мини|Филип Јорк, 1-ви Ерл од Хардвик од Вилијам Хоар Пирн против Лајл (1749) Амбас 75, 27 ЕР 47, бил значаен англиски правен случај во врска со статусот на поробените Африканци според англиското општо право. Претседаван од Лорд Канцелар Хардвик (порано Филип Јорк), случајот ефикасно воспоставил силен судски преседан дека поробените црнци се законска сопственост (движен имот) во рамките на јурисдикцијата на Англија. Пресудата директно им противречела на претходните прогресивни одлуки, како што е пресудата на Врховниот судија Сер Џон Холт од 1706 година во Смит против Гулд, и служела како преовладувачки правен стандард за ропство во Британија сè додека не бил успешно оспорен во значајниот случај од 1772 година, Сомерсет против Стјуарт.
Позадина Правниот статус на поробените лица на Британските острови бил многу двосмислен кон крајот на 17-ти и почетокот на 18-ти век. Како што Британската Империја го проширувала своето учество во трансатлантската трговија со робови, англиските судови се бореле да ја усогласат економската реалност на колонијалното ропство на плантажите со традиционалното англиско обичајно право, кое генерално не го признавало ропството на движен имот.
Во 1569 година, било пресудено дека англиското право не може да го признае ропството. Ова мислење било потврдено во 1706 година од страна на врховниот судија Сер Џон Холт во случајот Смит против Гулд, каде што тој донел одлука дека „според обичајното право никој не може да има сопственост над друг човек“.
Сепак, растечката зависност на британската економија од карипскиот шеќер и тутун предизвикала огромен притисок од колонијалните одгледувачи и трговци. Во 1729 година, сопствениците на робови побараа правна потврда во врска со статусот на поробените Африканци донесени во Англија. Како одговор, државниот обвинител Филип Јорк и државниот обвинител Чарлс Талбот го издале мислењето Јорк-Талбот. Ова неформално правно мислење наведува дека доведувањето на поробено лице во Велика Британија не го прави слободно, ниту крштевањето го менува нивниот статус како сопственост.
Факти од случајот Дваесет години по издавањето на мислењето Јорк-Талбот, Филип Јорк, сега унапреден на позицијата лорд канцелар Хардвик, претседавал со Канцеларискиот суд во случајот Пирн против Лајл.
Непосредниот правен спор не се фокусирал на поробено лице кое активно барало слобода во Англија. Напротив, станувало збор за комерцијален спор околу титулата, изнајмувањето и сопственоста на четиринаесет поробени лица лоцирани во карипската колонија Антигва. Случајот вклучувал сложени јурисдикциски прашања во врска со колнијалното право и соодветната правна акција за враќање на „вредноста“ на поробените лица.
Пресуда Лорд Хардвик го искористил случајот како можност да го потврди своето мислење од Јорк-Талбот од 1729 година во формален правен преседан. Тој недвосмислено изјавил дека африканските робови се законски имот според англиското право.
Поништувајќи ги основните принципи утврдени од Врховниот судија Холт претходно, Хардвик пресудил дека поробеното лице „е исто толку сопственост колку и сè друго“. Тој тврдел дека правната постапка според обичајното право за враќање на вредноста на личен имот што е неправедно отуѓен од друго лице - може да се задржи како поробено лице, исто како што може да се задржи добиток или неживи добра. Хардвик цврсто ја отфрлил идејата дека стапнувањето на англиска почва автоматски му дава слобода на поробеното лице.
Легаслатива Случајот Пирн против Лајл претставувал катастрофален пораз за раните напори за аболиционизам и се смета за една од најостро про-ропските пресуди во историјата на англиското општо право.
Преседанот поставен од случајот Пирн против Лајл го диктирал правното постапување повеќе од две децении. Конечно бил поткопан со пресудата Сомерсет против Стјуарт од 1772 година, во која главниот судија Менсфилд пресудил дека роб не може насилно да се изнесе од Англија против негова волја, задавајќи критичен удар врз правната основа на ропството на англиска почва.
Поврзано
Мислење за ропството на Јорк-Талбот
Наводи
Категорија:Историја на човековите права