2em" | ≥1500 keV | | ИП | 255m1No | (≥19/2) |- | rowspan=3|256No | rowspan=3 style="text-align:right" | 102 | rowspan=3 style="text-align:right" | 154 | rowspan=3|256.094283(8) | rowspan=3|2.91(5) s | α (99.47%) | 252Fm | rowspan=3|0+ |- | СЦ (0.53%) | (различен) |- | ЕЗ | 256Md |-id=Nobelium-256m | style="text-indent:1em" | 256mNo | colspan="3" style="text-indent:2em" | | | ИП | 256No | (5−,7−) |- | rowspan=2|257No | rowspan=2 style="text-align:right" | 102 | rowspan=2 style="text-align:right" | 155 | rowspan=2|257.096888(7) | rowspan=2|24.5(5) s | α | 253Fm | rowspan=2|(3/2+) |- | β+ (rare) | 257Md |- | rowspan=2|258No | rowspan=2 style="text-align:right" | 102 | rowspan=2 style="text-align:right" | 156 | rowspan=2|258.09821(11)# | rowspan=2|1.23(12) ms | СЦ | (различен) | rowspan=2|0+ |- | α (rare) | 254Fm |- | rowspan=3|259No | rowspan=3 style="text-align:right" | 102 | rowspan=3 style="text-align:right" | 157 | rowspan=3|259.10103(11)# | rowspan=3|58(5) min | α (75%) | 255Fm | rowspan=3|9/2+ |- | ЕЗ (25%) | 259Md |- | СЦ (<10%)) | (различен) |-id=Nobelium-260 | 260No | style="text-align:right" | 102 | style="text-align:right" | 158 | 260.10264(22)# | 106(8) ms | СЦ | (различен) | 0+
|-id=Nobelium-262 | 262NoNot directly synthesized, occurs as decay product of 262Lr | style="text-align:right" | 102 | style="text-align:right" | 160 | 262.10746(39)# | ~5 ms | СЦ | (различен) | 0+
Нуклеосинтеза
Ладно соединување
208Pb(48Ca, xn) 256−x No(x=1,2,3,4)
Оваа реакција на ладно соединување за прв пат била проучувана во 1979 година во Флеровата Лабораторија за јадрени реакции (ФЛЈР). Понатамошната работа во 1988 година во Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) ги мери разграноците на EЗ и СЦ во 254 No. Во 1989 година, ФЛЈР ја искористила реакцијата за мерење на карактеристиките на распаѓање на СЦ за двата изомери од 254 No. Мерењето на функцијата на возбудување 2n било пријавено во 2001 година од Јуриј Оганесјан во ФЛЈР.
Патин и и неговите соработници во Националната лабораторија Лоренс Беркли (НЛЛБ) во 2002 година објавиле синтеза на 255-251No во излезните канали 1-4n и измерени податоци за дополнително распаѓање за овие изотопи.
Реакцијата неодамна била искористена во Универзитетот во Јивескила користејќи ја поставеноста на RITU за проучување на К-изомеризмот во 254 No. Научниците биле во можност да измерат два К-изомери со полураспад од 275 ms и 198 s, соодветно. Тие биле доделени на 8 - и 16 + К-изомерни нивоа.
Реакцијата била искористена во 2004-5 година во ФЛЈР за проучување на спектроскопијата на 255-253 No. Тимот можел да потврди изомерно ниво во 253No со полураспад од 43,5 с.
208 Pb( 44Ca, xn) 252−x No (x=2)
Оваа реакција bila проучувана во 2003 година во ФЛЈР во студија на спектроскопијата на 250 No.
207 Pb( 48 Ca, xn) 255−x No (x=2)
Мерењето на 2n возбудната функција за оваа реакција било пријавено во 2001 година од страна на Јуриј Оганесјан и соработниците во ФЛЈР. Реакцијата била искористена во 2004-5 за проучување на спектроскопијата на 253No.
206 Pb(48Ca, xn) 254−x No (x=1,2,3,4)
Мерењето на функциите на возбудување 1-4n за оваа реакција било пријавено во 2001 година од Јуриј Оганесјан и соработниците во. Каналот 2n бил дополнително проучен од ЦИТЈ за да обезбеди спектроскопско определување на К-изомеризмот во 252 No. К-изомер со спин и паритет 8 - бил откриен со полураспад од 110 ms.
204Pb( 48Ca, xn) 252−x No (x=2,3)
Мерењето на 2n возбудното цепење за оваа реакција било пријавено во 2001 година од Јури Оганесијан во ФЛЈР. Тие пријавиле нов изотоп 250No со полраспад од 36 μs. Реакцијата била искористена во 2003 година за проучување на спектроскопијата на 250No. Тие бile во можност да набљудуваат две спонтани активности на цепење со полураспад од 5,6 μs и 54 μs и доделени на 250No и 249No, соодветно. Последната активност подоцна била доделена на К-изомер во 250No. Реакцијата била пријавена во 2006 година од Петерсон и сор. во Националната лабораторија Аргон во студија за СЦ во 250No. Откриле две активности со полураспад од 3,7 μs и 43 μs и двете се доделени на 250No, последното поврзано со К-изомер. Во 2020 година, тим од ФЛЈР ја повториле оваа реакција и откриле нова активност на алфа честички од 9,1-MeV поврзана со 245Fm и 241Cf, кои му ги доделиле на новиот изотоп 249No
Топло соединување
232 Th( 26Mg,xn) 258−xNo(x=4,5,6)
Пресеците за излезните канали 4-6n се измерени за оваа реакција на ФЛЈР.
238 U(22 Ne,xn) 260−x No (x=4,5,6)
Оваа реакција за прв пат била проучена во 1964 година во ФЛЈР. Тимот можел да открие распаѓање од 252Fm и 250Fm. Активноста на 252Fm била поврзана со ~8 s полураспад и доделен на 256102 од 4n каналот, со принос од 45 nb. Тие исто така можеле да откријат активност од 10 секунди на спонтано цепење исто така, привремено доделена на 256102. Понатамошната работа во 1966 година на реакцијата го испитувало откривањето на распаѓање од 250Fm користејќи хемиско одвојување и родителска активност со полураспад од ~ 50 сек и правилно доделен на 254102. Тие исто така можеле да откријат активност од 10 секунди на спонтано цепење привремено доделена на 256102. Реакцијата била искористена во 1969 година за проучување на некоја почетна хемија на нобелиум во ФЛЈР. Тие утврдиле својства на ека-итербиум, во согласност со нобелиум како потежок хомолог. Во 1970 година, тие биле во можност да ги проучат својствата на СЦ на 256 No. Во 2002 година, Патин и сор. ја пријавија синтезата на 256 No од каналот 4n, но не беа во можност да го детектираат 257 No.
Вредностите на напречниот пресек за каналите 4-6n исто така биле проучени во ФЛЈР.
238U( 20 Ne, xn) 258−x No
Оваа реакција била проучувана во 1964 година во ФЛЈР. Не биле забележани спонтани активности на цепење.
236U( 22Ne,xn) 258−x No (x=4,5,6)
Пресеците за излезните канали 4-6n биле измерени за оваа реакција на ФЛЈР.
235U( 22Ne, xn) 257−x No (x=5)
Оваа реакција била проучувана во 1970 година во ФЛЈР. Се користела за проучување на својствата на распаѓање на СЦ на 252No.
233 U( 22 Ne,xn) 255−x No
Синтезата на изотопи на нобелиум со дефицит на неутрони била проучувана во 1975 година во ФЛЈР. Во нивните експерименти тие забележале активност на спонтано цепење во времетраење од 250 секунди, која тие привремено ја доделиле на 250No во излезниот канал 5n. Подоцнежните резултати не можеле да ја потврдат оваа активност и таа во моментов е неидентификувана.
242 Pu( 18O, xn) 260−x No (x=4?)
Оваа реакција била проучувана во 1966 година во ФЛЈР. Во нивните експерименти тие забележале активност на спонтано цепење во времетраење од 8,2 секунди и која тие привремено ја доделиле на 256 102.
241 Pu(16O, xn) 257−x No
Оваа реакција првпат била проучувана во 1958 година во ФЛЈР. Тимот измерил ~8,8 MeV алфа честички со полураспад од 30 s и доделен на 253.252.251 102. Повторувањето во 1960 година произвело 8,9 MeV алфа честички со полураспад од 2–40 s и доделен на 253102 од 4n канал. Довербата во овие резултати подоцна била намалена.
239 Pu(18O, xn) 257−xNo (x=5)
Оваа реакција била проучувана во 1970 година во ФЛЈР во обид да се проучат својствата на распаѓање на СЦ на 252 No.
239 Pu(16O, xn) 255−xNo
Оваа реакција првпат била проучувана во 1958 година во ФЛЈР. Тимот можел да измери ~ 8,8 MeV алфа честички со полураспад од 30 секунди и доделен на 253.252.251102. Повторувањето во 1960 година било неуспешно и било заклучено дека првите резултати веројатно се поврзани со ефекти во позадина.
243Am(15N, xn) 258−x No(x=4)