Луис Старк (1.05.1888 –17.05.1954) бил американски новинар. Поголемиот дел од неговата кариера го поминал работејќи како економски новинар за „Њујорк тајмс“ . Тој ја освоил Пулицеровата награда во 1942 г.

Старк се смета за „ пионер во областа на известувањето за работничката криза “. Хари С. Труман го нарекол „декан на сите репортери на работничката сцена“.

Ран живот и образование Старк бил роден на 1.05.1888 г. во Тиболдароч, Унгарија. Тој бил син на Адолф Старк и Роуз (Кон) Старк и се преселил со нив во Соединетите Држави кога бил две години. Семејството се населило во Њујорк, каде што тој учел во средното училиште „ДеВит Клинтон“ и училиштето за обука на наставници во Њујорк. Кариера Во 1909 г. Старк предавал шест месеци во Јавното училиште 75 во Њујорк. Тој потоа работел како книжевен агент за издавач од Њујорк. Од 1909 г. до 1913 год, бил вработен во издаваштво и рекламирање. Во 1911 година, пронашол работа во рекламниот оддел на „Њујорк тајмс“, а потоа „почнал да извршува повремени задачи“ за Артур Гривс, тогашен градски уредник на тој весник, кој му помогнал на Старк да најде работа во Асоцијацијата на вести на градот Њујорк. Откако работел како репортер со општа задача за „Сити њуз“ од 1913год до 1917 год, Старк преминал во „Ивнинг Сан“, во 1917 г. во „Тајмс “ - подоцна во истата година. Од 1917 до 1922 година, бил член на персоналот во „Тајмс“ .

Старк станал специјалист за труд во 1924 г. по предлог на Кар В. Ван Анда, тогашен главен уредник на „Тајмс“ . Од тогаш до 1951 година, известувал за бизнис, економски прашања и вести од работната сила за „Њујорк тајмс“, со седиште во бирото на тој весник во Вашингтон. За време на првите два дена во Вашингтон, тој „смислил две важни ексклузиви“, вклучувајќи го и основањето на Националната администрација за закрепнување. „Тој ги опфаќал сите теми што имале врска со вработувањето и работната сила“, забележувал еден извор, „вклучувајќи штрајкови, меѓународни конвенции на работнички организации и организација на трудот, како и националното законодавство и неговото влијание врз трудот. Имал репутација за својата „точност и непристрасност“.“

Сенаторот Пол Даглас, демократ од Илиноис, еднаш рекол на седницата на Сенатот: „Никогаш не сум видел Лу Старк да направи фактичка грешка во некоја приказна.“

Во 1951 год, Старк го напуштил Вашингтон за да стане уреднички новинар за „Тајмс“ во Њујорк. На вечерата по повод неговото збогување со Вашингтон, Фред Перкинс од Алијансата на весници „Скрипс-Хауард“ рекол: „Ние го сметаме Луис Старк за пионер на новинарите од работничките кругови. Тој ги направи дневните случувања на синдикатите барани вести меѓу весниците.“ Кога го напуштил Вашингтон, поранешниот претседател Труман во изјава рекол: „Сакам да знаете дека на вашата нова позиција носите почит и восхит од сите оние кои имаа привилегија да ве познаваат и да го читаат вашето внимателно известување.“ Од 1951год до 1954 год, тој бил член на уредничкиот оддел на „Тајмс“ во Њујорк. Книга Старк ја напишал книгата „Лабуристичката партија и новиот договор: Памфлети за јавни работи“, број 2 (1936год).

Други списи Старк пишувал за „Аналите на Американската академија за политички и општествени науки“, „Сурвеј график“, „Атлантик монти“, „Јејл ривју“, „Нејшнс бизнис“, „Општоглед “ и „Тековна историја“.

Почести и награди Во 1937г. добил почесен докторат по право од колеџот Рид . „Во овие времиња на конфликти, кога разумот на луѓето е замаглен од страст, а советот е затемнет од спротивставени мислења“, се вели во цитатот, „луѓето од оваа земја се длабоко должни на г-дин Старк за неговото точно и фер евидентирање на настаните во областа на индустриските односи... тој ги водел своите читатели од темнина во светлина. Тој покажал дека фактите можат да бидат интересни и многу подобри од фикцијата и пропагандата. Никогаш не барајќи публицитет за себе, тој донел углед на еден голем весник живеејќи според својот идеал за барање и презентирање на целата вистина.“

Во 1942 г. Старк ја освоил Пулицеровата награда за телеграфско известување „за неговото истакнато известување за важни работнички приказни во текот на годината“.

Личен живот Старк се оженил со Џени С. Хаус во 1916 г. Тие имале еден син, Артур, кој во времето на смртта на Старк бил извршен секретар на Одборот за медијација на државата Њујорк.

Смрт Старк починал ненадејно, само три часа откако неговата сопруга телефонски го испратила неговиот последен уреднички коментар до канцелариите на „Тајмс“. Неговиот некролог и спомен-обележје се појавиле во истото издание како и неговиот последен уреднички текст. Тој „претрпел серија благи срцеви удари“ во текот на месеците пред неговата смрт.

Наследство Во меморијалниот натпис во „Њујорк тајмс“ Старк е опишан какоКолега кон кого имавме топла наклонетост, тивок и скромен, со љубезно чувство за хумор, тој имаше посветеност на должноста што го натера да го напише последниот уреднички текст на самиот ден од неговата смрт, иако сне можеше да дојде во канцеларијата. ... Со тоа што придонесе за целосни информации за проблемите на трудот, неговите услови за живот, неговите работни услови и неговите аспирации, Луис Старк, со свои напори, послужи за подобрување на судбината на работниот човек.Во 1955 год, Министерството за труд на САД го основал Фондот за спомен на Луис Старк „за да се поттикне подобрување на работните односи, истражувањето и известувањето“.

Наводи

Категорија:Добитници на Пулицеровата награда Категорија:Родени во 1888 година Категорија:Починати во 1954 година