Ал-Валид I ибн Абд ал-Малик бил шестиот калиф на Омејадската династија (705–715) и еден од најуспешните владетели, познат по големата експанзија на исламската империја и по значајни архитектонски проекти.
Владеење Роден е околу 668 година како син на Абд ал-Малик ибн Марван. На престолот се искачил во 705 година, наследувајќи го својот татко. Неговото владеење се смета за златно време на Омејадите, бидејќи империјата достигнала најголема територијална ширина. Под негово водство, муслиманските армии ја освоиле Северна Африка, стигнувајќи до Атлантикот, а од таму започнало освојувањето на Иберискиот Полуостров (711), што довело до создавање на Ал-Андалус во Шпанија. Истовремено, на исток, муслиманските сили навлегле длабоко во Централна Азија, стигнувајќи до границите на Индија.
Ал-Валид бил познат и по големи градителски проекти. Тој ја проширил и украсил Џамијата во Дамаск (Омајадската џамија), една од најимпресивните градби на исламската архитектура. Исто така, вложил во инфраструктура – патишта, болници, и системи за помош на сиромашните и инвалидите, што ја зацврстило неговата репутација како владетел кој се грижел за благосостојбата на своите поданици.
Неговото владеење било обележано со стабилност и економски просперитет, благодарение на силната администрација што ја наследил од татко му и на ефикасното управување со новите територии. Ал-Валид починал во 715 година, а по него престолот го наследил неговиот брат Сулејман ибн Абд ал-Малик.
Ал-Валид I останува запаметен како владетел кој ја проширил исламската империја до најголеми граници и оставил трајно наследство преку архитектурата и институциите што ги изградил.
Категорија:Омејади