Мара Капиданчева ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија и борец на ЕЛАС.
Животопис Таа била една од најактивните жени во Воденско. Нејзиниот дом бил претворен во партизанска болница, а таа самата работела како санитетка. Била посветен член на КПГ и верен борец на ЕЛАС. Како борец во четите на ЕЛАС, таа се движела со пушка во рацете, а дома – во бел болничарски мантил, бидејќи својот дом го претворила во болница за ЕЛАС, каде што неуморно работела со ранетите и болните партизани. Иако била мајка на две мали деца, таа била една од најактивните жени во народноослободителното движење во регионот.
Во 1943 година во Воденско и Леринско, партизаните на ЕЛАС ослободиле големи простори. Македонските и грчките патриоти биле уверени дека крајот на нацистичката окупација е близу. Редовите на КПГ и ЕАМ, на ЕЛАС и ЕПОН растеле. Во јануари 1944 година, со помош на еден бугарски фашистички полк префрлен од Битола, започнале операции низ целата област – од Преспа до Караџова. Со досега невидена манија, фашистите се нафрлиле со жестокост врз невините села и селани.
Апсење, робија и егзекуција На 19 јануари селото Чеган било опколено. Прво прашање на монархофашистите било: „Знаете ли каде е Маца Капиданчева?“
Тој ден беа уапсени 180 луѓе од Чеган – млади, стари и една жена, Маца. Таа со 18 другари била издвоена да ја предводи колоната. Времето било ужасно; снег до колена. Се кренала страшна бура од север. Биле принудени да одат пеш по Солунскиот пат. Никој не знаел каде ги водат. Стигнале во селото Баница. Таму 19 од најстарите ги натовариле на откриен камион. Останатите морале пеш да одат до Лерин, а патот траел повеќе од 12 часа. Мнозина не можеле да одат и биле немилосрдно тепани.
Во Лерин биле затворени во зградата на гимназијата, претворена во концентрационен логор. Таму биле затворени заедно со селани од Попадија, Сетина, Крушоради и други. Меѓу уапсените имало и Власи – саракачани од колибите на Попадија и Фармаки. Над 400 луѓе биле натискани заедно. Останале повеќе од еден месец без греење и без покрив.
Во Лерин, Мара заедно со селскиот свештеник претрпела тешки мачења. Целата била отечена од тепањето. По еден месец, околу 25 луѓе биле пуштени, а сите други испратени во Солун, Домокос и други логори. Во јануари 1944 година била затворена, одведена во Солун и осудена на смрт. Егзекуцијата била извршена во Солун.
Мара Капиданчева остана запаметена како една од најхрабрите хероини на македонскиот народ во времето на нацистичката окупација, симбол на заедничката борба на Македонците и Грците.
Наводи
Категорија:Учесници во НОБ Категорија:Жени во НОБ