„Последните мигови на Мишел Лепелтие“ (алтернативни наслови „Смртта на Лепелтие де Сен-Фарго“ или „Лепелтие на смртна постела“) — слика од Жак-Луј Давид од 1793 година, на која е прикажан депутатот Луј-Мишел Лепелтие де Сен-Фарго на неговата смртна постела.

Оваа слика е омаж од сликарот кон членот на Конвентот убиен затоа што гласал за смртта на кралот Луј XVI. Заедно со „Смртта на Мара“, сликата образува диптих кој бил поставен во салата за состаноци на Националниот конвент. Била отстранета во 1795 година и му била доверена на уметникот, кој ја чувал до својата смрт во Брисел. Сликата била продадена од неговото семејство на ќерката на членот на Конвентот, Луиз Сузан де Мортефонтен. По оваа продажба, сликата исчезнала. Најверојатната хипотеза е дека била уништена од неговата ќерка, која сакала да го избрише револуционерното минато на својот татко со уништување на сликата и гравурите направени од неа.Simon Lee David . Позната е само преку цртеж од Анатол Девож и отпечаток од гравурата од Тардје, кој делумно избегнал уништување. Оваа слика, заедно со „Смртта на Мара“ и „Смртта на младиот Бара“, образува серија што сликарот им ја посветил на мачениците на Револуцијата.

Историски контекст На 20 јануари 1793, спроти погубувањето на Луј XVI, ројалистот Филип Никола Мари де Пари има намера да го убие Филип Егалите, кого го смета за предавник. Тој го чека во Пале ројал, но кога човекот кого го смета за кралоубиец не се појавува, Пари оди во ресторанот Феврие, каде што вечера друг кралоубиец, членот на Конвентот Ле Пелетје и тој го убива..

Ле Пелетје се смета за прв маченик на револуцијата, неговото тело било изложено на плоштадот Вандом. Давид, по предлог на Бертран Барер, го осмислил неговиот погреб.. Погребот бил спектакуларен. Откако поворката на луѓето поминала покрај телото, претседателот на Конвентот ја ставил круната на Бесмртноста на главата на починатиот, и впечатлива поворка се упатила по улицата Сен-Оноре кон Пантеонот. Според Жил Мишеле. Погребот на Лепелетие имал верски карактер.

Опис мини|Цртеж од Анатол Девож според сликата на Давид, 1793 година. Музеј на убави уметности во Дижон. Заедно со гравурата од Тардје, ова се единствените два зачувани документи што можат да дадат претстава за делото пред неговото уништување. „Давид го поставува телото испружено во антички стил на Хектор, опкружен со свеќници и кадилници. Неговата рана е во голема мера изложена. На , сликарот му ја презентира на Конвентот сликата што ја насликал“..

„Лепелтие лежи полугол на својот кревет, со купишта перници, над него виси меч (оној на Пари) и крвта од него капе врз трупот.“. Оружјето носи лилјан (fleur-de-lys) за јасно да се види од каде дошол истрелот.

„Ова е очигледно чин на пропаганда што го возвишува републиканското херојство. Делото било примено со ентузијазам; сликата била изложена во Салата на собранието, нејзиното ширење било одобрено преку гравури и таписерии, а Давид добил сума од 11 000 фунти, кои им ги подарил на вдовиците и сираците на нацијата..

Сликата е впечатлива поради „моќта на симболизмот“, на дното има посвета“: Давид до Лепелтие.“.

Во своето дело „Историја на градот и грофот на Сен Фарго“ (1856), Аристид Деј дава опис на исчезнатата слика, кој го добил од сведоштвото на уметник од 1825 година:

Изгубена слика мини|Сузан Ле Пелтие де Мортефонтен е претставена во 1804 година од Давид. Откако го стекнала од наследниците на сликарот, платното исчезнало, или затоа што го уништила или затоа што го скрила. Сликата исчезнала. Позната е само преку цртежот на Девож и искинатата гравура на Пјер Александар Тардје. Вратена кај Давид, оваа политички набиена слика била продадена за многу висока цена ( 100 000 франци) на ќерката на Лепелтие, Сузан Ле Пелтие де Мортефонтен, ројалистка, која можеби дури отишла дотаму што ја запалила и сликата на нејзиниот татко . . Доследни извештаи тврдат дека таа ги уништила отпечатоците, па дури и бакарните плочи на граверот.

Академикот Жан д'Ормесон, непосреден потомок на Сузан Лепелтие, изјавил: „Семејната традиција вели дека Сузан ја скрила озлогласената слика на Давид длабоко во ѕидовите на Сен-Фарго. Биле доведени видовници, радиционисти и секакви истражувачи. Сите напори беа залудни. На очај на татко ми, сликата на Давид секогаш ја чуваше својата тајна, без сомнение изгубена засекогаш, можеби во рамките на импозантните розови ѕидови на замокот Сен-Фарго“.

Наводи

Поврзано Смртта на Мара

Надворешни врски Портрет на Луј-Мишел Ле Пелетје де Сен-Фарго (1760-1793) на смртна постела, Музеј Карнавале - анонимна слика која се чини дека е инспирирана од, или копирана од, сликата на Давид Последните мигови на Мишел Лепелтие од Жак-Луј Давид

Категорија:Изгубени слики Категорија:Слики од Жак-Луј Давид Категорија:Уметнички слики од 1793 година