Медиумите во Црна Гора се припишуваат на масовни медиуми со седиште во Црна Гора. Телевизијата, списанијата и весниците се управувани од страна на државни и профитни корпорации кои зависат од рекламирање, претплата и други приходи кои се поврзани со продажба. Уставот на Црна Гора ја гарантира слободата на говорот. Бидејќи е земја во транзиција, медиумскиот систем на Црна Гора е во фаза на трансформација.
Историја Првата радио станица на Балканот и Југоисточна Европа се појавила во Црна Гора кога се отворила на предавателот сместен на ридот Волујица кај Бар од Књаз Никола I Петровиќ-Његош на 3 август 1904 година. Радио Цетиње почнало да емитува на 27 ноември 1944 година и во 1949 година било основано Радио Титоград. Во 1990 година го сменило името во Радио Црна Гора.
Во 1957 година, на планината Ловќен била поставена првата ТВ антена. Можела да прима слики од Италија. РТВ Титоград била основана во 1963 година со цел да произведува оригинални телевизиски програми и подоцна станала РТЦГ. Првото емитување на ТВЦГ во Белград била информативна програма во 1964 година.
Законодавна рамка Правната рамка на Црна Гора била сметана за добро структурирана и со формално доста високо ниво на заштита на медиумите. Уставот и законот предвидуваат слобода на говор и печат. Ограничувањата се оправдани само за да се заштитат правата на другите на достоинство, углед и чест, или врз основа на јавниот морал и националната безбедност. Законот го криминализира говорот на омраза и нетолеранција на национална, расна и верска основа, а по овие основи имало и прогонувања. Во ноември 2014 година, кршењето на законите за говор на омраза било претворено во причина за можна забрана за распространетост на медиумите.
Други соодветни закони во однос на слободата на медиумите и слободата на печатот во Црна Гора ги опфаќаат Законот за јавните радиодифузни сервиси на Црна Гора, Законот за медиуми, Законот за електронски медиуми и Законот за пристап до информации. Исто така, Изборниот закон предвидувал обврска за комерцијалните медиуми, како и за Радиотелевизија Црна Гора да гарантираат еднаква видливост на сите кандидати. Меѓутоа, нивното спроведување останало неконзистентно.
Изданијата може да се основаат без одобрение и се само предмет на регистрација кај властите. Радиодифузерите треба да добијат лиценца. Поединци можат јавно или приватно да ја критикуваат владата без одмазда. По укинувањето на законот за кривична клевета во 2011 година, парламентот донесел закон за амнестија за помилување на лица осудени за клевета и навреда. Сепак, остануваат заостанати случаи. Право на одговор и право на исправка; цензурата е забранета. Институциите мора да го гарантираат правото на граѓаните на пристап до информации.
Уставот и законот забрануваат произволно мешање во приватноста, семејството, домот или кореспонденцијата без судско одобрение или законска потреба, и забрануваат полицијата да претресува живеалиште или да спроведува тајни или набљудувачки операции без налог. Владата обично ги почитува забраните кои се однесуваат на физичките и имотните претреси, но е помалку усогласена задигиталната приватност.
Законот барал Агенцијата за национална безбедност да добие судско овластување за прислушување, но властите, наводно, користат несоодветно прислушување и следење против опозициските партии, меѓународната заедница, невладините организации и други групи без соодветно законско овластување. Невладината Алтернатива соопштила дека во текот на 2011 година АНБ извршила таен надзор и собирање податоци против 113 лица. Невладините организации тврделе дека полицијата и државното обвинителство незаконски ги следеле електронските комуникации на граѓаните и не споделиле колку луѓе или интернет адреси следат.
Уставот го гарантира правото на пристап до информации, а Законот за слобода на информирање од 2005 година им дава право на новинарите и граѓаните да бараат споделување на информации од јавен карактер. Меѓутоа, и извршната власт е претпазлива во однос на откривање информации за наводни случаи на корупција, а забележани биле и неколку случаи во кои властите не го испочитувале рокот утврден во законот. Медиумските регулатори немаат доволно финансиска независност и капацитет за следење.
Агенцијата за електронски медиуми (АЕМ) и Агенцијата за електронски комуникации и пошти (АЕКП) се двете регулаторни тела, кои имаат право на широки задачи за овој сектор. Иако се дефинирани како независни регулаторни тела, и двата ентитета биле изложени на обвинување дека не биле целосно независни, услов кој што произлегол поради мешањето што политичарите го вршеле врз овие тела.
Статус и саморегулација на новинарите Во црногорскиот закон не е дадена законска дефиниција за новинар. Секое лице кое дава информации за медиумите се смета за новинар, без разлика дали е со договор или хонорарен работник. Недостасува сигурност на работното место на новинарите, а дел од нивните плати често уредниците им префрлаат на рака за да избегнат сметководство и даноци. Просечните бруто плати изнесувале речиси 500 евра месечно (нето просечната плата е 475 евра/м) и може да достигне до 200 евра месечно за почетните нивоа.
Чести се и нападите врз новинарите и медиумите, а неказнивоста е загрижувачка. Не е пронајдена одговорност за убиството на Душко Јовановиќ во 2003 година, поранешен главен уредник на дневниот весник Дан. Туфик Софтиќ, новинар на Вијести и Монитор бил повреден од експлозивна направа активирана пред неговата куќа во август 2013 година.
Синдикалното здружување е во пораст, по формирањето на синдикат за медиумски работници во 2013 година, член на националната Асоцијација на слободни синдикати.
Етичкиот кодекс на новинарите од 2002 година е застарен, особено во однос на онлајн содржините. Воспоставувањето рамка за саморегулација одамна е во застој. Во март 2012 година, претставници на 19 печатени и електронски медиуми формирале медиумски совет за саморегулација. Меѓутоа, некои од највлијателните медиуми одбиле да се приклучат на она што тие го опишале како прекумерно провладина група. Нагласиле дека ќе формираат посебен механизам за саморегулација. Група мали локални медиуми од северниот регион на земјата формирале сопствен совет за саморегулација.
Само три саморегулаторни тела во земјата се бројат како активни: Советот за саморегулација на медиумите, Саморегулаторниот локален совет за печат и Омбудсманот на ТВ Вијести, основани во 2013 година. Првиот од нив имал задача да објавува извештаи и да одлучува по жалбите. Исто така, се предлага како посредник меѓу медиумите и незадоволните клиенти дури и кога засегнатите медиуми не се меѓу неговите членови (иако тоа е спротивно на принципот на саморегулација). Набљудувачите откриле случаи на политичка пристрасност во неговата работа.
Професионализмот кај новинарите не е многу распространет. Етичките принципи многупати не се почитуваат, на пр. во однос на презумпција на невиност, исходи од судењето, погрешни титули и дискредитација на конкурентите. Медиумските извештаи ретко се избалансирани.
Новинарите имаат право да ги заштитат нивните извори, иако тоа не е признаено со Кодексот за етика на новинарите. Привилегиите на новинарите, често не се почитувани од јавните власти. Главниот уредник на Дан во 2012 година бил замолен од државниот обвинител да ги каже своите извори за можни случаи на корупција во претходно државната телеком компанија, за време на судењето за откривање државни тајни.
Медиумска средина Црна Гора има многу разновидна медиумска средина за мала држава, со речиси 24 телевизиски станици, 54 радио станици, 5 дневни печатени изданија, 3 неделници и 30 месечни весници.
Јавен радиодифузен сервис Јавната радиодифузна организација во Црна Гора е државната радио и телевизија на Црна Гора (РТЦГ), која ги опфаќа Радио Црна Гора и Телевизија Црна Гора. РТЦГ е полноправна членка на Европската радиодифузна унија од осамостојувањето на земјата во 2006 година. РТЦГ е регулиран со Законот за јавни радиодифузни услуги, барајќи да им служи на интересите на сите граѓани на Црна Гора, без разлика на нивната политичка, верска, културна, расна или полова припадност.
Со РТЦГ раководи Совет од 9 члена, кои се експерти предложени од граѓански организации и избрани од Собранието со мнозинство. Советот на РТЦГ го одредува генералниот директор на РТЦГ и се залага за јавниот интерес. Иако неговата процедура за номинација треба да обезбеди независност на Советот, тоа што некои од номинираните организации добиваат државно финансирање ги натерало ОБСЕ и Советот на Европа да покажат загриженост за нивната независност од владината коалиција.
РТЦГ нашироко се смета за зависен од Владата, особено по наводно политички мотивирани отпуштања на новинари во 2011 година. РТЦГ не плаќа такса за радиодифузна дозвола и се финансира директно од државниот буџет (1,2% од буџетот), како и од приходите од реклами (за ограничено време на емитување) и приходите од продажба. Нејзините финансии биле во неволја во последно време, а банкротирала во 2012 година, дополнително загрозувајќи ги нејзините акредитации за независност. Финансиската одржливост на РТЦГ е често изложена на ризик и во голема мера се потпира на владата како нејзин примарен извор на финансирање. Должниот фонд на РТЦГ (2,4 милиони евра) бил покриен преку државниот буџет во 2014 година.
Медиумски пазар Електронските медиуми треба да го информираат националниот регулатор (АЕМ) за нивната сопственичка структура. Сепак, не постојат барања за обелоденување на јавноста, која поради тоа честопати не е свесна за вистинските сопственички структури. Исто така, не постојат информации за сопственоста на ентитети со седиште во странство кои работат црногорски медиуми.
Медиумите во Црна Гора се финансирани преку приходи од реклами, продажба на сопствени продукции и други извори. Средствата од државната помош може да се распоредени, во согласност со Законот за медиуми, за производство на образовни, културни или малцински медиуми. Комисијата за контрола на државната помош назначена од страна на владата не утврдила неправилности во распределбата на таквите субвенции во 2012 година.
Државното рекламирање се дистрибуира без јасни критериуми и тоа загрижува. Во 2012 година, 89% од средствата користени за реклама на министерствата биле преместени во дневниот весник Побједа, поголемиот дел во сопственост на државата. Законот за јавни набавки не се применува соодветно со огласните услуги, а податоците не се достапни на официјалниот веб-портал.
Финансиската криза силно ги погодила црногорските медиуми, со влошена економска исплатливост на приватните медиуми. ИН ТВ, претходно бил домаќин на најгледаната информативна програма, затворена во 2012 година. Нејзините новинари сè уште се во суд за наплата на достасаните исплати. На другите медиуми се уште им е дозволено да работат од страна на националниот регулатор АЕМ, и покрај нивната должничка ситуација, што предизвикува загриженост за фаворизирање и политички притисоци. Најслабо развиениот Север бил посебно погоден од ефектите на кризата врз медиумската индустрија.
Голем број медиуми на мал пазар, како црногорскиот, ја загрозуваат нивната одржливост. Ова особено важи за електронските медиуми, кои имаат повисоки трошоци за производство и кои треба да плаќаат радиодифузна такса. Очајните финансиски услови се сметаат за погодни за самоцензура.