мини|Цариградската бугарска духовна семинарија Цариградската бугарска духовна семинарија „Св. Иван Рилски“ била духовно-образовна установа на Бугарската егзархија во Цариград, наменета за подготовка на свештенички и просветни кадри. Таа претставувала продолжение на Свештеничкото училиште основано во Одрин во 1883 година и дејствувала во Цариград од 1891 до 1913 година.

Историја Во 1883 година Бугарската егзархија основала свештеничко училиште во Одрин. Во 1891 година училиштето било преместено во Цариград, каде што во учебната 1891/92 година било организирано како духовна семинарија. За нејзин патрон бил избран свети Јован Рилски.

Прв ректор на семинаријата бил Методиј Кусев, подоцна старозагорски митрополит. Во првите години установата била организирана како четирикласно духовно училиште, а во текот на 1890-тите била проширена во шесткласна семинарија. Наставната програма опфаќала богословски и општообразовни предмети.

Во 1897 година семинаријата се преселила во сопствен комплекс во цариградската населба Шишли. Комплексот опфаќал училишна зграда, ученички простории и двор со парк. Развојот на семинаријата бил поддржуван од Егзархот Јосиф I, кој ја сметал за значајна институција за подготовка на кадри за Бугарската егзархија.

Настава Семинаријата обезбедувала богословско и општо образование. Во наставата биле застапени предмети од областа на богословието, црковната историја, филозофијата, историјата, географијата, јазиците и литературата. Во учебната 1895/96 година биле изучувани 31 предмет.

Учениците главно биле момчиња од различни делови на Османлиското Царство во кои дејствувала Бугарската егзархија. Меѓу нив имало ученици од Македонија и Одринска Тракија, како и од бугарските земји. Дел од учениците биле стипендисти на Егзархијата.

По завршувањето на школувањето, учениците можеле да продолжат со високо богословско образование или да бидат вклучени во егзархиската црковно-училишна организација како свештеници, учители и други просветни и црковни работници.

Ученици Од семинаријата произлегле повеќе свештеници, богослови, учители и други дејци на Бугарската православна црква. Меѓу нејзините познати ученици бил Иван Снегаров, историчар и подоцнежен академик на Бугарската академија на науките, кој бил роден во Охрид и во 1900 година се запишал во семинаријата.

Од нејзините редови произлегле и повеќе подоцнежни епископи и митрополити на Бугарската православна црква.

Во Македонија Семинаријата имала значење за егзархиската црковно-училишна организација во Македонија. Преку неа биле образувани кадри кои потоа биле ангажирани во егзархиските цркви и училишта. Поради тоа, семинаријата била поврзана со пошироката мрежа на егзархиски образовни установи во Македонија и Одринска Тракија.

Во периодот на нејзиното постоење во Цариград, значаен број ученици потекнувале од македонските епархии под јурисдикција на Егзархијата. Некои од нив подоцна дејствувале како учители и свештеници во Македонија, додека други продолжиле со високо образование во странство.

Престанок на дејноста во Цариград Балканските војни довеле до промена на политичките и црковните услови во европските територии на Османлиското Царство. По 1913 година семинаријата престанала да функционира во Цариград.

Во учебната 1915/16 година нејзината образовна традиција продолжила во Пловдив, каде што била организирана Пловдивската духовна семинарија „Св. св. Кирил и Методиј“. Таа продолжила да функционира како духовно училиште во Бугарија.

Категорија:Бугарска егзархија