Георги Иванов Белев (стар правопис: Георги Ивановъ Бѣлевъ) (Охрид, 14 април 1868 или 1875 – Софија, 1945) — македонски револуционер, просветен деец и јавен работник, деец на Врховниот македонско-одрински комитет (ВМОК), последен директор на Солунската машка гимназија.
Животопис Роден е на 14 април 1868Алманах: Софийски университет (1893) или 1875 г. во Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Завршил четврта генерација на Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во 1889 година и математика на Софиското високо училиште во 1893 година. Работел како учител во Државната машка гимназија „Кнез Борис“ во Русе и во Габровската гимназија „Васил Априлов“. Бил член на Младата македонска книжевна дружина.
На IX конгрес на Врховниот комитет станал негов член,Списък на членовете на Върховния македоно-одрински комитет (март 1895 – февруари 1903 г.) pdf а во 1901–1902 (според некои извори до 1903) бил касиер/благајник на крилото предводено од Стојан Михајловски и генерал Иван Цончев. За време на Илинденско востание (1903) бил секретар во четата на ВМОК на Јордан Стојанов во Серско. Работел и како банкарски службеник во Никопол, Лом и Видин.
Во 1904 година учествувал во мисија во Македонија (вклучувајќи посета на Охрид и преговори). Од 1905 до 1911 година бил директор на Трговската гимназија во Бургас. Во учебната 1912/1913 година бил последен директор на Солунската машка гимназија пред нејзиното затворање од страна на грчките власти по Втората балканска војна.Николов, Стоян. „Съдбата на българите в Солун преди и по време на Балканските войни (1912 – 1913 г.)“. Списание „Македонски преглед“, кн. 2, София, 2008, стр. 70. По војните бил началник на одделение во Дирекцијата на државните долгови во Бугарија.
Околу 1928 година бил во раководството на Охридското македонско братство. По убиството на братучед му Наум Белев издал извештај со кој ги отфрлил обвинувањата на протогеровистите. Во 1934 година бил избран во Националниот комитет на македонските братства.
Автор е на бројни спомени, статии и брошури за македонско-одринското движење и Илинденското востание, објавувани главно во списанието „Илустрација Илинден“ и други емигрантски изданија (на пр. „Габровско-Априловската востаничка чета“, „Последните дни на Солунската Б. М. Р. гимназија“, „До Солун, Битола и Охрид“ и др.). Во своите текстови често го опишува населението и движењето во бугарски национален контекст.
Починал во Софија, Бугарија во 1945 г.Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник“, София, Тинапрес, 1993, стр. 27.Алманах на българските национални движения след 1878, Академично издателство „Марин Дринов“, София 2005, с. 267. Имал син Александар Белев.
Наводи
Категорија:Македонски револуционери Категорија:Македонски просветители Категорија:Дејци на ВМОК Категорија:Дејци на Македонските братства Категорија:Македонски преселници во Софија Категорија:Четврта генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет