мини|Стефанос Скулудис Стефанос Скулидис (грчки: Στέφανος Σκουλούδης; 23 ноември 1838, Цариград – 19/20 август 1928, Атина) бил грчки банкар, дипломат и политичар. Тој служел како премиер на Грција од 25 октомври 1915 до 9 јуни 1916 година.

Ран живот и деловна кариера Роден е во кварт Пера (Бејоглу) во Цариград (тогаш Отоманско Царство) во семејство со критско потекло. Родителите му биле Јоанис и Зена Скулидис; таткото бил трговец. Основно образование завршил во Цариград. Во 1852 година бил испратен во Атина на средно училиште, а потоа студирал медицина на Универзитетот во Атина (околу 1856–1859), но не ја завршил целосно професијата и се вратил на деловните активности.

Во 1859 година се вработил во познатата трговска куќа на браќата Рали (Ralli Brothers), каде што напредувал и до 1863 година станал раководител на операциите во Отоманското Царство. Во 1871 година (некои извори наведуваат 1868) заедно со Андреас Сингрос и други ја основал Банката на Цариград. Стекнал големо богатство и повремено помагал на грчката влада во дипломатски прашања со Османлиите. Околу 1876 година трајно се преселил во Атина. Учествувал и во проекти како исушувањето на езерото Копаис (преку компанија основана во 1880-тите).

Политичка и дипломатска кариера Во 1881 година првпат бил избран за пратеник (од Сирос, подоцна и од Тива) во редовите на Новата партија на Харилаос Трикупис. Служел како амбасадор (или chargé d’affaires) на Грција во Шпанија (Мадрид, 1882/1883–1886). Бил министер за образование и црковни прашања, потоа министер за морнарица (околу 1892–1893) во владата на Трикупис. Во 1897 година, во владата на Димитриос Ралис, бил министер за надворешни работи и ја водел дипломатската реакција на Грција по поразот во Грчко-турската војна од 1897 година, придонесувајќи за релативно поволни услови во преговорите.

Учествувал во организирањето на првите Олимписки игри во 1896 година (и покрај забелешките за трошоците). Во 1912–1913 година бил дел од грчката делегација на Лондонските мировни преговори по Првата балканска војна.

Во периодот на Националниот раскол (Еθνικός Διχασμός) за време на Првата светска војна, кралот Константин I го назначил за премиер по оставката на владата на Александрос Заимис. Скулидис ја водел владата во услови на длабока политичка криза меѓу кралот (приврзаник на неутралност) и Елефтериос Венизелос (приврзаник на Антантата). Неговата влада се обидела да ја одржи неутралноста, но се соочила со силен притисок од сојузниците. Поднел оставка во јуни 1916 година и повторно бил заменет со Заимис. По враќањето на Венизелос на власт во 1917 година, Скулидис бил обвинет за предавство, затворен и осуден на парична казна; подоцна бил помилуван.

Подоцнежен живот и наследство Бил познат и како колекционер на слики; својата колекција ја оставил на Националната галерија. Живеел во куќа позната како „Скулидис Мansion“ (денес дел од хотелскиот комплекс кај плоштадот Синтагма во Атина). Починал во Атина на 89-годишна возраст. Неговите лични архиви (кореспонденција, исечоци од печат и библиотека) се чуваат во библиотеката Генадион на Американското училиште за класични студии во Атина.

Скулидис е запаметен како еден од побогатите и поискусните дипломати-политичари на доцниот 19. и почетокот на 20. век во Грција, иако неговиот краток мандат како премиер се одвивал во исклучително тежок период на внатрешен раскол.

Категорија:Премиери на Грција