Афиони

Афиони (науч.: Papaveraceae) неформално наречени фамилија афиони — економски важно семејство од околу 42 рода и приближно 775 познати видови цветни растенија од редот Лутиковидни. Фамилијата е космополитска, која се јавува во умерени и суптропски клими (претежно во северната полутопка) како Источна Азија, како и Калифорнија во Северна Америка. Речиси е непозната во тропските предели. Повеќето се тревести растенија, но неколку се грмушки и мали дрвја. Фамилијата моментално вклучува две групи кои се сметаат за посебни семејства: Fumariaceae и Pteridophyllaceae. Papaver е класичното име за афион на латински.

Порано (од 1835 година) тој се произведувал и во Македонија,Македонскиот опиум бил најбаран и се извезувал во цел свет – еве зошто престанало производството 2013-07-05. Извор: Владан Јовановиќ, „Македонски опиум: за финансиските и политичките размери на феноменот (1918-1941)“ XVI/3, Белград, 2009, стр 69-79. за што сведочи и тоа што се наоѓа на македонскиот грб. Така, во периодот од 1963 до 1972 година кај нас биле засеани 1.693 хектари со афион.Враќање на традиционалните земјоделски култури, Дневник. Во поново време, афион се одгледува во Македонија, согласно закон и пријавени насади кај фармацевтските компании.

Опис Афионите се познати по разновидните и шарени цветови со карактеристични чашки. Растенијата можат да бидат едногодишни, двегодишни или повеќегодишни. Обично се тревести, неколку видови формираат грмушки или зимзелени дрвја. Сите делови содржат добро развиен систем на латексни канали наречени „латицифери“, кои произведуваат млечен латекс, воден бел, жолт или црвен сок.

Листовите се наизменични или понекогаш извиткани и имаат петели и немаат залистоци. Тие обично се лобусни или пердувести (т.е. се состојат од неколку не сосема одвоени ливчиња) или се многу поделени.

Растенијата се хермафродитни и се опрашуваат претежно со инсекти (ентомофилни), но недостасуваат нектари. Неколку се опрашуваат со ветер (анемофилни). Постои посебна чашка и корола, освен кај Macleaya каде што недостасува королата. Цветовите се со средна или голема големина. Терминалните цветови се осамени кај многу видови. Кај други, терминалното соцветие е цимозна или гроздова. Цветовите се без мирис и правилни.

Постојат многу прашници, најчесто од 16 до 60, распоредени во два одделни спирали, надворешниот со прашници кои се наизменично распоредени со ливчиња, внатрешниот спроти, или бројни во потсемејството Papaveroideae. Гиноециумот се состои од сложен толчник со 2 до 100 карпели. Плодницата е горна и еднобоена. Плодницата е или без стебло (сесилен) или на кратко стебло (стипитатен). Чашкиното ливче на растението обично сочинуваат половина од ливчињата, на пример, две чашкини ливчиња се придружуваат на 4 ливчиња или 3 се придружуваат на 6 ливчиња. Толчниците и прашниците се скриени во внатрешноста на ливчињата.

Немесестиот плод е обично чаура, која се отвора при зрелост за да ги ослободи семките низ порите (порицидно), низ преградите меѓу клетките (септицидно) или преку вентили (валвуларни). Бројните семиња се мали. Нивното хранливо ткиво (ендосперм) е масно и фаринозно. Плодот на платистемон е шизокарп.

Основниот број на хромозоми, x, е 6, 7, 8, 9, 10 и 11, до 12n = 84 (додекаплоидија) кај видовите Papaver, Argemone и Meconopsis.

Семејството Papaveraceae вклучува многу растенија кои произведуваат алкалоиди, вклучувајќи го и афионот (Papaver somniferum). Опиумот се добива од латексот на мешунките од семето на афионот и се употребува со векови поради неговите психоактивни својства. Главните алкалоиди кои се наоѓаат во опиумот, како што се морфинот и кодеинот, имаат огромно влијание врз фармацевтските производи и се од големо значење за многу земји што го произведуваат на големо, вклучувајќи го и Авганистан. Авганистан има економска зависност од одгледувањето опиум, што го отежнува запирањето на големото производство на овие цвеќиња, што на крајот го зголемува нелегалното производство. Истражувачите разбираат како се прават алкалоиди во растенијата од афион за да се развијат растенија од афион со специфични нивоа на алкалоиди. Постои висока генетска варијабилност меѓу сортите од афион, а факторите на животната средина, како што се раните и третманот со метил јасмонат, предизвикуваат поголемо производство на алкалоиди. Сè уште постојат предизвици во разбирањето што влијае на производството на алкалоиди за фармацевтски цели, истакнувајќи ја важноста на истражувањето во оваа област.

Таксономија Системот APG III (2009; непроменет од системот APG II од 2003 година и системот APG од 1998 година) ја сместува фамилијата во редот Лутиковидни (Ranunculales), во кладот Евдикоти (eudicots). Афионите се разликуваат од останатите литковидни растенија по некои важни карактеристики, но имаат други заеднички карактеристики, како што е присуството на алкалоиди добиени од изохинолин. Врз основа на молекуларните и морфолошките податоци, фамилијата формира клад со фамилиите Lardizabalaceae, Circaeasteraceae, Menispermaceae, Berberidaceae и Ranunculaceae.

Родови алт=Horned poppy (Glaucium sp.)|мини|Роговиден афион (Glaucium sp.) алт=Papaver sp.|мини|Roemeria sp. Широкиот опис на Papaveraceae во системот APG III вклучува три таксони кои претходно биле одделени во различни семејства: Papaveraceae sensu stricto, Fumariaceae и Pteridophyllaceae. Така, Кронквистовиот систем од 1981 година ги признал Fumariaceae како посебно семејство, и покрај нивната блиска филогенетска врска со Papaveraceae sensu stricto. Трите поранешни семејства може да се третираат како подфамилии. Едно морфолошко и молекуларно истражување заклучило дека претходното семејство Pteridophyllaceae има основна местоположба со последователна поделба на два терминални клада, од кои секоја содржи по една од подфамилиите Fumarioideae и Papaveroideae, кои се јасно монофилетски. Поново истражување ги вклучува поранешните Pteridophyllaceae во Fumarioideae, делејќи ги Papaveraceae само на две подфамилии.

Внатрешната поделба на Fumarioideae прикажана подолу го следи Лиден (1993), со исклучок на местоположбата на Pteridophyllum. Потплемињата се дадени од страна на Информативната мрежа за гермоплазмени ресурси. Поделбата на Papaveroideae го следи Хот и неговите соработници (1997). Во втората студија, Eschscholzieae би бил основен клад и сестринска група на остатокот од потсемејството, кое е поделено на различен терминален клад (Chelidonieae) и во неговата сестринска група, формирана од Papavereae и Platystemoneae, чие раздвојување не се основа на податоците прикажани од овие автори. За дискусии за потсемејствата, погледнете Каролан и неговите соработници (2006) и Блатнер & Кадерит (1999).

Fumarioideae

Потсемејство Fumarioideae Eaton

Hypecoeae Hypecoum L. – Медитерански регион до Монголија и Западна Кина. Pteridophyllum Siebold & Zucc. – Јапонија Fumarieae Dumort. Потплеме Adlumia – Источна Северна Америка, Кореја, Кина Capnoides Mill, – Северна Северна Америка Corydalis DC. номинална сорта – Евроазија, Северна Америка, Источна Африка Dactylicapnos Wall– Хималаи Ehrendorferia Fukuhara & Lidén - Источна Азија, Северна Америка Ehrendorferia Fukuhara & Lidén – Западни Соединети Американски Држави Ichtyoselmis Lidén & Fukuhara – Кина Lamprocapnos Endl. – Кина, Кореја Потплеме Ceratocapnos Durieu – југозападно од Европа, северозападно од Африка Cryptocapnos Rech.f. – Среден Авганистан Cysticapnos Mill. – Јужна Африка Discocapnos Cham. & Schltdl. – Јужна Африка Fumaria L. – Медитерански регион, Хималаи, Источна Африка Fumariola Korsh. – Средна Азија Platycapnos (DC.) Bernh. – Западен медитерански регион Pseudofumaria Medik. – Италија, Балкан Rupicapnos Pomel – Северозападна Африка Sarcocapnos DC. -Шпанија, Мароко, Алжир Trigonocapnos Schltr. – Јужна Африка

Papaveroideae

Потсемејство Papaveroideae Eaton Baill. Dendromecon Benth. – Калифорнија. Eschscholzia Cham. – Западна Северна Америка. Hunnemannia Sweet – Источно Мексико. Dumort. Bocconia L. – Средна и Јужна Америка, Антили Chelidonium L. – Евроазија Coreanomecon Nakai – Кореја Dicranostigma Hook.f. & Thomson – Средна Азија Eomecon Hance – Источна Кина Glaucium Mill. – Европа и Средна Азија Hylomecon Maxim. – Источна Азија Macleaya R.Br. – Источна Азија Sanguinaria L. – Источна Северна Америка Stylophorum Nutt. – Источна Северна Америка, Источна Азија Spach Hesperomecon Greene – Западна Северна Америка Meconella Nutt. – Западна Северна Америка Platystemon Benth. – Западна Северна Америка Tribe Dumort. Arctomecon Torr. & Frém. – Западна Северна Америка Argemone L. – Северна Америка, Антили, централна и јужна Америка, Хаваи Canbya Parry – Западна Северна Америка Cathcartia Hook.f. – Кина и Хималаи Meconopsis Vig. – Средна Јужна Азија, Западна Европа; Papaver L. – Северна хемисфера, Јужна Африка, Зелен ’Рт Roemeria Medik. – Медитерански регион, Југозападна Азија Romneya Harv. – Калифорнија Stylomecon G. Taylor – Калифорнија

Екологија мини|Pteridophyllum racemosum Опрашувањето е ентомофилно (основно од муви, оси и пчели, поретко од бубачки), освен кај Bocconia и Macleaya. Кај Papaveroideae, наградата е полен бидејќи нема нектар. Визуелниот атрактор се ливчињата кои обично се светло обоени и често имаат базални водилки, понекогаш атракторот може да биде и прашник бидејќи ливчињата не траат долго. Некои видови, претежно оние од арктичките и алпските региони, ја засилуваат својата привлечност со цветен мирис (на пример, Papaver alpinum мириса на каранфилче), што во случајот на Romneya ги опрашува инсектите. Прашниците и жиговите созреваат истовремено, но Bocconia е јасно протогин, жиговите излегуваат од чашката што ги опкружува. Автоопрашувањето е честа појава и во некои случаи (на пример, Roemeria hybrida ) се случува пред да се отвори пупката (клеистогамија). Присуството на арил укажува на расејување на семето од мравки (мирмекохорија), откако ќе биде исфрлено од плодот. Во случајот на Bocconia, семето останува прицврстено за реплумите откако ќе паднат залистоците на капсулата, оставајќи ги нивните брилијантно црвени или портокалови арили изложени, што ги привлекува птиците да се хранат со нив, олеснувајќи го нивното расејување (орнитохорија). Семето на кое му недостасува арил се смета дека е расејувано од ветерот (анемохорија) за капсули што се отвораат, во други случаи тие се ослободуваат кога плодот се распаѓа. Многу видови Fumarioideae имаат експлозивни плодови (балистички), додека видовите Rupicapnos и Sarcocapnos се хазмофити, кои растат на карпи, а стеблата и дршката на нивните плодови се геотропни и се издолжуваат така што семето се закопува во основата на растението.

Papaveroideae обично растат во постудени и пошумени подрачја, формирајќи дел од подрастот. Тие се приспособиле на арктички и алпски живеалишта и на сушни, медитерански подрачја, многу видови се рудерални и сегетални (растеат на полиња со пченка). Pteridophyllum расте во подрастот на шумите на иглолисни дрвја на надморска височина помеѓу 1,000 до 2,000 метри. Fumarioideae во основа се наоѓаат во отворени, карпести, алпски предели или вертикални или надвиснати пукнатини, додека некои видови се рудерални или сегетални.

Фитохемија мини|Мексикански бодлив афион (Argemone mexicana) Алкалоиди: Изохинолинските алкалоиди присутни во семејството се добро познати. Тие се добиени од берберин, тетрахидроберберин, протопин и бензофенантридин кај Papaveroideae, и од спиробензилизохинолин и куларин кај Fumarioideae, како и од други групи кои им даваат фармаколошки својства: деривати на апорфин, морфинан, павин, изопавин, нарцеин и родеадин.

Други: Други карактеристични супстанции содржани во овие видови вклучуваат: меконска киселина и хелидонска киселина, како и цијаногени гликозидни соединенија добиени од тирозин: дурин и триглохинин; кај Fumarioideae, додека Chelidonieae ја содржат слободната аминокиселина δ-ацетилорнитин.

Флавоноиди: Отсутни се иридоиди и проантоцијанидини. Присутни се флавоноли, кемферол и/или кверцетин.