мини|255пкс|„Играчи на карти“, слика на Пол Сезан.
Картачка игра — игра што се игра со помош на карти за играње, а се одликува со случајна почетна состојба што се одредува со помош на шпил-карти наменет за соодветната игра.
Постојат и многу посебни шпил-карти создадени за конкретни игри. Процесот на одредување на почетната состојба на секој круг (партија) од играта се нарекува делење на картите и се состои во распределба на одреден број карти на точно одредени места, согласно правилата. Пример: Во играта „Дурак“ — на секој од играчите му се делат по 6 карти „во рака“ (така што неговите карти ги гледа само тој), една карта се става „отворено“ на масата (видлива за сите), а преостанатите карти се ставаат во купче „затворено“ (скриени за сите). Важен принцип на речиси сите картачки игри е случајниот редослед на картите во шпилот. Пред секоја следна игра, картите во шпилот се мешаат.
Историја
Од IX до XIII век Картите за играње најверојатно биле измислени во времето на династијата Танг околу IX век, како последица на технолошкиот напредок на дрворезот.. Текст од IX век познат како Збирка на мешани белешки од Дујанг (кин. 杜阳杂编) од писателот Су Е, споменува „игра со лисја“, која често се наведува како картачка игра. Меѓутоа, не е сосема сигурно дали навистина станувало збор за карти.
Во записите се опишува како принцезата Тонгчанг, ќерка на царот Јиѕонг, ја играла „играта со лисја“ во 868 г. со семејството на својот сопруг. Првата позната книга за оваа игра била наречена Јеѕи гешји и наводно била напишана од жена од епохата на Танг. Научникот од династијата Сунг (960 — 1279), Оујанг Шјиу (1007 — 1072), тврди дека играта постоела барем од средината на династијата Танг и нејзиниот изум го поврзува со развојот на печатените листови како медиум за пишување. Меѓутоа, Оујанг исто така тврди дека „листите“ биле всушност страници од книга што се користела во друштвена игра со коцки и дека правилата на играта биле изгубени до 1067 г.
Најраната датирана потврда за игра со хартиени карти се случила на 17 јули 1294 г., кога Одделот за казни на династијата Јуан фатил двајца коцкари, Јан Сенгџу и Џенг Џугоу, како играат со карти. Дрвените блокови за печатење на картите биле запленети, заедно со девет од самите карти. Не бил даден опис на самата игра што се играла.Lo, Andrew. (2000). The Game of Leaves: An Inquiry into the Origin of Chinese Playing Cards. Bulletin of the School of Oriental and African Studies.
Други игри поврзани со пиење алкохол исто така користеле еден вид карти уште од епохата на Танг. Меѓутоа, тие карти немале бои (знаци) или броеви. Наместо тоа, на нив биле отпечатени упатства или казни за оној што ќе ги извлече. Една таква карта за игра со пиење вино од периодот на Јуан (1271 — 1368) гласи:
Карта бр. 7: Човекот од Чји проси остатоци Просењето остатоци е навистина презирно, Незадоволен, тој заминува на друго место. Неговата сопруга и неговата наложница го исмеваат по ред. Но тој среќно се враќа дома, сѐ уште сакајќи да се фали. Упатство: Оној што ќе ја добие оваа наредба добива стара чаша вино, пие малку и потоа проси вино и храна од гостите. Потоа се фали. Ако на забавата има куртизани, тие се преправаат дека се неговата сопруга и наложница и го караат. Ако нема куртизани, неговите двајца соседи ја играат улогата на сопругата и наложницата.
Наводи
Надворешни врски
International Playing Card Society Rules for historic card games Collection of rules to many card games
Категорија:Игри на маса