мини|„Sammankomsten“ („Средбата“), слика во масло од Естер Алмквист, денес во Шведскиот национален музеј. Сликата била избрана од ОН како мотив за поштенска марка по повод воспоставувањето на Универзалната декларација за човекови права, став 20: Правото на собирање. мини|Работници штрајкуваат пред зградата на МТВ во Санта Моника, Калифорнија. Иако штрајкот во рамки на синдикат е валиден начин на остварување на слободата на собирање и слободата на здружување, другите аспекти на однесувањето на работниците прикажани овде, како што е блокирањето на сообраќајот на возила, може да ги прекршат локалните или државните закони, како што е Калифорнискиот законик за возила § 21950(б). мини|Објавен извадок од Уставот на САД, на настанот „Окупирај го Оукленд“, 2011 година. Слободата на собирање — индивидуалното право на поединците мирно да се собираат и колективно да ги изразуваат, промовираат, следат и бранат своите идеи. Правото на слобода на собирање е признато како човеково право, политичко право и граѓанска слобода. Тоа понекогаш се користи наизменично со слободата на здружување.
Термините слобода на собирање и слобода на здружување се користат посебно за да се направи разлика помеѓу слободата на собирање на јавни места и слободата на приклучување кон здружение. Слободата на собирање често се користи во контекст на правото на протест, додека слободата на здружување се користи во контекст на работничките права. Уставот на САД правото го толкува како слобода на собирање и слобода на приклучување кон здружение.
Инструменти за човекови права Слободата на собирање е вклучена, меѓу другото, во следните инструменти за човекови права:
Универзална декларација за човекови права – член 20 Меѓународен пакт за граѓански и политички права – член 21 Европска конвенција за човекови права – член 11 Американска конвенција за човекови права – член 15
Националните и регионалните устави што ја признаваат слободата на собирање ги вклучуваат:
Македонија - Член 21 од Уставот на Македонија Бангладеш – Членовите 37 и 38 од Уставот на Бангладеш ја гарантираат слободата на здружување и собирање. Бразил – Член 5 од Уставот на Бразил Канада – Член 2 од Канадската повелба за права и слободи, кој е дел од Уставниот закон од 1982 година Франција – член 431-1 од Nouveau Code Pénal Германија – Член 8 GG ( Grundgesetz, Основен закон) Унгарија – член VIII (1) од Основниот закон Индија – Член 19 од Уставот на Индија Индонезија – Член 28Е(3) од Уставот на Индонезија Ирска – Член 40.6.1° од Уставот, како што е наведен под насловот „Фундаментални права“ Италија – Член 17 од Уставот Јапонија – Член 21 од Уставот на Јапонија Основен закон на Макао - Член 27 Малезија – Член 10 од Уставот на Малезија Мексико – Член 9 од Уставот на Мексико Холандија - Членови 8 и 9 од Уставот на Кралството Холандија Нов Зеланд – Член 16 од Законот за правата на Нов Зеланд од 1990 година Норвешка – Член 101 од Уставот на Норвешка Пакистан - Член 16 од Уставот на Пакистан, 1973 година Филипини – Член III, Дел 4 од Уставот на Филипините Полска – Член 57 од Уставот на Полска Русија – Членовите 30 и 31 од Уставот на Русија ја гарантираат слободата на здружување и мирно собирање. Повелба за правата на Јужна Африка – член 17 Шпанија – Член 21 од Шпанскиот Устав од 1978 година Шведска – Поглавје 2 од Инструментот на владата Тајван ( Република Кина ) – Член 14 гарантира слобода на собирање и здружување. Турција – Членовите 33 и 34 од Уставот на Турција ја гарантираат слободата на здружување и собирање. ОАЕ – Член 33 од Уставот на ОАЕ Соединети Американски Држави – Прв амандман на Уставот на Соединетите Американски Држави Венецуела – Член 68 од Уставот на Венецуела
Поврзано
Зона на слобода на говор Право на протест Незаконско собирање
Наводи
Надворешни врски
Guidelines on Freedom of Peaceful Assembly OSCE/ODIHR, 2007 Guidelines on Freedom of Peaceful Assembly (2nd edition) Venice Commission and OSCE/ODIHR, 2010
Категорија:Човекови права по тема Категорија:Статии со извадоци