Иглица (Belone belone) — пелагична, океанодромна риба која се наоѓа во морските води на Атлантскиот Океан и Средоземното, Карипското, Црното и Балтичкото Море.

Опис лево|мини|Во Сардинија Иглицата е долга и витка риба со странично компресирано тело и расте до околу 50 до 75 см во должина. Вилиците се издолжени и снабдени со остри заби. Градните, грбните и аналните перки се наоѓаат назад на телото, а последните две се слични по изглед. Позиционирањето на перките и дава поголема флексибилност на телото. Латералната линија е поставена ниско на страните. Бојата на телото е синкавозелена со сребрено-сив стомак, а коските се зелени. Иглиците се пелагични риби кои живеат блиску до површината на водата. Тие јадат мали риби и имаат миграциски модел сличен на оној на скушата. Нивната поврзаност со скушата довела до некои постари вообичаени имиња како што се „водичи на скуша“ и „чувари на скуша“.

Однесување Иглиците се пелагични риби кои живеат блиску до површината на водата. Тие се движат во плитки води во април и мај и се мрестат во области со јагула во мај и јуни. На есен, тие се враќаат на отворено море, вклучувајќи го Атлантикот западно од Ирска и Велика Британија. Гарфите се јајценосни и јајцата често се наоѓаат прицврстени за предмети во водата со ластари на површината на јајцето. Мрестењето се случува во мај и јуни меѓу леите со морска трева, со долгите лепливи ластари на ембрионот кои се лепат на морскита трева. Младите остануваат во поплитки води сè додека не достигнат сексуална зрелост.

Иглицата е предатор кој лови на отворено море барајќи јата мали риби како што се атлантска харинга и песочни јагули. Тие исто така се хранат со ракови кои пливаат во водата. Тие често бараат храна во близина на брегот и ловат во и околу природни или вештачки објекти кои ги прекинуваат плимните текови.

Подвидови мини|180x180пкс|Во ГрцијаСледните подвидови на Белоне белоне се познати:

Belone belone belone (Линеј, 1761) во североисточниот Атлантски Океан Belone belone euxini Гинтер, 1866 во Црното Море и Азовското Море Belone belone acus Рисо, 1827 во Средоземното Море и соседните делови на Атлантскиот Океан, Мадејра, Канарските Острови, Азорските Острови и јужно до Зелено'ртските Острови Belone belone gracilis Лоу, 1839 година од Франција до Канарските Острови, вклучувајќи го и Медитеранот

Користење како храна Иглиците понекогаш се фаќаат како случаен улов, главно во мрежи по должината на брегот во плитките води. Ако се фатат со прачка, тие имаат тенденција да скокаат од водата кога ќе се закачат. Гарфите се јадат варени, пржени, печени, печени на скара или пушени. Тие имаат необични зелени коски (поради присуството на биливердин) што ги обесхрабрува многу луѓе да ги јадат, но зелената боја е безопасна. Тие се многу популарни како храна во Данска.

Галерија

Наводи

Категорија:Риби на Европа Категорија:Незагрозени видови според МСЗП Категорија:Риби во Средоземното Море Категорија:Животински таксони опишани од Карл Линеј