Франсоа Ченг (; роден на 30 август 1929) — француски академик, писател, поет и краснописец роден во Кина. Тој е автор на есеи, романи, збирки поезија и книги за уметност напишани на француски јазик, а преведувал и некои од големите француски поети на кинески јазик.

Животопис Роден во Нанчанг, Џјиангшји во 1929 година, Ченг дошол во Франција во 1948 година на деветнаесетгодишна возраст. Во својот говор во 2002 година пред Француската академија, Ченг рекол:„Станав Французин по право, ум и срце пред повеќе од триесет години [...] особено од мигот кога решително се префрлив на францускиот јазик, правејќи го инструмент и душа на моето творештво. Како да кажам на овој јазик сè што му должам нему? Тој е толку тесно поврзан со мојот начин на постоење и со мојот внатрешен живот, што се покажа како симбол на мојата судбина.“Првите дела на Ченг биле академски студии за кинеската поезија и сликарство. Кон крајот на 1960-тите и почетокот на 1970-тите, тој соработувал со психоаналитичарот Жак Лакан на проучување и преведување текстови од класичниот кинески канон. Овие размени влијаеле врз доцното учење на Лакан за психоаналитичкото толкување. Подоцна почнал да твори песни на француски јазик, пред конечно да се сврти кон пишување романи.

Ченг ја освоил наградата Фемина во 1998 година за неговиот роман Le Dit de Tianyi („ Приказната за Тјанји “) (Албин Мишел, Париз, 1998). Во 2002 година бил избран во Француската академија, првата личност од азиско потекло на која ѝ била укажана ваква чест. Од 2008 година, тој е член на почесниот одбор на Фондацијата Ширак.

Брак и семејство Ченг се оженил со сликарка, која исто така била со кинеско потекло. Тие подоцна добиле француско државјанство и основале семејство. Нивната ќерка, Ан Ченг, родена во Париз во 1955 година, исто така станала истакнат научник и синолог..

Библиографија

Analyse formelle de l'œuvre poétique d'un auteur des Tang : Zhang Ruoxu (1970) Le Pousse-pousse, by Lao She, (translation, 1973) L'Écriture poétique chinoise (1977) Vide et plein: le langage pictural chinois (1979) L'espace du rêve: mille ans de peinture chinoise (1980) Sept poètes français (1983) Henri Michaux, sa vie, son œuvre (1984) Chu Ta : le génie du trait (1986) Some Reflections on Chinese Poetic Language and its Relation to Chinese Cosmology dans The Vitality of the Lyric Voice (1986) The Reciprocity of Subject and Object in Chinese Poetic Language dans Poetics East and West (1988) De l'arbre et du rocher (1989) Entre source et nuage, Voix de poètes dans la Chine d'hier et d'aujourd'hui (1990) Saisons à vie (1993) Trente-six poèmes d'amour (1997) Quand les pierres font signe (1997) (with Fabienne Verdier) Le Dit de Tianyi (1998, Prix Femina) Shitao : la saveur du monde (1998, Prix André Malraux) Cantos toscans (1999) D'où jaillit le chant (2000) Double chant (2000, Prix Roger Caillois) Et le souffle devient signe (2001) Qui dira notre nuit (2001) L'éternité n'est pas de trop, Albin Michel, (2002) Le Dialogue, Une passion pour la langue française, Desclée de Brouwer, (2002) Le Long d'un amour, Arfuyen, (2003) Le Livre du vide médian, Albin Michel, (2004) Que nos instants soient d'accueil, with Francis Herth (2005) À l'orient de tout, Gallimard, (2005) Cinq méditations sur la beauté, Albin Michel, (2006) L'un vers l'autre. En voyage avec Victor Segalen, Albin Michel, (2008) Quand reviennent les âmes errantes, Albin Michel, (2012) Cinq méditations sur la mort – autrement dit sur la vie – Broché (2013) La vraie gloire est ici, Gallimard, (2015) Enfin le royaume - quatrains, Gallimard, (2018) Une longue route pour m'unir au chant français, Albin Michel, (2022)

Наводи

Надворешни врски Biography on the Académie française website

Категорија:Офицери на Легијата на честа Категорија:Членови на Француската академија Категорија:Живи луѓе Категорија:Родени во 1929 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Статии со текст на кинески