Марван II ибн Мухамед бил четиринаесеттиот и последен калиф на Омејадската династија (744–750), чие владеење завршило со падот на Омејадите и воспоставувањето на Абасидскиот калифат.
Ран живот Роден е околу 688 година, потекнувал од гранката на Омејадите во северна Сирија. Пред да стане калиф, служел како гувернер на Ерменија и Азербејџан, каде што стекнал воено искуство и репутација како способен командант. По соборувањето на Ибрахим ибн ал-Валид во 744 година, Марван II ја презел власта и се обидел да ја стабилизира империјата, која тогаш била во длабока криза.
Владеење За време на неговото владеење, империјата била зафатена од постојани востанија и племенски конфликти. Најголем предизвик бил подемот на Абасидите, кои добиле широка поддршка во Хорасан и Ирак. Марван II се обидел да ја зацврсти својата власт со воени походи и административни реформи, но неговата позиција била ослабена од непопуларноста на Омејадите и од внатрешните поделби.
Клучниот момент бил битката кај Голаб (750), каде што силите на Марван II биле решително поразени од Абасидите. По поразот, тој побегнал во Египет, но бил фатен и убиен истата година. Со неговата смрт завршила владејачката историја на Омејадите во источниот исламски свет.
Сепак, дел од Омејадското семејство успеало да избега во Ал-Андалус (Шпанија), каде што во 756 година Абд ар-Рахман I ја основал Омејадската династија во Кордоба, која ќе владее неколку векови.
Марван II останува запаметен како последниот Омејадски калиф во Дамаск, чие владеење било обележано со постојани војни и пад на династијата. Тој е симбол на крајот на една ера и на преминот кон новата власт на Абасидите.
Категорија:Омејади Категорија:Починати во 750 година