Милан Влајчиќ (Белград, 23 август 1939 – Белград, 9 февруари 2022) бил српски новинар, писател, литературен и филмски критичар.

Биографија Роден е во семејството на индустријалецот Михајло Влајчиќ и историчарка на уметност Вера Влајчиќ.

Дипломирал општа книжевност со теориска книжевност на Филолошкиот факултет, на Универзитетот во Белград.

Почнал да објавува критики и други публикации во 1960 година во списанието „Дело“ и други списанија.

Ги уредувал културните рубрики Студент и Младости, литературни весници и списанија Видици, Гледишта и Књижевен гласник (издавачка куќа Откровење).

Од 1970 година, како новинар и уредник на дневниот весник Политика, пишувал за театарска, телевизиска и радио критика, а работел како постојан филмски критичар на тој весникот од 1985 до 2004 година. Потоа, од 2014 година, работел како филмски критичар и културен коментатор за дневниот весник „Блиц“ и порталот „Нова“.

Влајчиќ бил еден од водечките хроничари на ФЕСТ.

Еден е од основачите и прв претседател на Судот на новинарската чест на Независното здружение на новинари на Србија (НУНС), член е на Српското литературно друштво (СКД) и српскиот Пен центар, Меѓународната асоцијација на филмски критичари ФИПРЕСЦИ (Минхен), академиите AFUNАФУН и ПАНУ

Бил член на меѓународни жирија на филмски фестивали во Кан, Берлин, Венеција, Монтреал, Виена, Минхен, Краков и Монпелје. Два мандата бил член на жирито на НИН и четири пати претседател на жирито.

Паричниот износ добиен со наградата на Фондацијата „Тања Петровиќ“ (500 евра) го донирал на Работилницата за интеграција предводена од актерот Мики Манојловиќ.

Зборувал англиски и француски јазик, а се служел и со шпанскиот, италијанскиот и германскиот јазик. Бил во брак со Душка Максимовиќ.

Неговото наследство било донирано на Националната библиотека на Србија во јуни 2022 година, а еден легат бил отворено во Југословенската кинотека во март 2023 година.

Награди

Награда на Фондацијата „Тања Петровиќ“, 2014 година. Награда за најдобра југословенска филмска критика на конкурсот „Морава-филм“ (Белград), 1977 година Награда „Милан Богдановиќ“ за 1981 година - за најдобра новинарска литературна критика во весници, на радио и на телевизија Награда „Душан – Дуда Тимотијевиќ“ (која ја доделува неделниот лист ТВ новости) за најдобра телевизиска критика во југословенските медиуми во 1984 година Награда „Златно перо“ (која ја доделува Институтот за филм во Белград) за најдобра филмска критика во југословенските медиуми во 1988 година Наградата Златен беочуг на градот Белград во 2000 година за траен придонес во културата Награда „Браќа Кариќ“ за придонес во културното новинарство, 2003 година Награда „Небојша Поповиќ“ 2018 (Културен центар на Белград, Филмски центар на Србија, Југословенска кинотека) за траен придонес во филмската култура Награда за Животен стил во 2018 (независна куќа Фабрика) за придонес во ултурата на Србија

Дела

Попришта (Независни изданија на архитектот С. Машиќ) Еднаш и никогаш повеќе (Библиотека на 20 век, BIGZ, 1979) Молчи и пливај понатаму (Библиотека Грифон, Народна книга, 1983) Пристрасна лектуира (Рад, Белград) Нагоре од Џими Барка (Културен центар, Ниш, 2001) Ноќ во Казабланка (Откровение, Белград, 2001) Фестивал, одбројување (Градско собрание, Белград, 2002) Легендата за ѕидот (Ков, Вршац, 2008) Градска прошетка (Ков, Вршац, 2010) Поглед од огледалото (Кукиќ издание, Чачак, 2015) Потемкиновите потомци (Кукиќ издание, Чачак, 2019) Ѕвезден прав (Дерета, 2018) Кавијар за сиромашните (Градац, 2022) Времето на Сутјеска, сценарио

Наводи

Надворешни врски

Спомен на Милан Влајчиќ („Радио Белград 2“, 10 февруари 2022 година) Човек со вкус и мерка („Политика“, 11 февруари 2022 година) Милан Влајчиќ – ерудитен и нераспадлив интелектуалец („Политика“, 15 февруари 2022 година) Каде патувал Влаја... („Политика“, 10 март 2022) Кавијар за сиромашните од Милан Влајчиќ („Политика“, 26 декември 2022 година)

Категорија:Погребани на Новите гробишта (Белград) Категорија:Српски писатели Категорија:Српски новинари Категорија:Родени во 1939 година Категорија:Починати во 2022 година