Романија влезе во Првата светска војна во 1916 година со надеж за национално обединување и територијални придобивки, но претрпе тежок пораз и окупација пред повторно да се појави како победничка сила во 1918 година.
Политички и воени предуслови На почетокот на војната, Романија се држеше неутрална, балансирајќи меѓу Централните сили и Антантата. Главната мотивација за приклучување кон Антантата беше стремежот да се добијат територии од Австроунгарија населени со Романци, особено Трансилванија. Во август 1916 година, Романија објави војна на Австро-Унгарија и започна офанзива во Трансилванија. Сепак, брзата реакција на Централните сили, предводени од германскиот генерал Аугуст фон Макензен, доведе до контраофанзива и окупација на голем дел од земјата, вклучувајќи ја и престолнината Букурешт.
Воени операции и исход Поразите во 1916 година ја принудија романската армија да се повлече во Молдавија, каде што со помош на руските сили успеа да ја стабилизира фронтовата линија. Најзначајната победа беше битката кај Марашешти во летото 1917 година, каде што романските сили успешно ја одбранија територијата од германските напади. Сепак, по Октомвриската револуција и повлекувањето на Русија од војната, Романија остана изолирана и беше принудена да потпише примирје во Фокшани (декември 1917) и неповолен мир во Букурешт (мај 1918).
Последици и национално обединување И покрај привремената капитулација, крајот на војната донесе пресврт. Со распадот на Централните сили во ноември 1918 година, Романија повторно се приклучи на Антантата и учествуваше во завршните операции. Благодарение на мировните договори, земјата доби значителни територијални придобивки: Трансилванија, Буковина и Бесарабија. Така, Романија излезе од војната со двојно зголемена територија и население, остварувајќи го идеалот на „Голема Романија“.
Наводи
Категорија:Романија во Првата светска војна