Кристофер Најџел Пејџ (1942–2022) бил англиски ботаничар кој се специјализирал за папрати и семени растенија. Тој работел и на четинари, именувајќи видови на Afrocarpus, на пример Afrocarpus dawei и Afrocarpus gracilior, Sundacarpus и Retrophyllum. Студирал ботаника на Универзитетот Дарам. Потоа докторирал на Универзитетот Њукасл, по што следел постдокторска стипендија од 1968 до 1970 година на Универзитетот во Квинсленд, во Бризбејн. Работел на птеридофити од Квинсленд, пред да се врати во Велика Британија за да работи една година на Универзитетот Оксфорд. Во 1971 година Пејџ станал член на Линеовото друштво, и истата година се приклучил на Кралската ботаничка градина во Единбург (RBGE), основајќи ја Програмата за зачувување на четинари на RGBE, сега Меѓународна програма за зачувување на четинари, во 1991 година. Во 1976–1977 година ја посетил источна Австралија (Бризбејн и Хобарт) за да работи на птеридофити (особено Doodia, Cheilanthes и Adiantum), а исто така и Јапонија, Тајван, Хонг Конг, Филипините и Нов Зеланд. Се пензионирал од RBGE во 1996 година, преселувајќи се да живее во Корнвол. Тој се приклучил на Рударскиот факултет „Камборн“ при Универзитетот во Ексетер во 2004 година, предавајќи со скратено работно време на студиите по еколошки науки и технологија во CSM, а исто така и по биолошки науки до 2008 година. Дел од неговите истражувања во Корнвол вклучувале експерименти за повторно зазеленување на поранешните наоѓалишта на екстрактивни минерали, кои ги презентирал во 2017 година во Парламентот, со коавтор на професорот Хајлк Глас, исто така од CSM. Тој одржал говор на BBC4 во 2008 година во серијата „Средби со извонредни дрвја“ за Araucaria araucana. Се пензионирал, како виш почесен истражувачки соработник, во јуни 2022 година. Бил уредник на Трансакциите на Кралското геолошко друштво на Корнвол од 1996 до 2015 година, а потоа претседател од 2016 до 2020 година (наследен од професорката Френсис Вол од рудникот „Камборн“) и го добил златниот медал Болито на друштвото во 2016 година.
Личен живот Тој имал четири деца од два брака. Зои, Ерика и Ангус од првиот брак и Тамсин од вториот.
Книги
Папратите на Велика Британија и Ирска, 1982, 1997. Издавачка куќа на Универзитетот Кембриџ . 1-во издание , 2-ро издание Природна историја на британските папрати, 1988. Нов натуралист 74. Колинс. ISBN 0-00-219383-3 Еволуцијата на древносемените растенија, 2023. Издавачка куќа на Универзитетот Кембриџ. ISBN 1009263099, 2 тома (прв том за четинарите од северната хемисфера и том 2 за четинарите од јужната хемисфера).
Наводи
Категорија:Починати во 2022 година Категорија:Родени во 1942 година Категорија:Британски ботаничари Категорија:Ботаничари со авторски кратенки