Сингидунум бил антички град на местото на денешен Белград, основан од келтското племе Скордисци во 3 век пр.н.е., а подоцна претворен во римски воен логор и важна тврдина на Дунавскиот лимес. Под римска власт тој станал центар на Легија IV Флавија Феликс, а низ вековите бил разоруван од Хуни, Авари и Словени, пред конечно да исчезне во 7 век. Денес, остатоците од Сингидунум се дел од археолошката зона на Калемегдан во Белград.
Историја Сингидунум бил антички град и важна римска тврдина на устието на реката Сава во Дунав, на просторот каде денес се наоѓа Белград. Неговото име потекнува од келтското племе Скордисци, кои во III век п.н.е. основале населба на тоа место. Називот најверојатно е составен од келтските зборови „singi“ и „dun“, при што „dun“ значи утврдување или град.
Поради исклучително поволната географска положба, Сингидунум уште од најраните времиња имал големо стратегиско значење. Градот се наоѓал на границата меѓу Панонија и Балканот и претставувал важна точка за контрола на дунавскиот лимес — северната граница на Римско Царство. Римјаните го освоиле подрачјето во I век п.н.е., а во I век н.е. таму бил стациониран Четвртиот Флавиев легион (Legio IV Flavia Felix), кој изградил голем воен логор (castrum). Околу логорот постепено се развила цивилна населба со улици, бањи, храмови и работилници.
Во текот на II век Сингидунум добил статус на municipium, а подоцна и статус на colonia, што било знак за неговото значење и развој. Градот станал важен трговски и воен центар, поврзан со римските патишта кои воделе кон Виминациум, Сирмиум и другите градови на Балканот. Во Сингидунум се развивале занаетчиство, трговија и културен живот, а римското влијание силно се чувствувало во архитектурата и секојдневниот живот.
Градот често бил изложен на напади од варварски племиња. Во III и IV век бил напаѓан од Готи, Сармати и Хуни. Особено разорен бил во 441 година, кога Атила и Хуните го освоиле и уништиле градот. По тоа Сингидунум неколкупати бил обновуван, најпрво од Византијците, а потоа преминувал под власт на различни народи, меѓу кои Гепидите и Аварите.
Во VI век византискиот цар Јустинијан I повторно ја обновил тврдината како дел од одбранбениот систем на Дунав. Сепак, со доаѓањето на Словените и Аварите во VII век античкиот град постепено исчезнал. На неговите урнатини подоцна се развил средновековниот Белград.
Археолошките остатоци од Сингидунум денес се наоѓаат под центарот на Белград, особено околу Белградската тврдина и Калемегдан. Пронајдени се делови од римски ѕидини, гробници, натписи, оружје и предмети од секојдневниот живот, кои сведочат за значењето на градот во античкиот период. Категорија:Историја на Белград